τριανταφυλλάκια αλμυρά

Για την Εύη που ζήτησε κάτι για πάρτυ, αλλά αλμυρό.

½ φλιτζάνι μαγειρικό λίπος
1 φλιτζάνι λάδι
1 φλιτζάνι γιαούρτι
1 πακέτο αυτοδιογκούμενο αλεύρι
1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
½ φλιτζάνι κεφαλοτύρι+γραβιέρα τριμμένα

2 αυγά (τον 1 κρόκο τον κρατάμε για άλειμμα)

Τυρί φέτα ή λευκό για γέμιση ή λουκάνικα σε χοντρές ροδέλες

Όλα τα υλικά μαζί τα χτυπάμε ελαφρά να πήξουν.
Προσθέτουμε όσο αλεύρι σηκώσει η ζύμη να γίνει μαλακιά και ελαστική να μην κολλάει στα χέρια.

Ανοίγουμε μικρούς δίσκους 5εκ.
Βρέχουμε με νερό ελαφρά, με ένα πινέλο.
Κόβουμε σταυρωτά σε βάθος 2 εκ. προσέχοντας να μη φτάσουμε και κόψουμε το κέντρο.
Στο κέντρο κάθε δίσκου βάζουμε τυρί ή λουκάνικο.
Κλείνουμε τις δυο άκρες να ενωθούν.
Μετά την κάθε πλευρά που απομένει την τυλίγουμε γύρω από το πρώτο δίπλωμα, φροντίζοντας να δώσουμε το σχήμα τριαντάφυλλου.


Χτυπάμε έναν κρόκο αυγού με λίγο λάδι και μερικές σταγόνες νερού.

Με ένα πινέλο αλείφουμε σε ορισμένα μόνο σημεία τον κρόκο, να γυαλίσουν στις άκρες μόνο τα λουλουδάκια μας.
Ψήνουμε στους 180° να ροδίσουν.

Φαβοκεφτέδες της γιαγιάς

250 γρ. φάβα Σαντορίνης

2-3 φύλλα τρυφερά φύλλα από λάπαθα, σέσκουλα ή σπανάκια πολύ ψιλοκομμένα

4 φρέσκα κρεμμυδάκια πολύ ψιλοκομμένα

1 μέτριο ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο

αλάτι, πιπέρι

άνηθο, δυόσμο, μαϊντανό

αν δεν νηστεύουμε προσθέτουμε

(150 γρ. κεφαλοτύρι τριμμένο και τυρί φέτα)

(1 αυγό) (προσοχή στο αλάτι, δεν χρειάζεται σε αυτήν την περίπτωση)

Μουλιάζουμε 24 ώρες τη φάβα, αλλάζοντας κάθε 6 ώρες το νερό της.
Τη στραγγίζουμε καλά και την βάζουμε σε βαμβακερή απορροφητική πετσέτα κουζίνας, ώστε να απορροφηθεί η υγρασία της (για μισή ώρα περίπου).

Περνάμε τη φάβα από τη μηχανή του κιμά, ή την βάζουμε στο μπλέντερ να γίνει όσο πιο λεπτοκομμένη γίνεται. (προσοχή δεν προσθέτουμε καθόλου νερό)
Επειδή μουλιάσαμε τη φάβα, τη βοηθήσαμε να αποδώσει όλη της την κόλλα, έτσι όσο την χτυπάμε στο μπλέντερ, τόσο περισσότερη κόλλα αφήνει.
(αντίστοιχα την περνάμε από μηχανή του κιμά, πολλές φορές και αν χρειαστεί την χτυπάμε σε πέτρινο γουδί).

Ζυμώνουμε πιέζοντας τη φάβα στο χέρι μας να βγάλει όλη της την κόλλα, έχουμε ήδη ετοιμάσει όλα τα υπόλοιπα υλικά και τα ανακατεύουμε όλα μαζί με τη φάβα, ή τα περνάμε όλα μαζί από τη μηχανή του κιμά.
Δεν βάζουμε όμως τα υλικά στο μπλέντερ ή στο μούλτι, διότι τα λαχανικά θα βγάλουν πολλά υγρά και δεν θα πετύχει η συνταγή μας.
Ζυμώνουμε καλά όλα τα υλικά, αφήνουμε τη ζύμη καλά κλεισμένη σε δοχείο στο ψυγείο για 2 ώρες.

Χωρίζουμε σε κεφτεδάκια με δυό κουτάλια (κενελ), ή τα πλάθουμε με λαδωμένα χέρια και τηγανίζουμε σε μπόλικο λάδι σε μέτρια φωτιά να ροδίσουν.

Όσοι νηστεύουν δεν θα βάλουν το αυγό και το τυρί.

σπανακόπιτα με χειροποίητο φύλλο

Για το φύλλο

1,5 ποτήρι νερό χλιαρό
1 κ.γ χυμό λεμονιού
3 κ.σ ελαιόλαδο
1 κ.γ αλάτι
Αλεύρι σκληρό, όσο σηκώσει

Ανακατεύουμε όλα τα υλικά, να πετύχουμε ζύμη μαλακή και εύπλαστη, που μόλις να μην κολλάει στα χέρια.
Σκεπάζουμε τη ζύμη για μια ώρα τουλάχιστον να ξεκουραστεί.
Όσο περισσότερο την αφήσουμε τόσο καλύτερο θα γίνει το φύλλο.
Η ζύμη για αυτήν την πίτα ξεκουράστηκε για 4 ώρες σε θερμοκρασία δωματίου.
Ενδεικτικό ότι η ζύμη είναι κατάλληλη για ωραίο φύλλο είναι να έχει γεμίσει φουσκάλες.

Χωρίζουμε τη ζύμη σε 21 μπαλάκια.
Με έναν λεπτό πλάστη, ανοίγουμε σε 21 φύλλα, ιδιαίτερα λεπτά, διάφανα, με τη βοήθεια λίγου νισεστέ, πασπαλίζοντας τη ζύμη και τον πάγκο.

Ανοίγουμε 2 φύλλα, όσο λεπτότερα μπορούμε
και ψήνουμε το καθένα στον φούρνο να ξεραθούν.
Τα φυλάμε στην άκρη.

Βουτυρώνουμε ένα χαμηλό ταψάκι αλουμινίου κατά προτίμηση
(ειδικό για πίτες στο αλουμίνιο οι πίτες ψήνονται τέλεια)
και στρώνουμε το πρώτο φύλλο.
Προσπαθούμε τα φύλλα να είναι ίσα με τη διάμετρο του ταψιού.
Αν είναι μεγαλύτερα τα αφήνουμε να εξέχουν γύρω-γύρω από το ταψί, δεν πρέπει σ’ αυτήν την πίτα το φύλλο να μπει σουρωτό.
Λαδώνουμε ή βουτυρώνουμε ελαφρά, κάθε φύλλο.
Στο κάτω μέρος του ταψιού θα βάλουμε 4 φύλλα.

Σπάζουμε σε κομμάτια τα 2 ψημένα φύλλα και τα στρώνουμε πάνω στα 4 φύλλα που λαδώσαμε προηγουμένως.

Επάνω από τα σπασμένα φύλλα, τοποθετούμε τη γέμιση της πίτας (σπανάκι).

Συνεχίζουμε με τα υπόλοιπα 15 φύλλα που θα τα βάλουμε από πάνω.

Μπορούμε να βάλουμε τα μισά φύλλα κάτω, τα μισά επάνω, αλλά σε αυτήν την περίπτωση δεν θα έχουμε τραγανά φύλλα στο κάτω μέρος της πίτας μας.
Το πόσα φύλλα θα χρησιμοποιήσουμε είναι καθαρά θέμα προτιμήσεων.

Πιέζουμε και βρέχουμε ελαφρά τα φύλλα περιμετρικά ώστε να κολλήσουν μεταξύ τους και να μην αφήσουν τη γέμιση να ξεχειλίσει.

Βουτυρώνουμε καλά το τελευταίο επάνω φύλλο, αν θέλουμε χτυπάμε και τον κρόκο ενός αυγού και το ανακατεύουμε με το λιωμένο βούτυρο ή λάδι και το αλείφουμε στο φύλλο.

Κόβουμε τα επάνω φύλλα μέχρι τη γέμιση, από τη γέμιση και κάτω προσέχουμε απλά να χαράξουμε τα φύλλα και να μην τα κόψουμε, για να μη χυθεί η γέμιση.
Αν το ταψάκι είναι τετράγωνο, κόβουμε σε τετράγωνα κομμάτια, αν είναι στρογγυλό, βάζουμε στο κέντρο ένα πιάτο και χαράζουμε το σχήμα του.
Αφαιρούμε το πιάτο και κόβουμε ακτινωτά την πίτα, σε όσα κομμάτια θέλουμε.


Ψήνουμε αρχικά στους 180° C, για 15 λεπτά και συνεχίζουμε
στους 150° για 1,30-2 ώρες, ώστε να σιγοψηθούν τα φύλλα μέχρι και το τελευταίο και τα περισσότερα να μείνουν τραγανά, ελαφρά νοτισμένα θα μείνουν όσα είναι κοντά στη γέμιση.

Το ίδιο ωραία θα γίνει η πίτα και με μια σπιτική σφολιάτα που θα φτιάξουμε με το ίδιο ζυμάρι, αλλά διαλέγοντας μια από τις τεχνικές που θα βρούμε στις συνταγές για σφολιάτα:
Σε αυτήν την περίπτωση το φύλλο σφολιάτας θα το χωρίσετε σε δυο μέρη.
Το ένα μικρότερο για να μπει στο κάτω μέρος της πίτας και το ένα μεγαλύτερο για το επάνω μέρος της πίτας.
Η ώρα ψησίματος θα είναι η ίδια.

Να προτιμάτε να ψήνετε σιγά-σιγά την πίτα, αργεί αλλά το αποτέλεσμα θα σας δικαιώσει.
Δεν αφήνουμε ποτέ την πίτα στο σβησμένο φούρνο, πάνω από 10 λεπτά.
Θα νοτίσουν τα φύλλα και το αποτέλεσμα δεν θα είναι ιδιαίτερα τραγανό.
Αφήνουμε την πίτα στον φούρνο, μόνο όσο ο φούρνος διατηρεί μια υψηλή σχετικά θερμοκρασία.
Μετά η πίτα πρέπει να βγει από το φούρνο και να μείνει έξω, μέχρι να χλιάνει.
Τότε την κόβουμε και σερβίρουμε.

για τη γέμιση

1 κιλό σπανάκι
6 φρέσκα κρεμμυδάκια σε λεπτές ροδέλες
2 πράσα το λευκό μέρος ψιλοκομμένο
1 μέτριο λευκό ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
¼ ποτηριού ελαιόλαδο
1/2 φλιτζάνι μαϊντανό ψιλοκομμένο
1/3 φλιτζανιού άνηθο ψιλοκομμένο

Πλένουμε καλά το σπανάκι, το κόβουμε σε μικρά κομμάτια.

Σοτάρουμε το κρεμμύδι και το πράσο ελαφρά στο ελαιόλαδο σε βαθιά κατσαρόλα, προσθέτουμε τα φρέσκα κρεμμυδάκια να μαραθούν ελαφρά, σε χαμηλή θερμοκρασία και προσθέτουμε το σπανάκι κομμένο, πιέζοντας το να χωρέσει μέσα στην κατσαρόλα.
Χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία στο ελάχιστο, καπακώνουμε την κατσαρόλα και αφήνουμε να βγάλει το σπανάκι το νερό του. Αν δεν χωρέσει όλο το σπανάκι μεμιάς στην κατσαρόλα, κάθε τόσο ανοίγουμε την κατσαρόλα, πιέζουμε το σπανάκι που έχει ζεσταθεί και προσθέτουμε το υπόλοιπο.
Μόλις μαλακώσει ώστε να μπορεί να δουλευτεί με κουτάλα, ανακατεύουμε να ενωθούν όλα τα υλικά.
Στην αρχή μπορούμε να βάλουμε ένα φλιτζανάκι του καφέ βραστό νερό.
Αφήνουμε την κατσαρόλα ανοικτή να πιεί το σπανάκι όλα τα υγρά του και να μείνει μόνο με το λαδάκι του.

Μπακαλιάρος τηγανητός-νηστεία Χριστουγέννων

Για όσους ξεκίνησαν νηστεία, μαγειρεύουμε ψαράκι που η κατάλυση του επιτρέπεται, ανάλογα με ποιά παράδοση τηρεί ο κάθε πιστός.
(στο τέλος της ανάρτησης υπάρχει αφιέρωμα στη νηστεία των Χριστουγέννων)
Φυσικά το ψαράκι αφιερώνεται και σε όλους τους υπόλοιπους, μιας και δεν έτυχε να αναρτήσω μέχρι τώρα αυτή τη συνταγή, που είναι αγαπημένη σε κάθε φιλικό ή οικογενειακό τραπέζι.

600 γρ παστό φιλέτο μπακαλιάρου, δίχως κόκκαλα
Επιλέγουμε σχετικά υγρά και εύκαμπτα κομμάτια

Για το κουρκούτι

1 φλιτζάνι μπύρα και όσο αυτοδιογκούμενο αλεύρι σηκώσει το κουρκούτι, ώστε να μπορέσουν να τυλιχτούν σε αυτό τα κομμάτια του ψαριού. (σχετικά πηκτό)
2 κ.σ νισεστέ
όσοι δε νηστεύουν μπορούν να προσθέσουν και 1-2 αυγά

Ξαλμυρίζουμε το μπακαλιάρο για 24-40 ώρες, αλλάζοντας τακτικά το νερό του, κάθε 4-5 ώρες ή και συχνότερα, ιδιαίτερα στην αρχή.
Μέχρι να ξαλμυρίσει τον τοποθετούμε μαζί με το νερό του στο ψυγείο και ποτέ δεν τον αφήνουμε σε θερμοκρασία περιβάλλοντος.
Συνήθως το διάστημα των 24 ωρών δεν επαρκεί ώστε να ξαλμυρίσει καλά, οπότε για ασφαλέστερο αποτέλεσμα τον αφήνουμε λίγες ώρες περισσότερο.
Όταν ξαλμυρίσει τον κόβουμε σε κυβάκια, αφαιρούμε τυχόν κόκαλα και βάζουμε τα κυβάκια σε κουρκούτι.

Με τη μπύρα και όσο αυτοδιογκούμενο αλεύρι σηκώσει το κουρκούτι, φτιάχνουμε το κουρκούτι. Θα πρέπει να είναι σχετικά πηκτό, ώστε να μπορέσουν να τυλιχτούν σε αυτό τα κομμάτια του ψαριού. Θα πρέπει το κουρκούτι να μένει πάνω στο ψάρι και να μη γλιστράει.
Αφήνουμε να φουσκώσει τουλάχιστον μισή ώρα και μετά βουτάμε σε αυτό, όλα τα κομμάτια, ανακατεύουμε προσεκτικά.
Παίρνουμε με το κουτάλι κομμάτια και τηγανίζουμε.

Τηγανίζουμε σε μέτρια θερμοκρασία να ξανθύνουν τα κροκετάκια μπακαλιάρου.
Θέλουμε να είναι τραγανά απ’ έξω και μαλακά στο εσωτερικό τους.


Συνοδεύουμε με διάφορες σαλάτες ωμές ή βραστές, βραστά λαχανικά και προαιρετικά με σκορδαλιά που τη συνταγή της θα βρείτε εδώ.

ΝΗΣΤΕΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Από εχθές Κυριακή 15 Νοεμβρίου ξεκίνησε η νηστεία των Χριστουγέννων.

Η νηστεία κατά το τυπικό της Ορθόδοξης Πίστεως είναι πάντοτε προπαρασκευαστική ψυχής και πνεύματος.
Η αποχή συγκεκριμένων τροφών, αλλά και η κατάλυση μικρών ποσοτήτων των επιτρεπόμενων τροφών, καθώς και η αποφυγή αμαρτιών και η αφιέρωση χρόνου για προσευχή , κύριο σκοπό έχει την αποστροφή όλων των απολαύσεων, ώστε το πνεύμα να μπορέσει να καθαρίσει και να επικοινωνήσει με το θείο, είναι μια στροφή από τα γήινα στα πνευματικά, ώστε ο πιστός να προσεγγίσει το θείο.

Οι Μεγάλοι Πατέρες προτρέπουν τους πιστούς εκτός από τη νηστεία να αποφεύγουν την υποκρισία. Το γεγονός της νηστείας δεν υπάρχει λόγος να διατυμπανίζεται στο ευρύ περιβάλλον. Κύριο μέλημα των πιστών πρέπει να είναι η απόδειξη της νηστείας μέσω έργων. Η ελεημοσύνη, η συμφιλίωση με κάποιον εχθρό, η αποφυγή φθόνου, και γενικά η αποφυγή κάθε αμαρτίας, πρέπει να είναι το κύριο μέλημα των πιστών,
«ποιό το όφελος να μη τρώει κάποιος κρέας, όταν κατατρώγει τους αδελφούς του;»

Πρόκειται για τη δεύτερη μεγάλη περίοδο νηστείας μετά τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή, που ο λαός μας συνηθίζει να την ονομάζει σαραντα(ή)μερο, καθώς διαρκεί 40 ημέρες, δίχως όμως να είναι αυστηρή όπως η νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.

Αρχικά η νηστεία ήταν επταήμερη, όπως μας πληροφορεί ο Θεόδωρος Βαλασαμών.
Αργότερα επεκτάθηκε σε 40ήμερη νηστεία, δίχως αυστηρότητα.

Ξεκινάει στις 15 Νοεμβρίου και τελειώνει στις 24 Δεκεμβρίου.
Την πρώτη ημέρα επιβάλλεται η ξηροφαγία, όπως και την παραμονή των Χριστουγέννων, εκτός κι αν πέσουν Σάββατο ή Κυριακή.

Κατά την περίοδο της νηστείας αυτής, Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή τηρείται η νηστεία της ανελαίου τροφής (δίχως λάδι δηλαδή), ενώ τις άλλες μέρες, επιτρέπεται η κατάλυση ιχθύος. Μια αυστηρότερη μορφή νηστείας επιβάλλει νηστεία ιχθύος από τις 15-20 του μήνα, που είναι η παραμονή της γιορτής των Εισοδίων της Θεοτόκου, για να επιτραπεί και πάλι η κατάλυση ιχθύος κάθε Σάββατο και Κυριακή μέχρι την 12η Δεκεμβρίου στη γιορτή του Αγίου Σπυρίδωνος, οπότε και λήγει η περίοδος που επιτρέπεται η κατάλυση ιχθύος.

Ενώ μια παράλληλη παράδοση, μαρτυρεί ότι η κατάλυση ιχθύος επιτρέπεται μέχρι την ημέρα της μνήμης του Αγίου Προφήτου Δανιὴλ καὶ τῶν Τριών Παίδων (17 Δεκεμβρίου), γεγονός που έχει τις ρίζες του στην επταήμερο νηστεία των Χριστουγέννων των πρώτων χρόνων του Χριστιανισμού, όταν η νηστεία αυτή διαρκούσε μόνο επτά ημέρες από τις 18-24 Δεκεμβρίου.

Την παραμονή των Χριστουγέννων (24η Δεκεμβρίου) τηρεῖται
ξηροφαγία, ἐκτὸς κι αν ἡ παραμονὴ συμπέσει Σάββατο ή Κυριακή, ὁπότε επιτρέπεται η κατάλυση ἐλαίου, οἴνου καὶ θαλασσινῶν, αλλά όχι ἰχθύος.

Την ημέρα των Χριστουγέννων επιτρέπεται η κατάλυση όλων των τροφών, οποιαδήποτε ημέρα και αν συμπέσει.

Σύμφωνα με άλλη αυστηρότερη παράδοση που οφείλεται στο Μοναχικό Τυπικό και όχι στο καθολικό, η κατάλυση ιχθύος επιτρέπεται μόνον τις ημέρες Σάββατο καὶ Κυριακή,

Νηστειοδρόμιον Αγίας Τεσσαρακοστής Χριστουγέννων σύμφωνα με το εθιμοτυπικό της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Με σημειώσεις για την τηρητέα νηστεία ή κατάλυση,
όταν οι Εορτές συμπέσουν Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή.

ΜΗΝ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ (ΙΑʹ)

14 ῾Αγίου ᾿Αποστόλου Φιλίππου: κατάλυσις ἰχθύος.
15 ῎Εναρξις Νηστείας: Δευτέρα, Τετάρτη καὶ Παρασκευὴ ἀνέλαιος τροφή.
+15-20 Δὲν γίνεται κατάλυσις ἰχθύος.
21 Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου: κατάλυσις ἰχθύος.
+22-12 ΙΒʹ. Τάξις αʹ: κατάλυσις ἰχθύος μόνον Σάββατο καὶ Κυριακή.
+22-17 ΙΒʹ. Τάξις βʹ: κατάλυσις ἰχθύος Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο
καὶ Κυριακή.
25 ῾Αγίας Αἰκατερίνης Μεγαλομάρτυρος: κατάλυσις οἴνου καὶ
ἐλαίου.
30 ῾Αγίου ᾿Ανδρέου ᾿Αποστόλου Πρωτοκλήτου: κατάλυσις οἴνου
καὶ ἐλαίου.

ΜΗΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ (ΙΒʹ)

4 ῾Αγίας Βαρβάρας καὶ ῾Οσίου ᾿Ιωάννου Δαμασκηνοῦ: κατάλυσις
οἴνου καὶ ἐλαίου.
5 ῾Οσίου Σάββα ῾Ηγιασμένου: κατάλυσις οἴνου καὶ ἐλαίου.
6 ῾Αγίου Νικολάου Θαυματουργοῦ: κατάλυσις οἴνου καὶ ἐλαίου.
7 ῾Αγίας ῎Αννης Σύλληψις: κατάλυσις οἴνου καὶ ἐλαίου.
12 ῾Αγίου Σπυρίδωνος Τριμυθοῦντος: κατάλυσις οἴνου καὶ ἐλαίου.
+13-24. Τάξις αʹ: δὲν γίνεται κατάλυσις ἰχθύος.
15 ῾Αγίου ᾿Ελευθερίου ῾Ιερομάρτυρος: κατάλυσις οἴνου καὶ ἐλαίου.
17 ῾Αγίου Δανιὴλ Προφήτου καὶ ῾Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου: κατάλυσις οἴνου καὶ ἐλαίου.
+18-24. Τάξις βʹ: δὲν γίνεται κατάλυσις ἰχθύος.
20 ῾Αγίου ᾿Ιγνατίου Θεοφόρου: κατάλυσις οἴνου καὶ ἐλαίου.
24 Παραμονὴ Χριστουγέννων: ξηροφαγία.
᾿Εὰν συμπέση Σάββατο ἢ Κυριακή: κατάλυσις οἰνου καὶ ἐλαίου.
25 +Γέννησις τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ: κατάλυσις εἰς πάντα.

Πατάτες γκρατινέ

1 κιλό πατάτες σε ροδέλες
6-8 φέτες ζαμπόν
6 φέτες μπέικον
2 φέτες καπνιστή μπριζόλα
150 γρ τριμμένα κίτρινα τυριά
1 φλιτζάνι γάλα και 200 γρ κρέμα γάλακτος*
25 γρ φρέσκο βούτυρο σε κυβάκια

*αντικαθιστούμε το γάλα και την κρέμα με 410 γρ γάλα εβαπορέ

Ελάχιστο αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Σε σχάρα ή αντικολλητικό τηγάνι ψήνουμε ελαφρά το ζαμπόν την καπνιστή μπριζόλα και το μπέικον. Αν θέλουμε κόβουμε τις φέτες σε τετράγωνα κομματάκια ή τις αφήνουμε ολόκληρες.
Καθαρίζουμε, πλένουμε και κόβουμε τις πατάτες σε ροδέλες 3 χιλιοστών.
Βουτυρώνουμε ένα ταψάκι, τοποθετούμε μια στρώση πατάτες
(η μια να πατάει στο μέσον της άλλης), βάζουμε τις φέτες ζαμπόν, στρώνουμε δεύτερη σειρά πατάτες, τοποθετούμε τις φέτες μπέικον και την καπνιστή μπριζόλα, πασπαλίζουμε με τα τυριά.
Περιχύνουμε με το γάλα και την κρέμα, βάζουμε τα κυβάκια βουτύρου εδώ κι εκεί, σκεπάζουμε με μια βρεγμένη λαδόκολλα και ψήνουμε για 45-60 λεπτά να ροδίσει ελαφρά το φαγητό.

Ταιριάζει πολύ με πράσινη δροσερή σαλάτα.

ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΣΑΒΒΑΤΟΚΎΡΙΑΚΟ !!!

Φάβα σούπα παντρεμένη με αμύγδαλα

Λίγα λόγια για τη φάβα από το λαθούρι το ευεργετικό.

Όσοι παρακολουθείτε αυτό το ιστολόγιο από πέρυσι, ίσως θυμάστε τη διευκρίνιση που κάναμε ως προς τη λέξη φάβα.
Φάβα λοιπόν, δεν είναι ένα συγκεκριμένο όσπριο, για τη λέξη ερίζουν πολλοί, γράφοντας ανακρίβειες για το αν πρόκειται για χυλό από κουκιά ή από άλλα όσπρια.
Φάβα στη λατινική γλώσσα σημαίνει έτνος, λέξη αρχαιοελληνική που σημαίνει χυλός από οποιοδήποτε όσπριο.

φάβα, Ῥωμαίοις τὸ ἔτνος ἐδόκει καλεῖν

Για το όνομα της φάβας, την ιστορία για το πως απέκτησε το όνομα της, είχα γράψει και πολλά άλλα που τώρα δεν είναι ώρα να επαναλάβω, άλλωστε περιλαμβάνονται στο βιβλίο διατροφής που ετοιμάζω με πληροφορίες για τη διατροφή από τα πρώτα βήματα των ανθρώπων μέχρι τις μέρες μας.

Η φάβα που σήμερα μαγειρεύω είναι το λαθούρι της Θήρας,
«είδος νομευτικόν, ενίοτε καλλιεργούμενον», όπως αναφέρει ο Καββάδας στο εννιάτομο εικονογραφημένο Βοτανικό Φυτολογικό Λεξικό.
Από τους καρπούς αυτού του φυτού παράγεται η κίτρινη φάβα όπως αναφέρει και ο Γεννάδιος στο Φυτολογικό Λεξικό του όπου αναφέρει:
«παρ’ ημίν την αρίστην φάβαν παράγει και εξάγει η Θήρα, ένθα ο λάθυρος ούτος καλλιεργείται εκτενώς»

Καρποί του φυτού (Lathyrus clymenum), που πρόκειται για ένα είδος αρακά, όπως είχαμε αναφέρει και παλαιότερα, έχουν βρεθεί στον οικισμό της Εποχής του Χαλκού, στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης, στην προϊστορική Θήρα.

Στο νησί της Σαντορίνης εδώ και 4000 χρόνια καλλιεργείται το είδος, διεσώθηκαν καρποί και καλλιεργούνται μέχρι σήμερα από οικογένειες και ανθρώπους με μεράκι όπως ο (Γιαγκούλας) ο γνωστός Γιώργης Αλεφραγκής και ο (Μπελάς) Μιχάλης Αρβανίτης, που δεν υπέκυψαν στις μονοκαλλιέργειες, κράτησαν ντόπιο σπόρο και με σεβασμό σε πατροπαράδοτες μεθόδους καλλιεργούν με παραδοσιακές μεθόδους, επιμένοντας σε καλλιέργειες όπου τα πάντα γίνονται με το χέρι και παραδοσιακά μέσα άλεσης.

Παρόμοιες καλλιέργειες υπήρχαν παλαιότερα σε πολλά μέρη της Ελλάδος, όπως αναφέρει ο Γεννάδιος
«νομευτικόν, κοινόν πολλαχού της Ελλάδος»,
σήμερα ο ελληνικός σπόρος καλλιεργείται εκτός από την Σαντορίνη και στην Ανάφη όπου όπως αναφέραμε σωστά ονομάζεται το φάβα, τηρείται το ουδέτερο γένος, τους λόγους αναφέραμε παλαιότερα.
Επίσης στην Κρήτη μέχρι πριν λίγο καιρό καλλιεργούσαν αυτό το είδος, σήμερα δεν ξέρω αν ακόμη υπάρχει η παραδοσιακή αυτή καλλιέργεια.

Όσοι θεωρούμε ακριβό το όσπριο αυτό της Σαντορίνης ας αναλογιστούμε τον κόπο που χρειάζεται για να καλλιεργηθεί με χειρωνακτικές μεθόδους, ρίξτε μια ματιά στις φωτογραφίες και τα κείμενα του Κλέαρχου στο ενδιαφέρον, γεμάτο υπέροχες φωτογραφίες ιστολόγιο του, για τη φάβα Σαντορίνης εδώ.
για το αλώνισμα της φάβας Σαντορίνης εδώ

Είτε από παραδοσιακό ελληνικό σπόρο, είτε παραγόμενο με μαζικές βιομηχανοποιημένες καλλιέργειες, το λαθούρι είναι πλούσιο σε σίδηρο, μαγνήσιο, κάλιο, ποτάσιο, βιταμίνες B, C, E, φολικό οξύ, πρωτεΐνες, έχει χαμηλής περιεκτικότητας λιπαρά, υψηλή περιεκτικότητα φυτοχημικών ουσιών που συμβάλλουν στην αναπαραγωγική διαδικασία, βοηθούν την ανάπτυξη των παιδιών, ουσίες που είναι κατάλληλες στην πρόληψη καρδιαγγειακών παθήσεων, πιθανή πρόληψη κατά του καρκίνου και του διαβήτη

Είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες, που βοηθούν στη μεταφορά του περιεχομένου των εντέρων, συμβάλλει έτσι κατά της δυσκοιλιότητας. Η κατανάλωση του μειώνει τη χοληστερόλη του αίματος, εξασφαλίζοντας προστασία στην καρδιά. Για το λόγο αυτό αντικαθιστώντας με αυτό το όσπριο αλλά και με τα υπόλοιπα όσπρια το κρέας στις διατροφικές μας συνήθειες, χαρίζουμε μεγάλο δώρο στο καρδιαγγειακό μας σύστημα. Αντίθετα το κρέας επειδή είναι πλούσιο σε λιπαρές ουσίες και χοληστερόλη θεωρείται ακατάλληλο και επικίνδυνο αν καταναλώνεται σε μεγάλες ποσότητες και συχνά.

Το λαθούρι είναι φτωχό σε σάκχαρα και πλούσιο σε σύνθετους υδατάνθρακες, έχει χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη, οπότε ενδείκνυται ως κατάλληλη τροφή για τους διαβητικούς κι όσους θέλουν να κάνουν δίαιτα ή απλά να τηρήσουν μια υγιεινή διατροφή.
Η φάβα από λαθούρι προσδίδει περίπου 80kcal ανά 100γρ.

Το λαθούρι αντίθετα από τα υπόλοιπα όσπρια είναι εύπεπτο, για το λόγο αυτό είναι όσπριο που είναι κατάλληλο για τους ηλικιωμένους, στα ιδρύματα όπου φιλοξενούνται ηλικιωμένοι χρησιμοποιείται ως βραδινό σε ελαφριές σουπίτσες-χυλούς.
Όσοι πιστεύετε ότι φουσκώσατε με λαθούρι αναρωτηθείτε μήπως συνοδέψατε το ελαφρύ αυτό όσπριο με πολλά άλλα ορεκτικά ξινά, αλμυρά, κρεμμύδι ωμό ή τηγανιτό και σίγουρα αν την επομένη φορά το καταναλώσετε δίχως συνοδευτικά θα αλλάξετε γνώμη.


Τα όσπρια από το φθινόπωρο μέχρι και τις αρχές του καλοκαιριού έχουν την τιμητική τους στο σπιτικό μας.
Η δε φάβα, αλλά και οι φακές, δε λείπουν ούτε το καλοκαίρι.

Αυτή η σούπα προέκυψε μια μέρα που θέλαμε να φάμε φάβα σούπα αλλά θέλαμε να μας κρατήσει περισσότερο, μιας και θα ήταν και το κυρίως πιάτο, όχι το πρώτο πιάτο.
Λίγα αμύγδαλα υπήρχαν στο ψυγείο, οπότε μπήκαν στη σούπα, αλέστηκαν μαζί με το λαθούρι και προέκυψε η πεντανόστιμη σούπα.
Συχνά αντί για σούπα με τον ίδιο τρόπο φτιάχνω τη σαλάτα, αλέθω μαζί με το λαθούρι τα αμύγδαλα που συνήθως τα βράζω μαζί, στο τελευταίο 15λεπτο και στη συνέχεια βάζω το σοταρισμένο κρεμμυδάκι ή το ρόδι, που λόγω της γλυκόξινης γεύσης του, ταιριάζει πολύ.
Ο συνδυασμός είναι εξαιρετικός και τον επαναλαμβάνουμε συχνά.

2 φλιτζάνια φάβα από λαθούρι

1 φλιτζάνι αμύγδαλα ασπρισμένα

1 μέτριο ξερό κρεμμύδι χαραγμένο σταυρωτά

1,5 κ.γ αλάτι, πιπέρι λευκό

5-6 ποτήρια νερό


Για το πάντρεμα

1/3 ποτηριού ελαιόλαδο

2 μέτρια κρεμμύδια σε φετάκια

1 κ.γ ζάχαρη

Καθαρίζουμε την φάβα από σκουπιδάκια την πλένουμε πολύ καλά και τη μουλιάζουμε σε μπόλικο νερό. (προαιρετικά)
Όταν μουλιάζουμε την φάβα καθαρίζει τέλεια, αποκτά ένα λαμπερό ανοιχτόχρωμο χρώμα, χυλώνει καλύτερα και βγάζει λιγότερο αφρό.
Δίνει πιο ωραίο χρώμα, ιδιαίτερα αν δεν την παντρέψουμε με άλλα υλικά.

Αν δεν έχουμε χρόνο την βάζουμε να βράσει μόνη της με το νερό για 15 λεπτά και την ξαφρίζουμε συχνά. Προσοχή αν η φωτιά είναι δυνατή φουσκώνει θα πρέπει να έχετε το νου σας. Μετά ρίχνουμε μέσα στην κατσαρόλα και το κρεμμύδι και βράζουμε περίπου 30-45 λεπτά ανάλογα με το πόσο βραστερή είναι.
Προτιμήστε να σιγοβράσετε στη χαμηλότερη θερμοκρασία, θα χυλώσει καλύτερα, θέλει περίπου 1,5-2 ώρες.

Στο τελευταίο τέταρτο προσθέτουμε τα αμύγδαλα.

Όταν δούμε ότι μαλάκωσε αρκετά ώστε να λιώνει με το πιρούνι, βγάζουμε το κρεμμύδι και την πολτοποιούμε με τον πολτοποιητή, ή στο μπλέντερ, έτσι αποκτά βελουτέ όψη.
Αφήνουμε να πάρει μια βράση ακόμη, προσθέτοντας και λίγο λάδι, από αυτό που τηγανίσαμε τα κρεμμύδια.
Σε ένα σαγανάκι σοτάρουμε τα κρεμμύδια να ξανθύνουν και προς το τέλος προσθέτουμε τη ζάχαρη να καραμελώσουν και να γλυκάνουν περισσότερο.
Σερβίρουμε τη φάβα σε πιάτα και στο κέντρο βάζουμε τα κρεμμύδια και λίγο από το λαδάκι τους.
Γαρνίρουμε και με φρέσκο κρεμμυδάκι σε ροδέλες, ψιλοκομμένο μαϊντανό, μικρά κρουτόν ή ψωμάκι ψημένο στη σχάρα, και βουτηγμένο σε παρθένο ελαιόλαδο.
Το λεμονάκι απαραίτητο για όσους αγαπούν τις πιο πλούσιες γεύσεις.

Αν δεν νηστεύουμε αντί για νερό, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ζωμό κοτόπουλου και αφού σερβίρουμε, βάζουμε στο κέντρο μια κουταλιά της σούπας στραγγιστό γιαούρτι ή αφήνουμε να πάρει μια βράση με λίγη κρέμα γάλακτος για πιο βελουτέ εμφάνιση.


Δείτε και τις συνταγές

φάβα σαλάτα παντρεμένη με κρεμμύδια και ρόδι

φάβα σαλάτα με σάλτσα ροδιού

φάβα σούπα ή λαθύριον έτνος;

Κανελάδα από την Κω

Η γιαγιά μου έφτιαχνε ρόφημα κανέλας με ξυλάκια κανέλας και γαρύφαλλα, αλλά δεν πρόσθετε ζάχαρη στο νερό. Ο καθένας έβαζε όση ζάχαρη ή μέλι ήθελε στο φλιτζάνι του, συνήθως το πίναμε καυτό ή χλιαρό και το καταναλώναμε άμεσα, αφού δεν μπορούσε να συντηρηθεί.

Αντίθετα η κανελάδα της Κω, επειδή έχει ζάχαρη συντηρείτε για αρκετό καιρό στο ψυγείο.
Όσο περισσότερη ζάχαρη έχει, τόσο περισσότερο συντηρείται.


Ένα απίθανο ρόφημα που πίνεται ζεστό το χειμώνα και δροσερό το καλοκαίρι.
Πρώτη φορά δροσερή κατακόκκινη κανελάδα ήπια στο σπίτι της κολλητής μου φίλης που ο πατέρας της κατάγεται από την Κω.
Η μαμά της μας το πρόσφερε και ζεστό το χειμώνα, εγώ φυσικά ζήτησα να μάθω πως γίνεται και το προχώρησα λιγάκι συνδυάζοντας το με φρούτα, κάτι που δεν συνηθίζεται στο νησί.
Όταν πήγα νιόπαντρη στο νέο μου σπίτι και η γειτόνισσα Άννα ήταν από την Κω, οπότε δε μου έλειψε, την ξάφνιασα μια μέρα , αφού πρώτη εγώ την κέρασα κανελάδα.
Όταν πήγα στην Κω, η κανελάδα ήταν το δροσιστικό ρόφημα που κατέφθανε στο τραπέζι του διψασμένου και κουρασμένου ταξιδιώτη, ως καλωσόρισμα, σε ένα μικρό ταβερνάκι, στον Κέφαλο, όπου συνήθως τρώγαμε φρέσκο ψάρι που ο ηλικιωμένος ψαράς έπιανε μόνος του και η γυναίκα του μαγείρευε στην ταβέρνα, δίπλα στο κύμα.
Καθώς κατέφθανε η ηλικιωμένη γυναίκα με τα ποτήρια γεμάτα παγάκια, εγώ φώναξα, κανελάδα!!!... κι εκείνη παραξενεύτηκε που κατάλαβα τι περιείχε το ποτήρι, φυσικά είπαμε πολλά και θα φτιάξουμε σύντομα και κάποιες συνταγές από το νησί.

Ας φτιάξουμε την κανελάδα

1 λίτρο νερό
5-6 μεγάλα χονδρά κομμάτια κανέλας (10 εκ. περίπου)
4-5 καρφάκια γαρίφαλα
250-750 γρ ζάχαρη
(ανάλογα πόσο γλυκιά την θέλουμε και αν θέλουμε να τη συντηρήσουμε για καιρό)
1 κλαδάκι με 10 φύλλα αρμπαρόριζα

Βάζουμε να βράσει το νερό με τη ζάχαρη, την κανέλα και τα γαρίφαλα σε σιγανή φωτιά, αρκετή ώρα, ώστε να αφήσουν όλα τους τα αρώματα και να βάψουν όμορφα το ποτό μας.
Σε 45 λεπτά περίπου είναι έτοιμο.
Ρίχνουμε και το κλαδάκι της αρμπαρόριζας και σβήνουμε τη φωτιά.
Αφήνουμε το σιρόπι πάνω στο μάτι, μέχρι να κρυώσει.
Αφαιρούμε τα φύλλα της αρμπαρόριζας και βάζουμε το ποτό σε μπουκάλια
(αν θέλουμε αφήνουμε για 3-4 μέρες μέσα στο μπουκάλι και τα κανελογαρίφαλα, αρκεί να έχει μεγάλο στόμιο το μπουκάλι, ώστε να μπορούμε να τα βγάλουμε).
Διατηρούμε για πολύ καιρό στο ψυγείο.
Όταν θέλουμε να προσφέρουμε κανελάδα, βάζουμε 1/4 του ποτηριού σιρόπι και νερό με παγάκια για ένα δροσιστικό ρόφημα.
Αν θέλουμε προσθέτουμε κόκκινο χρώμα ζαχαροπλαστικής, αλλά το χρώμα της κανέλας είναι ιδιαίτερα όμορφο και εγώ αποφεύγω τα τεχνητά χρώματα.
Ρόφημα που είναι σχετικά γλυκό, το χειμώνα το βάζουμε να ζεσταθεί διαλυμένο σε νερό, πασπαλίζουμε κανέλα και προσφέρουμε σε φλιτζάνι.
Εγώ το χειμώνα συνήθως βάζω στον αποχυμωτή ξινόμηλα και αφού ζεστάνω ένα μέρος σιρόπι, ένα μέρος νερό, στο τέλος προσθέτω το χυμό να ζεσταθεί ελαφρά και έτσι έχω ένα ιδιαίτερα αρωματικό ρόφημα.
Το ίδιο κάνω με αχλάδια και με κυδώνια ή με ένα χυμό που περιέχει απ’ όλα.
Φυσικά γίνεται και με φρέσκο χυμό εμπορίου, η με χυμό διαρκείας, αλλά καλό είναι να επιμένουμε στο φρέσκο σπιτικό χυμό.

Αν θελήσετε να το βάψετε με χρώμα, μπορείτε να βράσετε το νερό με τη ζάχαρη και την κανέλα σε δυνατή φωτιά.
Έτσι δεν αφήνει χρώμα η κανέλα και θα βαφτεί μόνο με το χρώμα ζαχαροπλαστικής.

Μια παραλλαγή που μου αρέσει πολύ είναι να βάζω πρώτα λίγη ζάχαρη, τόση ώστε να πασπαλιστεί ο πάτος της κατσαρόλας.
Αφήνω να λιώσει ελαφρά η ζάχαρη και να αρχίσει να παίρνει ανοιχτό ξανθό χρώμα.
Τότε ρίχνω το νερό βραστό (για να μην πιτσιλίσει αν είναι κρύο) προσθέτω την κανέλα και τα γαρίφαλα και συνεχίζω την ίδια διαδικασία που περιέγραψα στην αρχή.
Η κανελάδα εκτός από το άρωμα της κανέλας έχει και άρωμα καραμέλας.


Στις φωτογραφίες με την κανάτα η κανελάδα έχει το φυσικό χρώμα της κανέλας.
Στα ποτήρια το δεξί είναι φτιαγμένο με διάφανη κανελάδα βαμμένη με χρώμα ζαχαροπλαστικής, όπως συνηθίζεται στην Κω, ενώ στο αριστερό είναι η κανελάδα όπως την προτιμώ εγώ με λίγη καραμελωμένη ζάχαρη.



Οι λάτρεις της κανέλας θα την υιοθετήσουν σίγουρα.

Περάστε να πάρετε και παραδοσιακά κουλουράκια

Τούρτα μόκα

Ένα γλυκάκι για το Σαββατοκύριακο, γλυκάκι μόνο για μεγάλα παιδάκια, έτσι για να σας γλυκάνω, μετά από τόσο πικάντικο φαγάκι όλην την εβδομάδα.

Καλό και γλυκό Σαββατοκύριακο να έχετε όλοι.

Ανεβαίνει η θερμοκρασία, οπότε θα το απολαύσω κι εγώ η κρυουλιάρα!!!!

για την κρέμα μόκα

115 γρ κρέμα γάλακτος
60 γρ ζάχαρη
60 ml γαλλικό καφέ χλιαρό
2 κ.γ στιγμιαίο καφέ
2 κρόκους αυγών
Βανίλια
170 γρ βούτυρο φρέσκο ή μαργαρίνη
160 γρ άχνη
1 κ.γ καφέ στιγμής (προαιρετικά)

Μισό κιλό σαντιγί

Διάφανο γλάσο για επικάλυψη τούρτας (προαιρετικά)
(το παρασκευάζουμε σύμφωνα με τις οδηγίες στο φακελάκι του)

Χτυπάμε την κρέμα γάλακτος με τη ζάχαρη, τον καφέ και τα κροκάδια.
Βάζουμε το μίγμα σε μπεν μαρί να πήξει, θα πρέπει το μίγμα να καλύπτει το κουτάλι, τόσο ώστε αν χαράσουμε μια γραμμή με το δάκτυλο να μην επανέρχεται εύκολα η κρέμα στη θέση της.(περίπου 7-12 λεπτά).
Προσοχή το νερό δεν πρέπει να ακουμπάει το σκεύος της κρέμας.
Αφήνουμε την κρέμα να κρυώσει καλυμμένη με μια υγρή πετσέτα και βάζουμε στο ψυγείο για μια ώρα.
Χτυπάμε το βούτυρο με την άχνη ζάχαρη να αφρατέψει και να ασπρίσει, προσθέτουμε τη βανίλια.
Σιγά-σιγά προσθέτουμε το μίγμα του καφέ από το ψυγείο.
Μόλις ομογενοποιηθούν όλα τα υλικά είναι έτοιμη η κρέμα να ενωθεί με τη σαντιγί.
Σε αυτή τη φάση αν μας αρέσει να φαίνονται κόκκοι καφέ, προσθέτουμε την τελευταία κουταλιά καφέ σε σκόνη και ανακατεύουμε προσεκτικά να μη λιώσουν οι κόκκοι.

Παντεσπάνι

5 αυγά
1 φλιτζάνι ζάχαρη
1 φλιτζάνι αυτοδιογκούμενο αλεύρι,
μαζί με μια κουταλιά κορν φλάουερ

Αν έχουμε δυνατό μίξερ χτυπάμε τα αυγά με τη ζάχαρη να τριπλασιαστούν περίπου σε όγκο, να ασπρίσουν και να πήξουν πολύ. Ανακατεύουμε απαλά σιγά-σιγά το αλεύρι κοσκινισμένο με το κορν φλάουερ και ελάχιστο αλάτι.

Αν το μίξερ δεν είναι δυνατό, χτυπάμε τα κροκάδια με τη ζάχαρη μόνα τους, και χωριστά τα ασπράδια με ελάχιστο αλάτι και 2-3 σταγόνες ξίδι ή λεμόνι να γίνουν ελαφριά μαρέγκα, όχι πολύ πηκτή.
Ανακατεύουμε απαλά σιγά-σιγά το αλεύρι κοσκινισμένο και στο τέλος απαλά ενσωματώνουμε τη μαρέγκα στο μίγμα, με απαλές κυκλικές κινήσεις από το κάτω μέρος του μπωλ προς τα πάνω.

Στρώνουμε μια λαδόκολλα σε ταψάκι 28-30 εκατοστών ή στην λαμαρίνα του φούρνου. Τη βουτυρώνουμε ελαφρά και ρίχνουμε το μίγμα να ψηθεί στους 170° για 7-10 λεπτά αν ψήνουμε στη λαμαρίνα, και για 20-25 λεπτά αν ψήνουμε στο ταψάκι.
Ο χρόνος εξαρτάται και από το φούρνο σας, να έχετε το νου σας.
Αν ψήνετε σε ταψάκι μην ανοίξετε το φούρνο πριν περάσουν 15 λεπτά.

Αφήνουμε το παντεσπάνι να κρυώσει καλά πριν αφαιρέσουμε τις λαδόκολλες.

Και στις δυο περιπτώσεις στρώνουμε και μια λαδόκολλα πάνω από το μίγμα.
Στο ταψάκι θα χρειαστεί να κόψουμε ένα δισκάκι λαδόκολλας χρησιμοποιώντας ως πατρόν το ταψί.

Κόβουμε το μίγμα της λαμαρίνας σε τρία μακρόστενα κομμάτια ή στα τέσσερα σταυρωτά.


Αν ψήσαμε στο ταψάκι αφήνουμε να κρυώσει και κόβουμε στη μέση με ένα μακρύ μαχαίρι, ή με τη βοήθεια κλωστής ή οδοντικού νήματος, μπορούμε να κόψουμε 3 μέχρι και 4 δίσκους, οι πιο πεπειραμένοι.

για το στήσιμο της τούρτας

Σε όλες τις περιπτώσεις στρώνουμε την κρέμα μόκας ανάμεσα σε κάθε δίσκο, αλείφοντας τον κάθε δίσκο με γαλλικό καφέ στον οποίο προσθέσαμε λίγο κονιάκ ή λίγο λικέρ καφέ.

Την τελευταία στρώση κρέμας την καλύπτουμε με το διάφανο γλάσο.
Πασπαλίζουμε με τρούφα σοκολάτας και με λίγη γκανάς σοκολάτας-καφέ σε κορδόνια, που θα βγάλουμε με κορνέ (προαιρετικά).

Την γκανάς θα την φτιάξουμε με:

80 γρ γάλα εβαπορέ ή κρέμα γάλακτος
80 γρ σοκολάτα γάλακτος
και 1 κ.γ στιγμιαίο καφέ

1 κ.σ βούτυρο φρέσκο
1 κ.σ γλάσο διάφανο για τούρτες (προαιρετικά)

Σε μπεν-μαρί θα βάλουμε το εβαπορέ με την σοκολάτα σε κομματάκια να λιώσει, ανακατεύουμε.
Μόλις λιώσει η σοκολάτα και ομογενοποιηθεί με το γάλα, αποσύρουμε από τη φωτιά, προσθέτουμε τον καφέ, ανακατεύουμε να διαλυθεί καλά, προσθέτουμε και το βούτυρο και το γλάσο (φυλάμε λίγο από αυτό που βάλαμε στην τούρτα).

Μόλις κρυώσει ώστε να μπορεί να μπεί σε κορνέ, χτυπάμε τη γκανάς στο μίξερ να αφρατέψει και στολίζουμε την τούρτα.
Πάνω στις γραμμές βάζουμε σταγόνες σοκολάτας γάλακτος ή λευκής.

κρέμα μπεσαμέλ και τα παράγωγα της μορνέ και σουμπίζ

Κρέμα μπεσαμέλ

100 γρ βούτυρο
100 γρ αλεύρι
1100 ml γάλα

Αυτή είναι η κρέμα είναι η βάση για πολλές κρέμες.

Λιώνουμε το βούτυρο σε χαμηλή φωτιά και προσθέτουμε το αλεύρι.
Σοτάρουμε το αλεύρι με το βούτυρο και πριν ξανθύνει ρίχνουμε το γάλα σιγά-σιγά μέχρι να το απορροφήσει όλο.
Όσοι είσαστε αρχάριοι, προτιμήστε το γάλα να είναι σχετικά ζεστό, ώστε να ομογενοποιηθεί ευκολότερα η κρέμα και να μη σας ταλαιπωρήσει με σβώλους.
Ανακατεύετε συνεχώς με ένα σύρμα, ώστε να μη σβωλιάσει η κρέμα σας.

Αν ατυχήσετε μην πανικοβάλλεστε.
Όσοι έχετε πολτοποιητή χειρός, θα βάλετε το πίμερ στην κατσαρόλα και θα ομογενοποιήσετε την κρέμα σας γρήγορα.
Όσοι δεν έχετε πίμερ, θα βάλετε στο μίξερ χειρός τις ρόδες και θα χτυπήσετε όσο χρειαστεί την κρέμα, μέχρι να ομογενοποιηθεί.

Αφαιρώντας ή προσθέτοντας γάλα έχουμε πιο αραιή ή πυκνότερη κρέμα.

Παράγωγο της κρέμας μπεσαμέλ είναι η κρέμα μορνέ.

Αν στη βάση μπεσαμέλ προσθέσουμε 2-4 αυγά και 1 φλιτζάνι τυρί τριμμένο λέγεται morney.

Επίσης παράγωγο της μπεσαμέλς είναι και η κρέμα σουμπίζ
(αυτήν θα χρησιμοποιήσουμε στα burritos με σουμπίζ)

Αν στη βάση μπεσαμέλ προσθέσουμε κρεμμύδι σοταρισμένο στο βούτυρο και στη συνέχεια προσθέσουμε αυγά και τυρί λέγεται σουμπίζ.

Η διαδικασία παρασκευής είναι ίδια με της μπεσαμέλ και της μορνέ, μόνο που πριν βάλουμε το αλεύρι στο βούτυρο, σοτάρουμε ελαφρά ένα μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο ή σε κυβάκια, ανάλογα που θα χρησιμοποιήσουμε την κρέμα.

Στη συνέχεια η διαδικασία είναι παρόμοια με την κρέμα μπεσαμέλ, θα προσθέσουμε και 2-4 αυγά και τριμμένα τυριά.

Αποφύγετε να βάλετε αλάτι, όπου βάλετε τυριά.

Για να συνεχίσουμε τις μεξικάνικες λιχουδιές δοκιμάστε:

burritos με κρέμα σουμπίζ

Τορτίγιες σπιτικές

Tortilla, σημαίνει στρογγυλή πίτα παραγεμισμένη, που τρώγεται ως ελαφρύ μεσημεριανό γεύμα, κυριολεκτικά σημαίνει παραγεμισμένη πίτα.

Αγαπημένες πιτούλες που γίνονται και τρώγονται στο άψε σβήσε.

3 φλιτζάνια αλεύρι ολικής αλέσεως*
1 φλυτζάνι καλαμποκάλευρο
1 κ.γ αλάτι
¼ κ.γ μπέικιν πάουντερ
125 γρ μαργαρίνη πλάκα (κρύα)
ζεστό νερό**, όσο σηκώσει η ζύμη

Ανακατεύουμε το αλεύρι ολικής με το καλαμποκάλευρο, το αλάτι, το μπέικιν και δουλεύουμε με τη μαργαρίνη, κομμένη σε κυβάκια.
Το μίγμα θα γίνει σα τραχανάς.
Βεβαιωνόμαστε πως λιπάνθηκε όλο το αλεύρι.
Ρίχνουμε το πολύ ζεστό νερό και ανακατεύουμε στην αρχή με ένα πιρούνι και μόλις χλιάνει λιγάκι η ζύμη τη δουλεύουμε πολύ καλά, μέχρι να πετύχουμε ζύμη μαλακή και εύπλαυστη να μην κολλάει στα χέρια.
Σκεπάζουμε με μια μεμβράνη τη ζύμη και την αφήνουμε για μισή ώρα.
Χωρίζουμε τη ζύμη σε βώλους στο μέγεθος μανταρινιού.
Αφήνουμε να μείνουν για 15΄ σκεπασμένα.


Ανοίγουμε φύλλα τη ζύμη, δεν χρειάζεται να αλευρώσουμε τη ζύμη ή τον πάγκο, ανοίγουν πολύ εύκολα και δεν κολλάνε διότι η ζύμη περιέχει μαργαρίνη.
Αν δεν έχετε καλή σχέση με τον πλάστη και δεν μπορείτε να πετύχετε στρογγυλές πιτούλες, μπορείτε να ανοίξετε φύλλο και να κόβετε ολοστρόγγυλα φύλλα με τη βοήθεια ενός μικρού πιάτου (του φρούτου).
Έτσι οι πιτούλες σας θα είναι ιδιαίτερα εμφανίσιμες.


Ψήνουμε σε πλάκα ή αντικολλητικό τηγάνι σε μέτρια θερμοκρασία για 10΄΄-15΄΄ από κάθε πλευρά, όχι περισσότερο.
Θα δημιουργηθούν φούσκες, αυτές πρέπει να τις πατάτε με μια σπάτουλα να ξεφουσκώνουν.
Προσοχή να μην είναι δυνατή η φωτιά, δεν πρέπει να μαυρίζουν.
Στοιβάζουμε τις πίτες σε πιατέλα, σκεπασμένες με μια πετσέτα, ώστε να παραμείνουν μαλακές.
Τις γεμίζουμε με υλικά της αρεσκείας μας, όπως τσίλι κον κάρνε, κοτόπουλο σε φέτες, λαχανικά διάφορα, τυριά, καλαμπόκι, τηγανιτές πατάτες, ψημένο κρέας καρυκευμένο, με ψάρια, γαρίδες ή μαλάκια και με ένα εξαιρετικό, πεντανόστιμο χοιρινό κρέας που ψήνεται και κόβεται όπως ο γνωστός μας γύρος, που λέγεται adobada.

Αν θέλουμε να τις φτιάξουμε τραγανά κοχυλάκια τις διπλώνουμε στη μέση, πάνω σε μια μεταλλική θήκη για χαρτοπετσέτες και τις ψήνουμε για 3-5 λεπτά σε ζεστό φούρνο στους 150° C.
Την θήκη την ντύνουμε με αλουμινόχαρτο για να μη λερωθεί.
Αν θέλουμε την τηγανίζουμε για λίγα δευτερόλεπτα, τυλίγοντας την γύρω από μια λαβίδα, ή διπλή κουτάλα.

Αν κόψουμε τις τορτίγιες σε τριγωνάκια, τις πασπαλίσουμε με διάφορα υλικά της αρεσκείας μας, π.χ με τσίλι, πάπρικα, τριμμένα τυριά και τις ψήσουμε σε χαμηλή θερμοκρασία για 3-5 λεπτά, ώστε να στεγνώσουν, γίνονται τοστάδα, tostada, τα γνωστά μας nachos.

Μπορούμε να ζυμώσουμε τα τυριά και τα μπαχαρικά μέσα στο ζυμάρι μας και μετά να ψήσουμε ή να τηγανίσουμε ελαφρά τα nachos και μετά να τα αφήσουμε για λίγο να στεγνώσουν στο φούρνο.


Πρόλαβα να φωτογραφήσω μόνο αυτά
(διότι ψήθηκαν τελευταία και είχαν χορτάσει)
που είχαν τυριά, πάπρικα, τσίλι, κέτσαπ και λίγο κακάο, σε αυτό οφείλεται το χρώμα
(δεν είναι καμένα), θέλει προσοχή ο φούρνος να είναι σε χαμηλή θερμοκρασία και να τα αφήνετε για 2-5 λεπτά, πάντα με επίβλεψη.
Όταν τα βγάλετε θα σας φανεί πως είναι μαλακά, αλλά μόλις κρυώσουν στεγνώνουν αμέσως.



*Μπορούμε να αντικαταστήσουμε το αλεύρι ολικής αλέσεως με λευκό αλεύρι.
**Το νερό μπορούμε να το αρωματίσουμε με ξύσμα λεμονιού ή λάιμ.
Για 3-4 ώρες αφήνουμε το ξύσμα λεμονιού ή λάιμ μέσα σε ένα βάζο με νερό στο ψυγείο.
Το βράζουμε, το στραγγίζουμε, όσο περισσέψει το φυλάμε για επόμενη χρήση.


Προσεχώς θα σας δώσω και άλλη συνταγή για τορτίγιες, εξίσου εύκολη και νόστιμη.

chili con carne

Εύχομαι καλό μήνα και καλή εβδομάδα σε όλους και λέω να κάνω ένα μικρό αφιέρωμα στην κουζίνα του Τέξας, και τη μεξικάνικη κουζίνα που αγαπάμε όλοι στην οικογένεια, ιδιαίτερα τα παιδιά μας.
Με τη διαφορά πως δεν μπορούμε να ευχαριστηθούμε αυτό το φαγητό εκτός οικίας, διότι σερβίρεται ιδιαίτερο καυτερό και κανένας μας δεν τρώει τα καυτερά.
Στο σπίτι φυσικά, εκτός από το γεγονός ότι μαγειεύουμε με υλικά αγνά, ρυθμίζουμε και τα μπαχαρικά και το πόσο καυτερό ή όχι θέλουμε το φαγητό.
Ένα άλλο γεγονός που μας απωθεί από το μεξικάνικο φαγητό εκτός οικίας είναι η απαίσια μυρωδιά που έχουν τα τάκος και τα μπουρίτος, αφού παντού εισάγονται βιομηχανοποιημένα με μπόλικα συντηρητικά, οπότε δε θα πάρουμε ευχαριστούμε!!!
Άλλωστε είναι τόσο εύκολο να γίνουν στο σπίτι που δεν υπάρχει λόγος να καταφεύγουμε σε συσκευασίες με συντηρητικά βλαβερά για την υγεία μας, και γεύσεις άνοστες και ανούσιες.

θα ξεκινήσουμε με ένα CHILI CON CARNE που θα είναι η βάση για τις λιχουδιές που θα απολαύσουμε. Οι αναρτήσεις ήταν προγραμματισμένες για την προηγούμενη εβδομάδα, αλλά η Εύη στην δική της κουζίνα έκανε ανάλογες αναρτήσεις, οπότε αναβλήθηκαν.
Τώρα ήρθε η ώρα.
Το CHILI CON CARNE θεωρείται φαγητό του Τέξας, αλλά έχουμε συνηθίσει να το εντάσσουμε στη μεξικάνικη κουζίνα, στην κυριολεξία είναι καυτερές πιπεριές με κρέας.

Chili con carne

Κανονικά το τσίλι κον κάρνε γίνεται με κρέας ψιλοκομμένο με δυό ιδιαίτερα κοφτερές λεπίδες, τόσο ψιλοκομμένο που μοιάζει με κιμάς.
Εμείς επειδή φυσικά δεν έχουμε χρόνο για πειραματισμούς με λεπίδες, αν και δεν είναι και ιδιαίτερα δύσκολο, είναι μια τεχνική που χρησιμοποιούν ακόμη και σήμερα σε πολλά μέρη της Ελλάδας για να κόψουν το κρέας σαν κιμά, έχω δοκιμάσει και κόβεται εύκολα, είναι πολύ διασκεδαστικό, αρκεί να έχει κανείς δυο καλοακονισμένα μαχαίρια κρέατος και κάποιον να του δείξει την τεχνική.

Για το Chili con carne θα χρειαστούμε:

500 κιλό κιμά μοσχαρίσιο μια φορά περασμένο
70 ml λάδι
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
3 σκελίδες σκόρδο
3-4 ώριμες ντομάτες ή κονκασέ (250γρ)
2-3 κ.σ καπνιστό κόκκινο πιπέρι (πάπρικα γλυκιά ή καυτερή για όσους αντέχουν)
Από μισή κόκκινη και πράσινη πιπεριά ψιλοκομμένη και καυτερή για όσους αντέχουν
1-2 κ.γ κύμινο
2-3 κ.σ πελτέ ντομάτας
μια πρέζα ζάχαρη
1 κ.γ κακάο
1-2 φλιτζάνια κόκκινα φασόλια βρασμένα ή κονσέρβα
(συνήθως κόκκινα-γυφτοφάσουλα, αλλά και τα μπαρμπουνοφάσουλα και τα μαυρομάτικα κάνουν για αυτή τη δουλειά)

5-6 ολόκληρες πιπερίτσες τσίλι ή τσούσκες για όσους προτιμούν τα καυτερά

Αν βράσουμε μόνοι μας τα φασόλια θα τα μουλιάσουμε για 12 τουλάχιστον ώρες με αλάτι.
Θα τα βράσουμε για 10 λεπτά, θα πετάξουμε το πρώτο νερό.
Θα βάλουμε ζεστό νερό και θα τα βάλουμε να βράσουν και πάλι μέχρι να μαλακώσουν με λίγο αλάτι.
Αν χρησιμοποιήσουμε κονσέρβα αρκεί να σουρώσουμε καλά τα φασόλια.

Σοτάρουμε το κρεμμύδι με τον κιμά, να ασπρίσει ο κιμάς, προσθέτουμε το σκόρδο και τις πιπεριές και τις καυτερές τσίλι αν βάλουμε, να σοταριστούν.
Προσθέτουμε τον πελτέ τη ζάχαρη τις τομάτες, το κακάο και αφήνουμε το φαγητό να σιγοβράσει στη χαμηλότερη ένταση της κουζίνας μας για 45 λεπτά.
Στο τέλος λίγο πριν πιεί όλα του τα υγρά προσθέτουμε τα φασόλια αφήνουμε να πάρουν μια βράση με το υπόλοιπο φαγητό.
Αδειάζουμε το φαγητό σε πήλινο σκεύος, πασπαλίζουμε με μαϊντανό ψιλοκομμένο και σερβίρουμε.

Συνοδεύουμε με τηγανιτές πατάτες, ρύζι άγριο αμερικάνικο, tortilla's tostada, τυλίγουμε μέσα σε μπουρίτος και γεμίζουμε τάκος ή με καλαμπόκια και λαχανικά και όπως αλλιώς λαχταρούμε.

Φτιάξτε burrito' s με γέμιση τσίλι κον κάρνε, τη συνταγή θα βρείτε εδώ.

Κροκέτες κοτόπουλου

1 μεγάλο φιλέτο κοτόπουλου
3 φέτες ζαμπόν κομμένο
3 φέτες μπέικον μπέικον κομμένο
2 μέτρια μανιτάρια ψιλοκομμένα
1 φλιτζάνι χρωματιστές πιπεριές σε κυβάκια
2 μέτριες πατάτες βρασμένες (180 γρ)
1 κ.γ μουστάρδα έτοιμη (προαιρετικά)
100 γρ τριμμένα τυριά

2 αυγά χτυπημένα καλά
Φρυγανιά για το πανάρισμα

Κόβουμε το φιλέτο σε κυβάκια ενός εκατοστού και το σοτάρουμε σε ζεστό αντικολλητικό τηγάνι δίχως λάδι, μαζί με τα μανιτάρια, το μπέικον και το ζαμπόν κομμένα κι αυτά σε λεπτές φετούλες. Μόλις θωρακιστεί το κοτόπουλο, προσθέτουμε και τις πιπεριές και ανακατεύουμε να γυαλίσουν. Αφήνουμε το μίγμα να χλιάνει.
Με ένα πιρούνι ή μια πρέσα για πουρέ, πατάμε τις βρασμένες πατάτες και τις ανακατεύουμε με τη μουστάρδα και τα τυριά.
Μόλις χλιάνουν και τα υπόλοιπα υλικά τα ανακατεύουμε μαζί με το μίγμα του πουρέ, προσθέτοντας και φρεσκοτριμμένο πιπέρι.
Αλάτι βάζουμε προαιρετικά και το αποφεύγουμε αν έχουμε βάλει αλμυρά ή πικάντικα τυριά στο μίγμα. Σε αυτή τη φάση το μίγμα κολλάει.
Αφήνουμε το μίγμα να κρυώσει και το βάζουμε στο ψυγείο για μια ώρα ή για μισή ώρα στην κατάψυξη
(προσοχή μη το ξεχάσετε και γίνει παγωτό!!!!)
Βγάζουμε το μίγμα από το ψυγείο (κολλάει αλλά λιγότερο) και με ένα κουτάλι παίρνουμε μια γεμάτη κουταλιά και την βάζουμε στην παλάμη μας που την έχουμε λαδώσει καλά.
Δουλεύονται εύκολα και το λάδι βοηθά να μην κολλάνε καθόλου στο χέρι.
Πλάθουμε κροκέτες και τις αραδιάζουμε σε πιάτο.


Χτυπάμε τα αυγά με 2 κ.σ νερό και 1 κ.σ λάδι και περνάμε από το αυγό όλες τις κροκέτες, τις αραδιάζουμε και πάλι σε πιάτο.
Μετά τις περνάμε από τριμμένη φρυγανιά λίγες λίγες, δεν χρειάζεται να βάζουμε το χέρι μας στην φρυγανιά. Θα βάλουμε τη φρυγανιά σε ένα βαθύ και μακρύ ταπεράκι θα ρίχνουμε 3-4 κροκέτες θα κουνάμε το ταπεράκι και οι κροκέτες είναι έτοιμες.


Τις βγάζουμε και συνεχίζουμε μέχρι να τελειώσουν όλες οι κροκέτες.
Τηγανίζουμε σε μέτρια θερμοκρασία να ξανθύνουν
(έτσι γίνονται αμαρτωλά αλλά νοστιμότερα)
ή τα ψήνουμε στους 180° C να ξανθύνουν για 15 λεπτά περίπου, ανάλογα με το φούρνο.



φτιάξτε και ένα πεντανόστιμο αλμυρό κέικ

Λόπκες (τυροκεφτέδες)

Πρόκειται για έδεσμα-ορεκτικό που θα βρούμε στα βόρεια χωριά της Πέλλας και σε περιοχές της Φλώρινας.
Αν τύχει να φάτε στα χωριά γύρω από τη λίμνη Βεγορίτιδα ζητήστε να σας τις σερβίρουν με κόρες, ένα είδος τοπικής χυλοπίτας κυματιστής και ελαφρώς στριφτής.
Εγώ είχα την τύχη να μεγαλώσω κοντά σε ανθρώπους που κατάγονταν από αυτές τις περιοχές και γεύτηκα αυτές τις απολαυστικές λιχουδιές, μαθαίνοντας ακόμη ένα όνομα για τις τυροτηγανίτες της δικής μου γιαγιάς, και ακόμη ένα όνομα για τις
χυλοπίτες-γιοφκάδες, ως κόρες, όχι ως θυγατέρες αλλά ως κάτι που έχει σκληρή υφή, όπως λέμε κόρα του ψωμιού. Τουλάχιστον αυτή ήταν η άποψη της κυρά-Λένης που μου έμαθε τα νέα για μένα ονόματα, που σα παιδί που ήμουν μου φαινόταν πολύ περίεργα, ιδιαίτερα οι κόρες. Συνήθιζε να κάνει το λογοπαίγνιο:
«έλα κόρη μου να φας κόρες»!!!..

για τις λόπκες (τυροκεφτέδες)

2 κομμάτια τυρί φέτα πάχους 1,5-2 εκατοστών
κομμένα σε κύβους 3 εκ. ή θρυμματισμένη σε χονδρά κομμάτια
ή μυζήθρα θρυμματισμένη ή φέτα και μυζήθρα θρυμματισμένη
ή τυρί από αυτό που διατηρούμε με μυρωδικά στο λάδι
δυόσμο, αλεύρι για πασπάλισμα


για το κουρκούτι
1 φλιτζάνι αλεύρι με 1 κ.γ μπέικιν
ή αλεύρι αυτοδιογκούμενο κοκκινισμένο
2 αυγά 1σφηνάκι μπύρα

Αν επιλέξουμε τους κύβους τυριού τους αλευρώνουμε καλά και τινάζουμε το περίσσιο αλεύρι.
Χτυπάμε τους κρόκους και ανακατεύουμε με τη μπύρα και λίγο αλεύρι.
Αφήνουμε το μίγμα στο ψυγείο να ανέβει για μισή με μια ώρα.
Όταν περάσει η ώρα, χτυπάμε τα ασπράδια με μια πρέζα αλάτι και 3-4 σταγόνες λεμόνι ή ξίδι σε μαρέγκα αρκετά σφικτή.

Προσθέτουμε σταδιακά τη μαρέγκα, και το αλεύρι να πετύχουμε ένα κουρκούτι παχύ που να μπορεί να σταθεί στο τυρί, ανακατεύοντας απαλά με ένα κουτάλι, ανακυκλώνοντας το μίγμα από κάτω προς τα επάνω.
Ίσως χρειαστεί περισσότερο ή λιγότερο αλεύρι.
Προσθέτουμε ψιλοκομμένο φρέσκο δυόσμο ή ξερό.
Περνάμε το τυρί από το παχύρευστο κουρκούτι και τηγανίζουμε σε μέτρια θερμοκρασία.

Μπορούμε να σοτάρουμε με 1 κ.γ ελαιόλαδο ένα μικρό κρεμμύδι ψιλοκομμένο σε αντικολλητικό τηγάνι και να το προσθέσουμε στο κουρκούτι,
επίσης μπορούμε να βάλουμε λίγο άνηθο και
2 κ.σ κρεμμυδάκι πράσινο ψιλοκομμένο (το στέλεχος και τρυφερά φύλλα).

Αν φτιάξουμε τις λόπκες με τρίμματα τυριών τότε θα τα ανακατέψουμε με το κουρκούτι λίγο πιο σφικτό και το δυόσμο και θα τηγανίσουμε κουταλιές σε λάδι σε μέτρια θερμοκρασία.
Εγώ αυτή τη φορά τους έδωσα πιο εξευγενισμένο σχήμα και μοιάζουν με
"ευρωπαίες-πρωτευουσιάνες" τυροκροκέτες.
(πλάθονται με καλά λαδωμένα χέρια)

συνταγή για τις κόρες θα βρείτε εδώ

Πλασταριά (ψεύτικη πίτα)

Μια πίτα που άργησα να μάθω από τη γιαγιά, που την επισκεπτόμουν μόνο το καλοκαίρι και στις γιορτές. Ο λόγος ήταν απλός. Ο παππούς κι η γιαγιά δεν την έφτιαχναν στα εγγόνια, διότι έμεινε να θεωρείται φαγητό της κατοχής και της πείνας, και δεν θα τάιζαν τα εγγόνια, που σπάνια έβλεπαν, με φαγητό κατοχικό.
Κάποτε όμως (πρέπει να ήμουν 10-12 ετών) , πήγα στο σπίτι της γιαγιάς δίχως να με περιμένει και εγώ την εξέπληξα καθώς με είδε ξαφνικά μπροστά της
(περίπου τέτοιος καιρός ήταν, καθώς δεν είχα σχολείο ήταν 26 Οκτωβρίου, ημέρα που η Θεσσαλονίκη έχει διπλή γιορτή, την απελευθέρωση της από τους Τούρκους και την γιορτή του πολιούχου της Αγίου Δημητρίου), ενώ εγώ εξεπλάγην με την νοστιμιά αυτής της πίτας που δεν είχε τύχει να δοκιμάσω πριν, αφού τη βρήκα να ψήνεται στον ξυλόφουρνο.
Η νοστιμιά της απερίγραπτη, είχε ψηθεί στα ξύλα κι ήταν το κάτι άλλο.
Φυσικά την ρώτησα πως και δεν μας την είχε φτιάξει ποτέ κι εκείνη απάντησε:
"μπομπότα, κατοχικό φαγητό θα σε ταΐσω παιδάκι μου!!!"
Ο παππούς, βλάχος στην καταγωγή την έλεγε και πλασταριά και πλαστό.
Ενώ πλαστό (συνταγή εδώ) με αλεύρι σίτου μας έφτιαχναν από τότε που ήμασταν μικρότερα, με καλαμποκάλευρο δεν είχε τύχει να ξαναδοκιμάσω.
Η πίτα της γιαγιάς δε μου φάνηκε καθόλου φαγητό της πείνας, διότι ήταν πλούσια σε υλικά, στην κατοχή βέβαια τα υλικά ήταν λιγοστά και φειδωλά τα χρησιμοποιούσαν στις συνταγές τους.
Εγώ την υιοθέτησα, η μαμά μου ούτε να ακούσει δεν ήθελε, καθ' ότι δύστροπος στο φαγητό ο πατήρ, οπότε όταν πήγα στο δικό μου πια σπίτι, μπορούσα να την φτιάχνω όσο συχνά ήθελα.

Μια πίτα που συνήθιζαν σε πολλές περιοχές της Ελλάδος για να ξεγελάσουν την πείνα τους. Μια πίτα που έβγαζε ασπροπρόσωπες τις νοικοκυρές όταν γύριζαν αργά από τα χωράφια και έπρεπε να ετοιμάσουν ένα γρήγορο φαγητό για την οικογένεια, σύμφωνα με τις μαρτυρίες του παππού και της γιαγιάς.
Γι' αυτό και έμεινε το όνομα πλαστός-πλασταριά, ψεύτικη δηλαδή, μια πίτα της ανάγκης για εύκολο και γρήγορο φαγητό.
Στην κατοχή όταν το αλεύρι σίτου ήταν δυσεύρετο το αντικαθιστούσαν με καλαμποκάλευρο, αυγά δεν έβαζαν, τα κατήργησαν στις μέρες της πείνας διότι δεν υπήρχαν πολλά, όπως και το τυρί.
Ανακάτευαν το αλεύρι με χόρτα κι εκείνα αν υπήρχαν στην αυλή ή στο δάσος,
ή με κολοκύθα (τυρί ελάχιστο και αν υπήρχε),
ή με λίγες σταφίδες ή χαρούπια και έτσι υπήρχε φαγητό θρεπτικό, που κράτησε ζωντανούς μεγάλους πληθυσμούς στη χώρα, στα δύσκολα χρόνια της κατοχής.
Σε κάθε περιοχή συναντάμε την πίτα με άλλο όνομα, πλαστός ή πλασταριά στην Ήπειρο, και στους Βλάχικους πληθυσμούς, περίπου έτσι έφτιαχναν την μπομπότα σε όλη την Ελλάδα
σε άλλα μέρη την έλεγαν μπατσαρό, αλλού πλατσάρο
(έτσι την λένε σε μέρη της Πιερίας και Θεσσαλίας), κάθε τόπος κι άλλο όνομα, με παραλλαγές στα υλικά. Φαγητό των φτωχών πληθυσμών.
Σήμερα ανακαλύπτουμε και πάλι, την υπέροχη γεύση αυτών των υλικών και απολαμβάνουμε αυτήν την πίτα εμπλουτισμένη με τυριά, και άλλα υλικά, όχι ως φαγητό φτωχών, αλλά ως επιστροφή στις ρίζες. Ως λιπαρή ουσία αλλού χρησιμοποιούσαν λάδι, αλλού βούτυρο, αλλού χοιρινό λίπος, ανάλογα με τον τόπο και την εποχή.

½ κιλό αλεύρι καλαμποκίσιο
½ κιλό κολοκύθα κίτρινη τριμμένη
1/2-3/4 ποτηριού βούτυρο λιωμένο ή λάδι
1/2 ποτηριού βραστό νερό
150 γρ τυρί φέτα (προαιρετικά)
60 γρ κασέρι παραδοσιακό τριμμένο (προαιρετικά)
1 ξερό κρεμμύδι σε κυβάκια, σοταρισμένο
1 λεπτό πράσο το λευκό μέρος ψιλοκομμένο
½ κ.γ μπέικιν πάουντερ
μια πρέζα αλάτι

Σε αντικολλητικό σκεύος σοτάρουμε το κρεμμύδι και το πράσο με 3-4 κ.σ από το βούτυρο ή το λάδι.
Προσθέτουμε και την κολοκύθα και τη σοτάρουμε ελαφρά να γυαλίσει.
Ανακατεύουμε το αλεύρι με το αλάτι και το μπέικιν.
Κρατάμε στην άκρη ¾ ποτηριού καλαμποκάλευρο στην άκρη.
Το υπόλοιπο αλεύρι το ζεματάμε με το νερό, ανακατεύουμε πολύ καλά και το αφήνουμε να φουσκώσει καλύπτοντας την λεκάνη με μια πετσέτα.
Αφού χλιάνει ή κρυώσει το μείγμα το ανακατεύουμε με το κρεμμύδι και την κολοκύθα, το υπόλοιπο βούτυρο (αφού πρώτα βουτυρώσουμε καλά το ταψί), καθώς και με τα τυριά
(την φέτα χονδροτριμμένη με τα δάκτυλα).
Βουτυρώνουμε ένα ταψί 30x25 και απλώνουμε ομοιόμορφα το μείγμα
Πασπαλίζουμε με το αλεύρι που κρατήσαμε και ψεκάζουμε με λίγο νερό.
Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 30 περίπου λεπτά να ροδίσει η πίτα πάνω κάτω.
Η πίτα δεν πρέπει να είναι σε πάχος πάνω από 1-1,5 για να ψηθεί σωστά και να έχει ωραία γεύση. Διαφορετικά, όσο κι αν χαμηλώσουμε την θερμοκρασία, ακόμη κι αν αυξήσουμε το χρόνο ψησίματος, θα ψηθεί εξωτερικά και στο κέντρο θα είναι λασπώδης και χάνει την νοστιμιά της, καθώς δεν είναι ευχάριστη στον ουρανίσκο.
Την κόβουμε αφού την αφήσουμε να κρυώσει λιγάκι για 15 λεπτά, ώστε να κοπεί σωστά.
Δυστυχώς δεν πρόλαβα να διασώσω κομμάτι για φωτό, μόλις και μετά βίας πρόλαβα να την φωτογραφήσω στο ταψί.



δείτε και τη συνταγή

κολοκύθα γεμιστή γιορτινή

Panacotta

350 ml γάλα πλήρες
125 γρ ζάχαρη
650 ml κρέμα γάλακτος ζωική
25 γρ φύλλα ζελατίνας
4-5 σταγόνες εσάνς βανίλιας

Βάζουμε τα φύλλα ζελατίνας σε κρύο νερό να φουσκώσουν.
Σε μπεν μαρί (το επάνω σκεύος δεν πρέπει να ακουμπάει στο νερό) βάζουμε να ζεσταθούν το γάλα, η ζάχαρη και η κρέμα γάλακτος.
Ανακατεύουμε συνεχώς με σύρμα να διαλυθεί καλά η ζάχαρη.
Όταν ζεσταθεί πολύ το μίγμα ρίχνουμε μέσα τις ζελατίνες και ανακατεύουμε και πάλι με το σύρμα να λιώσουν.
Βάζουμε το μίγμα σε φόρμα ή φορμάκια και αφήνουμε να κρυώσει.
Μετά το βάζουμε στο ψυγείο για 3-5 ώρες.
Σερβίρουμε με σάλτσα της αρεσκείας μας, πορτοκάλι, σαγκουίνι (φωτό2), φράουλα, φραμπουάζ, καραμέλα, σοκολάτα, βύσσινο γλυκό και σάλτσα (φωτο1) κλπ.



ακόμη μια συνταγή για panacotta που δημοσιεύτηκε σε παλιότερη ανάρτηση

Ρολό χοιρινό

1,5 κιλό μπούτι ή σπάλα σε ρολό
2 κ.σ καθαρισμένο βούτυρο
2 κ.σ ελαιόλαδο
Αλάτι κατά βούληση (1-1,5 κ.γ)

Για τη μαρινάτα

μαντζουράνα, ρίγανη, λεμονοθύμαρο,
(κατά προτίμηση όλα φρέσκα)

3 κ.σ ελαιόλαδο
2 φύλλα δάφνης
1-2 σκελίδες σκόρδο, σε φέτες ή πολτοποιημένες
3 κ.σ ξίδι αρωματικό (βατόμουρου), ή μπαλσάμικο
4 κ.σ κρασί μαυροδάφνη (προαιρετικά)
8 κόκκους πολύχρωμων πιπεριών
2 κόκκους μπαχάρι
1 καρότο σε λεπτές φέτες
1 κρεμμύδι σε ροδέλες

Χαράζουμε το κρέας σε λεπτές φέτες δίχως να φτάσουμε μέχρι την άλλη άκρη του κρέατος, αυτό το κάνουμε 2-3 φορές ακόμη, προς όλες τις κατευθύνσεις, μέχρι να έχουμε ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι κρέατος που να μπορεί να δεθεί σε ρολό, με σπάγκο ή διχτάκι.
Αν δεν μπορείτε μόνοι σας ζητήστε από το χασάπη σας να το ετοιμάσει και να το βάλει σε διχτάκι.
Χτυπάμε το λάδι και το ξίδι μαζί να γίνουν μια παχύρευστη σάλτσα.
Προσθέτουμε το κρασί.
Βάζουμε σε βάζο όλα τα αρωματικά στο λαδόξιδο, κλείνουμε με καπάκι το βάζο και αφήνουμε για μια ώρα να αρωματιστεί.
Τρίβουμε με το μίγμα αυτό το ρολό κρέατος, στρώνουμε σε ένα δοχείο φέτες καρότου και κρεμμυδιού, βάζουμε από πάνω το κρέας, το καλύπτουμε με το υπόλοιπο καρότο-κρεμμύδι και αφήνουμε να μείνει όλη νύχτα, ή τουλάχιστον 3-4 ώρες, αλείφοντας το συχνά με τη μαρινάδα.

Βγάζουμε το κρέας από το ψυγείο μισή με μια ώρα πριν το χρησιμοποιήσουμε να πάρει θερμοκρασία δωματίου, το στραγγίζουμε καλά και το σκουπίζουμε με χαρτί κουζίνας. Στραγγίζουμε και κρατάμε τα υγρά.
Ποτέ μη σοτάρετε ή ψήνετε κρέας κρύο από το ψυγείο, θα σφίξει παραπάνω από όσο πρέπει.
Σε τηγάνι ζεσταίνουμε ελαφρά το λάδι με το βούτυρο και σοτάρουμε το ρολό.
Αν χρησιμοποιήσετε βούτυρο, θα πρέπει να είναι καθαρισμένο από τα υγρά του διότι διαφορετικά θα μαυρίσει.
Μπορούμε αντί να σοτάρουμε το κρέας να το αλείψουμε με το λάδι και το βούτυρο και να το βάλουμε στο φούρνο για 15΄ στους 250°, γυρίζοντας το από όλες τις πλευρές.
Μετά και στις δυο περιπτώσεις, αλατίζουμε, περιχύνουμε το κρέας με τα υγρά της μαρινάδας (στραγγισμένης) το ψήνουμε στους 180 βαθμούς για μισή ώρα και στους 150 για ένα τέταρτο ακόμη. (αν το κρέας σας ζυγίζει λιγότερο ή περισσότερο ανάλογα θα ψήσετε λιγότερο ή περισσότερο)
Η εσωτερική θερμοκρασία του κρέατος θα πρέπει να είναι πάνω από 70° C, ώστε να έχουν πεθάνει όλοι οι παθογόνοι μικροοργανισμοί και να είναι ασφαλές το κρέας μας, σε καμιά περίπτωση δεν τρώμε χοιρινό ή άλλο κρέας με αίματα, ο καιρός των ακίνδυνων κρεάτων έχει περάσει προ πολλού.
(μπορούμε να έχουμε ένα θερμόμετρο για ψητά κρέατα, αν δεν έχουμε εμπειρία)
Σβήνουμε το φούρνο και αφήνουμε για μισή ώρα το κρέας να απορροφήσει όλους τους χυμούς του. Έτσι θα έχει ψηθεί καλά μέχρι μέσα, δίχως να στεγνώσει.
Το αφήνουμε να κρυώσει αρκετά.
Αφαιρούμε το σπάγκο ή το διχτάκι που ήταν δεμένο το κρέας και κόβουμε σε κομμάτια.



Με την ίδια διαδικασία αρωματίζουμε κομμάτια ψαρονέφρι, τα σοτάρουμε, αλλά τα ψήνουμε μόνο 15΄-20΄.

Ιδανικά για κρύο μπουφέ.

Συνοδεύουμε με ρύζι, πατάτες φούρνου ή τηγανιτές, πουρέ, λαχανικά βραστά διάφορα κι ότι άλλο τραβάει η όρεξη μας.
Ταιριάζει με πράσινη σαλάτα.

Σε άλλη συνταγή θα δούμε και γεμιστό ρολό με διάφορες φάρσες (γεμίσεις).

Για την Έλενα και για όποιον άλλο δεν γνωρίζει το λεμονοθύμαρο βάζω μια φωτογραφία με τα μυρωδικά στα παρτέρια του μπαλκονιού μου, ανάμεσα σε θυμάρι, μαντζουράνα, φασκόμηλο, βασιλικό και άλλα διάφορα το λεμονοθύμαρο είναι αυτό που επάνω του έγραψα γαστεροπλήξ. Κατά καιρούς τα φύλλα του παίρνουν αποχρώσεις του κίτρινου, και σε όλες τις εποχές τα φύλλα του μοσχοβολάνε λεμόνι.

glitter-graphics.com

μήλα με κρέμα στο φούρνο- συνταγή του 1887

μήλα με κρέμα στο φούρνο

συνταγή του 1887
από το εδεσματολόγιο της συλλογής μου


glitter-graphics.com

Καθαρίζετε 10 μήλα, αφαιρείτε τον πυρήνα τους.
Αραδιάζετε τα μήλα μέσα σε ρηχό ταψάκι,
γεμίζετε το κενό τους με 1-2 κ.σ καστανή ζάχαρη,
(ανάλογα με το μέγεθος των μήλων)

(η γιαγιά μου έβαζε και σταφίδες ξανθές και μαύρες και καρύδια ή αμύγδαλα και ξυλάκια κανέλας στο καθένα μήλο, έμπηγε και 1-2 μοσχοκάρφια),

προσθέτετε και μισό ποτήρι νερό
και ψήνετε στους 180 βαθμούς για 20-30 λεπτά.

Παρασκευάζετε μια συνηθισμένη
κρέμα αραβοσίτου,

(σύμφωνα με τις οδηγίες που αναγράφονται στο κουτί)

αραιή χωρίς να αφήσετε να πήξει τελείως.

Χύνετε την κρέμα πάνω από τα μήλα και τα
ψήνετε σε χαμηλή θερμοκρασία, να ροδίσουν.

Τα τρώμε ζεστά μόλις βγουν από το φούρνο,

αλλά και κρύα συνοδεύοντας τα με ροζέτες σαντιγί.

Μια άλλη εκδοχή είναι να φτιάξουμε φωλίτσες από κανταΐφι και να τις παρουσιάσουμε παρέα με τα γεμιστά μήλα.

Για τις φωλιές θα χρειαστούμε

250 γρ φύλλο κανταΐφι

Φτιάχνουμε φωλιές με το κανταΐφι βουτυρώνουμε με 150 γρ λιωμένο βούτυρο και ψήνουμε στους 150° να ροδίσουν ελαφρά.
Στραγγίζουμε το περίσσιο βούτυρο.
Γεμίζουμε τη μέση κάθε φωλιάς με κρέμα, βάζουμε επάνω ένα ήδη ψημένο μήλο και ψήνουμε για λίγο να ροδίσει και να πήξει η κρέμα.

Σιροπιάζουμε κουταλιά-κουταλιά με:

1 ποτήρι ζάχαρη
1 ποτήρι γλυκόζη
1,5 ποτήρι νερό

Βράζουμε το σιρόπι για 5 λεπτά και περιχύνουμε το κανταΐφι (κρύο), αφήνουμε να πιει το σιρόπι του.

Ή φτιάχνουμε κανονικά μια κρέμα αραβοσίτου και αφού σιροπιάσουμε το κανταΐφι, γεμίζουμε τις φωλιές με την κρέμα. (σ' αυτήν την περίπτωση δεν ψήνουμε)

Μόλις κρυώσει το βάζουμε για 1-2 ώρες στο ψυγείο και σερβίρουμε σκέτο ή με ροζέτες σαντιγί.

Τα μήλα τα καθαρίζουμε ή αν είναι αρωματικά βιολογικής καλλιέργειας κρατάμε όλη (σχίζοντας τη με το μαχαίρι σε διάφορα σημεία για να μη σκάσει το μήλο) ή μέρος της φλούδας τους για να μυρίσει υπέροχα το γλυκό μας.

Χοιρινά κότσια (της γαστερόπληκτης)

3-4 κότσια χοιρινά

Για τη σάλτσα ντομάτας

3-4 μέτριες ώριμες σφικτές ντομάτες τριμμένες
1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
2 πιπεριές κέρατο σε ροδέλες
1 πιπεριά Φλωρίνης σε ροδέλες
2-3 σκελίδες (μικρές) σκόρδο πολτοποιημένο
1 κ.σ πελτέ
2 φύλλα δάφνης
3-4 κόκκους μπαχάρι
3-4 κόκκους μαύρο πιπέρι
1 κ.γ ζάχαρη
1 κ.σ ξίδι (αρωματικό με ρόδι)

60 γρ. κασέρι αγελάδος γλυκό
60 γρ. παραδοσιακό κασέρι
λίγο τριμμένο τυρί μπάτζιο ή κεφαλοτύρι
λίγη τριμμένη κεφαλογραβιέρα και πικάντικο Μυτιλήνης

αλάτι - πιπέρια πολύχρωμα φρεσκοτριμμένα

Αλείφουμε καλά με ελαιόλαδο τα κότσια και σοτάρουμε σε μέτρια φωτιά στο τηγάνι ή τα λαδώνουμε καλά και τα βάζουμε στο φούρνο στους 250° για 20 λεπτά γυρίζοντας τα από όλες τις πλευρές, ώστε να θωρακιστούν.
Σοτάρουμε το κρεμμύδι σε 3-4 κ.σ ελαιόλαδο, προσθέτουμε τις πιπεριές να μαραθούν ελαφρά, στο τέλος το σκόρδο και τις ντομάτες, τη δάφνη και τα μπαχαρικά, ελάχιστο αλάτι.
Αφήνουμε να πάρει μια βράση η σάλτσα.
Στο τέλος προσθέτουμε τον πελτέ με τη ζάχαρη και το ξίδι, αλάτι (ελάχιστο), πιπέρι.

Βάζουμε τα κότσια σε ταψάκι, ανάλογο αλάτι (λίγο διότι θα βάλουμε και τα τυριά) και πιπέρια πολύχρωμα και τα περιχύνουμε με τη σάλτσα ντομάτας.
Σκεπάζουμε με καπάκι ή με υγρή λαδόκολλα και ψήνουμε στους 175° για 2 ώρες περίπου, να μαλακώσει το κρέας και να αρχίσει να χωρίζει από το κόκκαλο.


Μισή ώρα πριν τελειώσει το ψήσιμο πασπαλίζουμε τα κότσια με τα τριμμένα τυριά της αρεσκείας μας. Φροντίζουμε να μην είναι όλα αλμυρά για να τρώγεται πιο ευχάριστα το φαγητό μας και να μην ανέβει η πίεση στους μεγαλύτερους !!!!!!
Αν έχουμε πήλινη γάστρα με καπάκι ακόμη καλύτερα αλλά θα χρειαστεί περισσότερος χρόνος στο ψήσιμο.

Συνοδεύουμε με ρυζάκι πιλάφι, πουρέ πατάτας, πατατούλες τηγανιτές ή ψητές που μοιάζουν με τηγανιτές κι ότι άλλο τραβάει η όρεξη μας !!!!!!

Καλή όρεξη και φυσικά θα πιούμε
κρασάκι έντονο και ζωηρό, ή μπυρίτσα παγωμένη!!!!!!!!

Λιβανέζικες πιτούλες και Κυπριακές, πίτες για σουβλάκια

1 φλιτζάνι γάλα
2 φλιτζάνια νερό
½ φλιτζάνι λάδι
½ κ.γ αλάτι
2 κ.γ ζάχαρη
1 φακελάκι ξερή μαγιά
ή 25-30 γρ μαγιά φρέσκια

Αν χρησιμοποιήσουμε φρέσκια μαγιά τη διαλύουμε στο νερό με τη ζάχαρη και προσθέτουμε μισό φλιτζάνι αλεύρι.
Ανακατεύουμε καλά το μίγμα και το αφήνουμε να αφρίσει
και να φουσκώσει για 15-20 λεπτά.
Μετά το ανακατεύουμε με τα υπόλοιπα υλικά να πετύχουμε ζύμη μαλακιά.


Αν η μαγιά είναι ξηρή, ανακατεύουμε 3 φλιτζάνια αλεύρι με τη ζάχαρη, το αλάτι και την ξερή μαγιά.
(μπορούμε όμως να ακολουθήσουμε την ίδια διαδικασία με την φρέσκια μαγιά)
Προσθέτουμε ένα ποτήρι νερό, το γάλα και ανακατεύουμε όλα τα υλικά μαζί προσθέτοντας και το λάδι.
Προσθέτουμε το δεύτερο ποτήρι νερού, και σταδιακά αλεύρι, μέχρι να πετύχουμε ζύμη μαλακιά μόλις που να μην κολλά στα χέρια.
Δουλεύουμε τη ζύμη για 5-10 λεπτά και την αφήνουμε να φουσκώσει και να διπλασιαστεί σε όγκο.


Την χωρίζουμε σε μπαλάκια ίσα με ένα μικρό μανταρίνι, τα ενώνουμε δυο-δυο και ανοίγουμε και με τα δυο μαζί λεπτά φύλλα, με τη βοήθεια νισεστέ ή αλεύρου.
Ανοίγουμε πιτούλες μικρότερες ή μεγαλύτερες ανάλογα με τις επιθυμίες μας και με τι θα τις γεμίσουμε.


Τις ψήνουμε σε πυρακτωμένο σατζ ή σε πυρακτωμένη λαμαρίνα στο φούρνο μας
(έτσι έψησα τις δικές μου) ή σε αντικολλητικό πυρακτωμένο τηγάνι
(στο τηγάνι δε μπορούν να φουσκώσουν και να αποκτήσουν όγκο).
Στο φούρνο βάζουμε τη μεγάλη λαμαρίνα του φούρνου ανάποδα στο κέντρο του φούρνου, και ανάβουμε στο φουλ τη θερμοκρασία.
Αφήνουμε για 15-20 λεπτά να πυρακτωθεί καλά η λαμαρίνα και ψήνουμε όσες πίτες χωράνε.
Μόλις ψηθούν από τη μια (πλευρά 30΄΄-60΄΄) γυρίζουμε και από την άλλη.
Χαράζουμε τη μια πλευρά τους με μαχαίρι και γεμίζουμε με υλικά της αρεσκείας μας.


Με την ίδια ζύμη φτιάχνουμε και πίτες για σουβλάκια.
Χωρίζουμε τη ζύμη σε μπαλάκια ίσα με ένα μικρό πορτοκάλι και ανοίγουμε χοντρά φύλλα.
Ψήνουμε σε πυρακτωμένη επιφάνεια για 30΄΄ από κάθε πλευρά και στοιβάζουμε τις πίτες σε ένα πιάτο.
Αφού ψηθούν όλες, αλείφουμε όσες θα χρησιμοποιήσουμε με λίγο λάδι και ψήνουμε για λίγο ακόμη.

καβουρομακαρονάδα

Για 2-3 μερίδες

1/2 κιλό μικρά καβούρια και
3-4 μεγαλούτσικα ή 2-3 μεγάλα
3 κ.σ βούτυρο ή ελαιόλαδο
3 σκελίδες σκόρδο χονδροκομμένο
1 καρότο σε λεπτές μακρόστενες φέτες
1 πιπεριά κέρατο σε ροδέλες
1 μικρό κρεμμύδι ολόκληρο
1 μικρό κρεμμύδι σε κύβους
2 μοσχοκάρφια
κόκκους πολύχρωμου πιπεριού
1 ποτηράκι του κρασιού κονιάκ
1 ποτηράκι λευκό κρασί ξηρό

Ένα αρωματικό μπουκετάκι:
[(1 κλαδάκι φασκόμηλο 3-4 κλαδάκια μαϊντανό
1 κλαδάκι θυμάρι 1 κλαδάκι δεντρολίβανο
1 κλαδάκι σέλινο 1 φύλλο δάφνης) όλα δεμένα με σπάγγο]

3-4 μέτριες κατακόκκινες ντομάτες πολτοποιημένες
Αλάτι, πιπέρι (καγιέν προαιρετικά)

300-350 γρ μακαρόνια κοχυλάκι ή αχιβαδάκι μικρό ή μεγάλο

Αφήνουμε τα καβούρια να μείνουν σε γλυκό νερό για 24 ώρες αλλάζοντας το συχνά και πάντα στο ψυγείο.
Καλό είναι τα καβούρια να είναι ζωντανά.
Αν δεν έχουμε πολλά καβούρια μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κελύφη, κεφάλια και ουρές από διάφορα οστρακοειδή ή λίγη ψιλή γάμπαρη καλοπλυμμένη.


Σωτάρουμε τα καβούρια ή τα κελύφη με το βούτυρο να κοκκινίσουν, προσθέτουμε το σκόρδο και το κρεμμύδι ολόκληρο χαραγμένο σταυρωτά, έχουμε καρφώσει και τα μοσχοκάρφια στο κρεμμύδι.
Σβήνουμε με το κονιάκ και ανάβουμε φωτιά,
(απομακρύνουμε το τηγάνι από την εστία, στο μπαλκόνι κατά προτίμηση, ώστε να μην πάρει φωτιά ο απορροφητήρας) μόλις σβήσει προσθέτουμε το κρασί, το μπουκέτο των αρωματικών, τις πολτοποιημένες τομάτες, αλάτι, πιπέρι.
Αφήνουμε να πάρουν μια-δυο βράσεις και προσθέτουμε 3 ποτήρια νερό.
Χαμηλώνουμε τη φωτιά στο ελάχιστο και αφήνουμε να βράσουν για μισή ώρα.
Στα 3 λεπτά αφαιρούμε τα μεγάλα καβούρια, αφήνουμε τα μικρά που τα θέλουμε μόνο για το ζωμό τους.
Αφού περάσει η ώρα, σουρώνουμε τη σάλτσα μας.
Σωτάρουμε την πιπεριά και το κρεμμύδι με μια-δυο κ.σ ελαιόλαδο και προσθέτουμε τη σάλτσα μας. Θα πρέπει να είναι 3-4 κούπες.
Αφήνουμε να πάρουν μια βράση και ρίχνουμε μέσα τα μακαρόνια μας και 1-1,5 κ.γ αλάτι. Χαμηλώνουμε στο ελάχιστο την θερμοκρασία και αφήνουμε για 10-15 λεπτά να γίνουν τα μακαρόνια μας.
Σερβίρουμε με τα μεγάλα καβούρια καθαρισμένα, έχουμε κρατήσει τα κελύφη τους και τα έχουμε γεμίσει με την καθαρισμένη σάρκα των καβουριών.
Αφήνουμε και τις δαγκάνες για την παρουσίαση του πιάτου.

Πασπαλίζουμε με φρεσκοκομμένο μαΐντανό.



συνεχίζουμε με γλυκάκι:

εκμέκ καταΐφι

σταφύλι φράουλα-γλυκό κουταλιού

φράουλα σταφύλι γλυκό κουταλιού

συνταγή του 1887 σύμφωνα με το
παλιό εδεσματολόγιο της συλλογής μου

κλικ στην εικόνα για να διαβάσετε καθαρά τη συνταγή

Φτιάξτε το και με σταφύλια σουλτανί,
χωρίς να βγάλετε τα κουκούτσια.
Εγώ βρήκα σουλτανί από παραγωγό,
μπολιασμένο σε σταφύλι φράουλα και δεν είχαν
κουκούτσια
Επίσης τώρα τα σταφύλια έχουν μαλακιά και λεπτή φλούδα και δεν χρειάζεται να αφαιρεθεί.





1 κιλό ρώγες σταφύλι σουλτανί

700 γρ. ζάχαρη

300 γρ. γλυκόζη

1/2 ποτήρι χυμό λεμονιού*

1-2 ποτήρια νερό
(ανάλογα με το πόσο χονδρές είναι οι ρώγες και η φλούδα των σταφυλιών)




Αφήνουμε τις ρώγες μέσα στο χυμό λεμονιού ή στο διάλυμμα του
ξινού, για 2 ώρες, ανακατεύοντας συνεχώς.
Για να μη πληγωθούν τα φρούτα, βάζουμε σε ένα δοχείο με καπάκι και κάθε τόσο το ανακινούμε, και το γυρίζουμε και ανάποδα.
Έτσι οι ρώγες μένουν σφικτές και τραγανές,
απορροφούν το λεμόνι που βοηθά να μη ζαχαρώσει ποτέ το γλυκό.

Μετά από 2 ώρες στρώνουμε λίγη ζάχαρη σε βαθιά κατσαρόλα, συνεχίζουμε με μια στρώση ρώγες σταφυλιού και συνεχίζουμε εναλλάξ με τη ζάχαρη και τις ρώγες.
Αν θέλουμε αφήνουμε για 2-8 ώρες, ανάλογα με την ώρα που έχουμε στη διάθεση μας.

Αν δεν έχουμε χρόνο, προσθέτουμε και το νερό και δένουμε το σιρόπι ελαφρά.
Για το δέσιμο των γλυκών και τη συντήρηση τους δείτε και στις άλλες συνταγές για γλυκά κουταλιού.
Αφού δέσει ελαφρά το σιρόπι μας, προσθέτουμε τη γλυκόζη και συνεχίζουμε μέχρι να δέσει τελείως το γλυκό.

Το γλυκό θα χρειαστεί ξάφρισμα, αλλά δεν θα αφαιρείτε τον αφρό από την αρχή, απλά θα χτυπάτε την επιφάνεια του αφρού με την κουτάλα, μέχρι να καταλαγιάσει και να αρχίσει να μαζεύεται στα τοιχώματα της κατσαρόλας.
Έτσι θα αφαιρέσετε μόνο τον αφρό και όχι το πολύτιμο σιρόπι του γλυκού που όσο περισσότερο είναι τόσο καλύτερα συντηρείται το γλυκό μας.

Μόλις δέσει το σιρόπι, ρίχνουμε τα σταφύλια
και ξαφρίζουμε, χωρίς να ανακατεύουμε.
Κουνάμε κάθε τόσο την κατσαρόλα.
Σε 5-10 λεπτά περίπου (ανάλογα με το σταφύλι) από την ώρα που πάρουν βράση είναι έτοιμα.

Τα αφαιρούμε με τρυπητή κουτάλα και δένουμε καλά το σιρόπι, αν δούμε πως το σιρόπι δεν έδεσε καλά, αλλά βλέπουμε πως τα σταφύλια είναι έτοιμα.

Ρίχνουμε και πάλι στο σιρόπι τα σταφύλια,αποσύρουμε από τη φωτιά και
αφήνουμε να ρουφήξουν το σιρόπι.
Όπως το έχω πει και στο βύσσινο-κεράσι, οι γιαγιάδες μας τα κανάκευαν τα γλυκά κουταλιού, συνεχώς μέχρι να κρυώσει το γλυκό κουνούσαν την κατσαρόλα ώστε να ρουφήξουν τα φρούτα το σιρόπι.
Από μικρό κοριτσάκι φτιάχνω γλυκά κουταλιού και συνήθως δεν έχω χρόνο για κανακέματα, προτιμώ να κανακεύω τον αντρούλη και τα παιδάκια μου, και πάντα μια χαρά απορροφούσαν το σιρόπι τα φρουτάκια.
Αν θέλετε να περάσετε χρόνο κανακεύοντας γλυκάκια, κουνήστε την κατσαρόλα δυο-τρεις φορές μέχρι να κρυώσει, δε λέω-όσες φορές έτυχε να το κάνω το ευχαριστήθηκα!!!

Αφού κρυώσει το γλυκό το βάζουμε σε αποστειρωμένα βάζα.


* ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟ
χυμό λεμονιού με ΚΙΤΡΙΚΟ ΟΞΥ διαλυμένο σε 1/2 ποτήρι νερό

δείτε και τη συνταγή για γλυκό του κουταλιού

αρίδα (κολοκύθα)

Μακεδονικά τυροπιτάρια

Πιτάκια που οι γιαγιάδες μας έφτιαχναν στα γρήγορα για τα εγγόνια τους, με ζυμάρι που κρατούσαν από το ζυμωτό ψωμί.
Μια λιχουδιά που όσοι δοκιμάσαμε δεν ξεχάσαμε ποτέ.
Αρέσουν σε μικρούς και μεγάλους και η γέμιση είναι θέμα προτιμήσεων, πρώτη θέση όμως κρατάει το τυράκι φέτα.
Μια συνταγή από τις πρώτες που αναρτήθηκαν στο "γαστεροπλήξ" με άλλη ζύμη, που έχει και εκείνη τη δική της νοστιμιά, αλλά αυτή ήταν η διαδικασία που ακολουθούσε η γιαγιά, όταν δεν είχε ζύμη περίσσια από ψωμί. Καμμιά φορά αντί για μαγιά έβαζε προζύμι, με όποιον τρόπο κι αν γίνουν είναι εξίσου νόστιμα και αξίζει να τα φτιάχνουμε συχνά για όσους αγαπάμε.

2 ποτήρια νερό χλιαρό 40º
2 κ.γ ζάχαρη
1 κοφτό κ.γ αλάτι
4-5 κούπες αλεύρι σκληρό,
όσο σηκώσει (περίπου 700 γρ)
1 φακελάκι μαγιά ξηρή ή 25-30 γρ φρέσκια
ή 150-200 γρ προζύμι

Βάζουμε όλα τα υλικά μαζί και προσθέτουμε σιγά-σιγά αλεύρι, μέχρι η ζύμη μας να είναι απαλή, μαλακή και να κολλά στα χέρια.
(να θέλει περίπου 1 φλιτζάνι ακόμη για να μην κολλά)
Ζυμώνουμε πολύ καλά το ζυμάρι, το σκεπάζουμε με μια υγρή ζεστή πετσέτα και αφήνουμε να φουσκώσει, σε ζεστό μέρος και να διπλασιαστεί σε όγκο.


Χωρίζουμε σε μπαλάκια στο μέγεθος μικρού πορτοκαλιού, με αλευρωμένα χέρια, τα βουτάμε σε νισεστέ και τα ανοίγουμε σε φυλλαράκια χονδρά.
(ανοίγουν και με το χέρι, δεν είναι απαραίτητος ο πλάστης)
Βάζουμε στο κέντρο τους γέμιση της αρεσκείας μας, βρέχουμε τις άκρες τους, κλείνουμε ερμητικά.


Αραδιάζουμε τα πιτάκια σε βαμβακερές πετσέτες ή λαδόκολλα και όταν τα ετοιμάσουμε όλα, αφήνουμε να φουσκώσουν ελαφρά και τα τηγανίζουμε σε μπόλικο λάδι, σε μέτρια θερμοκρασία.
Λίγο πριν τηγανίσουμε αν έχουν υπολείμματα νισεστέ τα αφαιρούμε με στεγνό ή υγρό πινέλο, ώστε να μην μαυρίσει το λάδι.
Η θερμοκρασία θα πρέπει να είναι μέτρια από την αρχή, έτσι όλα τα τυροπιτάρια θα πάρουν χρυσόξανθο χρώμα, θα γίνουν τραγανά απ' έξω και μαλακά στο εσωτερικό τους και το λάδι δε θα μαυρίσει μέχρι να τηγανίσετε και το τελευταίο σας κομμάτι.


Συνήθως τα γεμίζουμε με τυρί φέτα ή ανακατεμένη με λίγη μυζήθρα, πιπέρι, αυγό και μοσχοκάρυδο.

Φτιάξτε τα και με γέμιση σπανάκι, πράσο, κιμά, κοτόπουλο κλπ είναι εξίσου ωραίες.

Μπορείτε να τα γεμίσετε και με μαρμελάδα ή κομματάκια σοκολάτας.
Όταν βγουν από το φούρνο μπορείτε να τα πασπαλίσετε με άχνη ζάχαρη.


δοκιμάστε και άλλες συνταγές για:

μακεδονικές τηγανιτές τυρόπιτες

τραγανές τηγανιτές τυρόπιτες

Μοσχαράκι γάλακτος με μπάμιες

1 κιλό μοσχαράκι ουρά ή κυλότο ή στρογγυλό
½ κιλό μπάμιες
1 μέτριο ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
2 σκελίδες σκόρδο πολτοποιημένο
½-3/4 ποτηριού ελαιόλαδο
μαϊντανό ψιλοκομμένο
2-3 ντομάτες αποφλοιωμένες και κομμένες σε κυβάκια
1 κ.γ πελτέ, 1 κ.γ ζάχαρη 1 λεμόνι (το χυμό)
Αλάτι, πιπέρι,

Βουτάμε λίγες-λίγες τις φέτες κρέατος σε 2 ποτήρια βραστό νερό να θωρακιστούν και να αφρίσουν. Τις βγάζουμε και σουρώνουμε το νερό.
Σοτάρουμε τις φέτες κρέατος σε λίγο ελαιόλαδο να θωρακιστούν ελαφρά, προσθέτουμε το νερό που σουρώσαμε και αφήνουμε να βράσει το κρέας μέχρι να μαλακώσει και να θέλει περίπου 20-30 λεπτά ώστε να μαγειρευτεί τελείως.

Σε πλατιά κατσαρόλα ή τηγάνι σοτάρουμε το κρεμμύδι στο λάδι και στο
τέλος το σκόρδο να αχνιστεί..
Προσθέτουμε ντομάτες και πελτέ, ζάχαρη να πάρουν μια βράση.
Ξεπλένουμε καλά τις μπάμιες, μόλις τις βγάλουμε από την κατάψυξη και τις προσθέτουμε καλά στραγγισμένες στο τηγάνι με το κρεμμύδι-ντομάτες να αχνιστούν κι αυτές, ανακατεύοντας να μοιραστούν ομοιόμορφα στο τηγάνι και να πάρουν μια βράση.
Προσθέτουμε το χυμό λεμονιού, αλάτι, πιπέρι.

Όταν το κρέας κοντεύει να γίνει, (δεν πρέπει να έχει πολλά υγρά) ρίχνουμε λίγο αλάτι, πιπέρι, και τοποθετούμε προσεκτικά πάνω στο κρέας τις μπάμιες με τη σάλτσα τους.
(δεν ανακατεύουμε το φαγητό με κουτάλα)
Κουνάμε την κατσαρόλα να πάει η σάλτσα παντού και βράζουμε σε σιγανή φωτιά για 25-30 λεπτά. Στο τελευταίο πεντάλεπτο προσθέτουμε το μαϊντανό.
(αν χρησιμοποιήσετε μπάμιες εμπορίου, θέλουν λιγότερο χρόνο)

Οι μπάμιες θα πρέπει να κρατάνε ελαφρά στο δόντι και να μην διαλύονται, το φαγάκι μένει με το λάδι του.


Το φαγητό γίνεται εξίσου νόστιμο με κρέας αρνιού ή κατσικιού, εκτός από το συνηθισμένο κοτόπουλο που συνηθίζεται περισσότερο και αρέσει στους περισσότερους.

χοιρινό masala

Όσοι παρακολουθείτε, καιρό τώρα, αυτό το ιστολόγιο, προφανώς ξέρετε την αγάπη μου για την Ινδική κουζίνα, μόνο που όταν μαγειρεύω στο σπίτι επειδή κανένας μας δεν αγαπά τα καυτερά, φτιάχνω τα δικά μου καρυκεύματα, όπως καλύτερα μπορούν να αντικαταστήσουν τα ινδικά σκευάσματα, προσπαθώντας να μη χάσω την χαρακτηριστική γεύση των ινδικών φαγητών. Αυτό το έχω καταφέρει και έτσι όλοι είμαστε ευχαριστημένοι και απολαμβάνουν και οι δικοί μου ινδικό φαγητό, μιας και κανένας τους δεν με ακολουθεί για ινδικό φαγητό εκτός οικίας, φοβούνται πως δεν θα αντέξουν τα καυτερά μπαχαρικά.

χοιρινό μασάλα για σήμερα, όπου

μασάλα στην Ινδική κουζίνα σημαίνει μίγμα καρυκευμάτων, που δίνει την έντονη πικάντικη γεύση στα φαγητά ( της Ινδίας και του Πακιστάν).

Για τη συνταγή θα χρειαστούμε

1 κιλό χοιρινό κρέας σε κύβους 2-3 εκ.
κόκκινη και πράσινη πιπεριά
2 μέτρια κρεμμύδια ξερά
1 καυτερή πιπεριά (προαιρετικά)
1 κ.σ κάσιους
2-3 ντομάτες σφικτές ώριμες δίχως σπόρους
κόλιανδρο φρέσκο ή μαϊντανό ψιλοκομμένο
1 κ.γ κύμινο, ½ κ.γ τσίλι σε σκόνη,
1 κ.γ μοσχοσίταρο αλεσμένο
5-6 κόκκους πράσινο κάρδαμο (κακουλέ)
1 κ.γ τούρμερικ (κιτρινόριζα)
τζίντζερ φρέσκο 2-3 κ.σ ή ξερό 1κ.γ,
δάφνη τριμμένη, κανέλα σκόνη, γαρίφαλο σκόνη αλάτι,
σησαμέλαιο ή φοινικέλαιο,
1 στραγγιστό γιαούρτι (Κουκάκη)
1 κ.γ έτοιμο μίγμα γκάραμ μασάλα (προαιρετικά)
2-3 σκελίδες σκόρδου πολτοποιημένες
Βάση κάρυ (δείτε τη συνταγή)
λάιμ ή λεμόνι (χυμό)

Κόβουμε όλα τα λαχανικά σε κυβάκια των 2-3 περίπου εκατοστών.
Ανακατεύουμε το κρέας με τη βάση κάρυ, όλα τα μπαχαρικά, τα λαχανικά, τα κάσιους, το σησαμέλαιο και το γιαούρτι, βάζουμε το μίγμα ερμητικά κλεισμένο στο ψυγείο και το αφήνουμε 3-4 ώρες ή μια ολόκληρη νύχτα.
Βγάζουμε από το ψυγείο και αφήνουμε το μίγμα να πάρει θερμοκρασία δωματίου, το καλοκαίρι μισή ώρα είναι αρκετή.
Αν έχουμε σχάρα την αφήνουμε να κάψει πολύ καλά και ψήνουμε εκεί επάνω το κρέας να ροδίσει ελαφρά, χωρίς να χάσει τα υγρά του.
Αν δεν υπάρχει σχάρα, θα βάλουμε το μεγάλο ρηχό ταψί του φούρνο στον φούρνο στο maxi για 10 λεπτά να κάψει πολύ καλά.
Θα γυρίσουμε το διακόπτη στο γκριλ, και στο καυτό ταψί θα ρίξουμε τα κομμάτια κρέατος. Θα τα ψήσουμε στο γκριλ σε απόσταση, βάζουμε το ταψί στο μεσαίο διάζωμα του φούρνου και το ελέγχουμε συχνά.
Μόλις δούμε ότι άρχισε να ροδίζει η μια πλευρά γυρίζουμε με λαβίδα τα κομμάτια και από την άλλη μεριά.
Σε 20-25 λεπτά περίπου είναι έτοιμα, ανάλογα με το φούρνο.


Μόλις βγουν από το φούρνο τα περιχύνουμε (προαιρετικά) με χυμό λάιμ ή λεμονιού.
Σερβίρουμε με ρύζι basmati ή thai ή άλλο αρωματικό ρύζι.
Συνοδεύουμε απαραίτητα με αραιωμένο γιαούρτι που θα φτιάξουμε ως εξής.
Αραιώνουμε το γιαούρτι (όχι στραγγιστό) με νερό να γίνει αρκετά αρύ, ώστε να τρέχει εύκολα από το κουτάλι, προσοχή απλά να αραιώσει όχι να υπερέχει το νερό.
Προσθέτουμε φρέσκια μέντα ή δυόσμο ή ξερά, και λίγο τριμμένο πάγο, (ιδιαίτερα αν είναι καλοκαίρι).


Όλα τα πικάντικα ινδικά πιάτα σερβίρονται απαραιτήτως με γιαούρτι, που βοηθά να δροσίζεται ο ουρανίσκος και να δέχεται πιο ευχάριστα τις έντονες γεύσεις.


Αν δεν βάλετε τα καυτερά υλικά (πιπεριά, τσίλι σκόνη, γκάραμ μασάλα) το φαγητό απλά είναι πικάντικο, δίχως να είναι καυτερό.
Το τρώμε άνετα όλοι στην οικογένεια που δεν μπορούμε καθόλου τα καυτερά.


συνταγή για βάση κάρυ θα βρείτε εδώ

Αμυγδαλωτά μπισκότα

Τα γλυκά αυτά μπισκότα μαζί με κάθε λευκό γλύκισμα και κάθε γλύκισμα που περιέχει ξηρούς καρπούς, συνήθιζαν να το προσφέρουν στους αρραβώνες και στους γάμους, ένα έθιμο που ακόμη και σήμερα τηρείται σε χωριά της Μακεδονίας, στα νησιά του Β. Αιγαίου, αλλά και σε άλλα μέρη, το έχω φάει και στην Πάτμο, την Κάλυμνο, τη Λέρο, σε νησιά των Κυκλάδων.
Η συνταγή είναι της παλιάς γειτόνισσας Δεσπούλας, που τα μπισκοτάκια της πάντοτε γινόταν ανάρπαστα σε διάφορες εκδηλώσεις.

Για περίπου 1 κιλό μπισκότα χρειαζόμαστε:

700 γρ. αμύγδαλο ασπρισμένο
και αλεσμένο πολύ ψιλό σαν αλεύρι
150 γρ. ψιλή ζάχαρη
150 γρ άχνη ζάχαρη
1 γεμάτο κουταλάκι μπέικιν
4 ασπράδια αυγών χτυπημένα σε μαρέγκα
3 κ. σούπας χυμό λεμονιού
2 κ. σούπας ανθόνερο
1-2 πικραμύγδαλα αλεσμένα πολύ καλά
ή 5 σταγόνες εσάνς πικραμύγδαλου

Ανακατεύουμε καλά σε μια κούπα το αμύγδαλο, το πικραμύγδαλο, τη ζάχαρη, την άχνη και το μπέϊκιν.
Χτυπάμε τα ασπράδια μαρέγκα με λίγες σταγόνες λεμονιού.
Προσθέτουμε το λεμόνι, το ανθόνερο και τη μαρέγκα στο μίγμα αμυγδάλου και ζυμώνουμε, μέχρι να έχουμε ζύμη μαλακή, να περνάει από κορνέ.
Σε βουτυρωμένο ταψί βάζουμε κουταλιές μίγματος
(αυτή τη φορά κι εγώ με κουτάλι τα έφτιαξα)
ή βγάζουμε ροζέτες μεγάλες με κορνέ ή με το ειδικό χωνάκι για μπισκότα, αν διαθέτουμε χρόνο και τα θέλουμε πιο εμφανίσιμα.
Τοποθετούμε σε απόσταση μεταξύ τους τα μπισκότα, και βάζουμε στην κορυφή τους από ένα κομματάκι γλυκό κεράσι, πορτοκάλι ή σύκο ή νεράντζι.


Τα ψήνουμε σε μέτριο φούρνο περίπου 15’ μέχρι να ροδίσουν λίγο.
(εμένα μου ξέφυγαν λιγάκι αυτήν την φορά, πρέπει να γίνουν πιο ξανθά)

Καλό Σαββατοκύριακο.

Μακαρόνια με σάλτσα πιπεριάς

10 πιπεριές κέρατο σε μεγάλου κύβους ή ροδέλες
2-3 σκελίδες σκόρδο πολτοποιημένες
1 μέτριο κρεμμύδι σε κυβάκια
1 πιπεριά Φλωρίνης πολτοποιημένη (φρέσκια ή ψημένη)
5-6 ώριμες ντομάτες τριμμένες
ή κονκασέ σε κονσέρβα
1 κ.σ πελτέ
2 κ.γ ζάχαρη
1 κ.σ ξίδι
1/3 ποτηριού ελαιόλαδο
αλάτι, πιπέρι
μαϊντανό ψιλοκομμένο

Σοτάρουμε ελαφρά το κρεμμύδι στο τηγάνι με λίγο από το λάδι, προσθέτουμε την πολτοποιημένη πιπεριά Φλωρίνης και τις πιπεριές κέρατο, να σοταριστούν και να γυαλίσουν να μαραθούν ελαφρά.
Βγάζουμε τις πιπεριές και προσθέτουμε το σκόρδο και την ντομάτα.
Μόλις η ντομάτα χάσει τα περισσότερα υγρά της ρίχνουμε τον πελτέ, την ζάχαρη, το ξίδι, αλάτι, πιπέρι και αφήνουμε να πήξει ελαφρά η σάλτσα μας.
Πριν πήξει εντελώς, ρίχνουμε τις πιπεριές ανακατεύουμε προσεκτικά να μην διαλύσουν και αφήνουμε να πάρουν μια ελαφριά βράση με τη σάλτσα προσθέτοντας και μαϊντανό προς το τέλος.

Περιχύνουμε με τη σάλτσα μακαρόνια της αρεσκείας μας, προτιμήστε μακαρόνια με ρίγες, βίδες, κοχύλια που απορροφούν την σάλτσα και πασπαλίστε και με τυρί της αρεσκείας σας, ιδιαίτερα ταιριάζει στη σάλτσα η φέτα.

Όπως λέω πάντοτε, όταν πρόκειται να ρίξουμε σάλτσα στα μακαρόνια μας δεν τα ξεβγάζουμε με κρύο νερό και δεν τα λαδώνουμε ποτέ.
Έτσι απορροφούν ωραία την σάλτσα και την κρατούν επάνω τους, δίχως να γλιστράει.


δοκιμάστε και κρεατόσουπα για τις κρύες μέρες που έρχονται!!!

Προφιτερόλ

Ποιός δεν έχει γελάσει με τις γκριμάτσες του Γιώργου Κωνσταντίνου,
όταν στην ταινία "χτυποκάρδια στα θρανία" προσπαθούσε να περιγράψει και να παραγγείλει στο γκαρσόν του ζαχαροπλαστείου, το πανέμορφο και πεντανόστιμο αυτό γλυκάκι!!!

"δε θέλω να το πω, να το φάω θέλω,"

κατέληγε γεμάτος απόγνωση καθώς μάθαινε την τιμή,
καθώς το γλυκάκι ήταν σπέσιαλ και η τιμή του τσουχτερή!!!

Εμείς θα φτιάξουμε πολλά πεντανόστιμα γλυκάκια, γρήγορα και πολύ οικονομικά, με συνταγή ζαχαροπλαστείου, που διέσωσα, από τις πολλές που μου έδωσε η αδελφή της γιαγιάς μου, "η αγαπημένη θεία Σοφία" που χρόνια πολλά δούλευε σε ζαχαροπλαστείο, με πολλές και διάσημες λιχουδιές!!!

Ελπίζω από τη γειτονιά των αγγέλων να βλέπει τα γλυκάκια μου και να χαμογελάει ευχαριστημένη που την μνημονεύω και που τα πετυχαίνω.

1 κιλό γάλα
240 γρ ζάχαρη
50 γρ κακάο σκόνη
60 γρ νισιστέ
2 αυγά
250 γρ κουβερτούρα
250 γρ σοκολάτα γάλακτος
Βανίλια ή εσάνς πικραμυγδάλου (2-3 σταγόνες)

για τη γέμιση

15-30 μίνι σουδάκια**
κρέμα ζαχαροπλαστικής (προαιρετικά)
κρέμα σαντιγί (ζωική ή φυτική)
αμύγδαλα φιλέ ή καρύδια τριμμένα

Αφαιρούμε ένα ποτήρι κρύο γάλα και το υπόλοιπο το ζεσταίνουμε σε μέτρια θερμοκρασία μαζί με τη ζάχαρη, προσοχή στη θερμοκρασία να μη κολλήσει το γάλα.
Όση ώρα ζεσταίνουμε το γάλα, χτυπάμε τα αυγά ελαφρά, διαλύουμε το νισεστέ στο κρύο γάλα και το ανακατεύουμε με τα χτυπημένα αυγά.
Μόλις ζεσταθεί πολύ καλά το γάλα ρίχνουμε το κακάο κοσκινισμένο, ανακατεύουμε να διαλυθεί. Ρίχνουμε ένα φλιτζάνι ζεστό γάλα, λίγο-λίγο στο μίγμα νισεστέ και μετά μεμιάς ρίχνουμε το μίγμα νισεστέ στο ζεστό γάλα ανακατεύοντας συνεχώς.
Σε αυτό το σημείο καλό είναι να βάλουμε το μίγμα σε μπεν-μαρί ή να έχουμε φροντίσει να χαμηλώσουμε πολύ τη θερμοκρασία, (ώστε να μην κολλήσει), ανακατεύουμε καλά μέχρι να πήξει ελαφρά το μίγμα.
Όταν το μίγμα καλύπτει την ξύλινη κουτάλα, ελαφρά, ώστε αν τραβάμε μια γραμμή με το δάκτυλο να μένει και να μην κλείνει,
(προσοχή αν πήξει πολύ, θα γίνει πολύ σφικτό το μίγμα όταν κρυώσει)*
αποσύρουμε από τη φωτιά το μίγμα, και προσθέτουμε το βούτυρο, τις σοκολάτες, το ρούμι ή το κονιάκ.
Αν θέλουμε αντί για κονιάκ βάζουμε ένα λικέρ αμυγδάλου και παραλείπουμε την εσάνς.
Ανακατεύουμε να ομογενοποιηθούν τα υλικά.

Καλύπτουμε την κρέμα με μια μεμβράνη τροφίμων να ακουμπάει την κρέμα και αφήνουμε να κρυώσει.

Βάζουμε τα σουδάκια γεμάτα κρέμα ζαχαροπλαστικής ή σαντιγί και αμύγδαλα στον πάτο των μπωλ και γεμίζουμε με την κρέμα σοκολάτας.
Γαρνίρουμε με σαντιγί, κερασάκια, αμύγδαλα φιλέ καβουρντισμένα, ή καρύδι, φιστίκι πράσινο κλπ.

*σε περίπτωση που σβωλιάσει το γλυκάκι, μη μου στενοχωριέστε, βάλτε το μίξερ και χτυπήστε την κρέμα μερικά λεπτά, θα γίνει λεία κι αφράτη.

**αντί σουδάκια μπορούμε να βάλουμε κορν φλέικς, τα παιδιά μου το αγαπούσαν ιδιαίτερα με αυτόν τον τρόπο, ή με κομμάτια παντεσπάνι ή κέικ ή μπισκότα ή και σκέτο με λίγη σαντιγί ή κρέμα ζαχαροπλαστικής ενδιάμεσα, η επιλογή δική σας.



γίνονται περίπου 25 κανονικού μεγέθους προφιτερόλ και περίπου 10-12 υπέρδιπλα!!!
για τους extra-fun της σοκολάτας!!!



φτιάξτε ξίδι αρωματικό με άγρια βατόμουρα

κοτόπουλο με ασιατική σάλτσα

10-12 μπουτάκια κοτόπουλο
(το κάτω μέρος χωρίς την πέτσα)
ή 4 κομμάτια φιλέτο κομμένο σε μεγάλα κομμάτια ή μπουκιές

4-5 κ.σ σόγιου σως

2 κ.γ κιτρινόριζα (κουρκουμά)

1 κ.γ σκόνη μουστάρδας (γλυκιά ή καυτερή)
ή 2 κ.σ έτοιμη μουστάρδα

2-3 κ.γ πάπρικα γλυκιά (αν αγαπάτε τα καυτερά βάζετε μαζί και καυτερή)

3 κ.σ βαλσάμικο ξίδι

1 κ.γ σουμάκι

3 κ.γ κάρυ (όχι το καυτερό, εκτός κι αν το αγαπάτε)

1 κ.γ κύμινο

1/2 κ.γ μοσχοσίταρο αλεσμένο (τσιμένι)

ελάχιστη κανέλα

½ κ.γ σκόρδο σκόνη

1 κ.γ τζίντζερ σκόνη

2 κ.γ κρεμμύδι αποξηραμένο σε σκόνη ή φιλέ

1 ξερό κρεμμύδι σε κυβάκια
πολύχρωμες πιπεριές κομμένες σε μακρόστενα κομμάτια
κολοκυθάκια τρυφερά σε μακρόστενα κομμάτια
καρότα σε μακρόστενα κομμάτια
αλάτι, πιπέρι φρεσκοτριμμένο

1 κ.γ κορν φλάουερ

αραβοσιτέλαιο και σησαμέλαιο για το μαγείρεμα.

Πασπαλίζετε τα κομμάτια κοτόπουλου με αλάτι,
(ελάχιστο, διότι είναι αλμυρή η σόγιου σως), πασπαλίζετε και ανακατεύετε με τα υπόλοιπα καρυκεύματα.
Ανακατεύετε πολύ καλά να αναμιχθούν καλά όλα τα υλικά, το κάθε κομμάτι θα έχει γύρω του μια ελαφριά κρούστα.
Αφήνετε τα υλικά στο ψυγείο για 4-5 ώρες ή από το βράδυ, σε δοχείο κλεισμένο ερμητικά.
Βγάζετε το κοτόπουλο από το ψυγείο τουλάχιστον 1/2 ώρα πριν το μαγειρέψετε, να πάρει θερμοκρασία δωματίου.
Σε τηγάνι ή γουόκ σοτάρετε τα λαχανικά ελαφρά, απλά να γυαλίσουν, τα αφαιρείτε σε πιάτο. Σοτάρετε λίγα-λίγα τα κομμάτια κοτόπουλου, με ελάχιστο σησαμέλαιο μαζί με αραβοσιτέλαιο, να ροδίσουν, προσθέτετε το κρεμμύδι, και λίγα από τα λαχανικά που σωτάρατε. Προσθέτετε 1 φλιτζάνι νερό κι αφήνετε να βράσει σε χαμηλή φωτιά για 10 λεπτά, με κλειστό το καπάκι. Ρίχνετε 1 κ.γ κορν φλάουερ διαλυμένο με 2 κ.σ κρύο νερό και μόλις πάρει μια βράση αποσύρετε από τη φωτιά.

Συνοδέψτε με ένα εξωτικό ρύζι, εγώ αυτή τη φορά έβαλα basmati μαζί με άγριο αμερικάνικο ρύζι και γαρνίρετε το φαγητό με τα σοταρισμένα λαχανικά.

2 ποτήρια ρύζι
Χυμό ενός λεμονιού
2 ποτήρια βραστό νερό
Αλάτι, λευκό πιπέρι, ελάχιστο βούτυρο ή λάδι

Πλένετε πολύ καλά το ρύζι.
Το βάζετε να μουλιάσει για 2-3 ώρες στο χυμό λεμονιού ανακατεύοντας το κάθε τόσο, αυτό βοηθάει το ρύζι να μακρύνει και να μείνει σκληρό, ένα μυστικό που το έμαθα πριν χρόνια από Κινέζο συνεργάτη.
Βάζετε το νερό να βράσει, ρίχνουμε το βούτυρο ή λάδι, αλάτι, πιπέρι και το ρύζι.
Μόλις πάρει την πρώτη βράση κλείνουμε καλά το καπάκι, σβήνετε τη φωτιά και το αφήνετε να μείνει έτσι για 20-30 λεπτά.

Εμείς το πιάτο το συνοδεύσαμε και με τηγανιτό ασιατικό πικάντικο κοτόπουλο που έχω αναρτήσει παλιότερα τη συνταγή, αγαπημένο της Ναταλίας μου.
Το χρώμα του εξαρτάται από τα υλικά που θα μαριναριστεί, στην παλιά φωτογραφία μου έλειπε η πάπρικα και είχα βάλει ελάχιστη, έτσι επικράτησε το κίτρινο χρώμα του κουρκουμά, είχα βάλει περισσότερο, αυτή τη φορά έβαλα την κανονική ποσότητα πάπρικα οπότε βγήκαν πιο κοκκινωπά.

Ρεβίθια με μελιτζάνες

3 μακρουλές μελιτζάνες

2 ποτήρια ρεβίθια

1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο

1 μεγάλη σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένο

3 πιπεριές κέρατο σε ροδέλες

2 κ.σ πράσο (το λευκό μέρος) ψιλοκομμένο

3 μέτριες ντομάτες ώριμες πολτοποιημένες

1 κ.γ πελτέ ντομάτας

1 κ.σ πάπρικα γλυκιά

1 μικρή καυτερή πιπερίτσα (προαιρετικά)

αλάτι, πιπέρι, λίγη ζάχαρη, λίγο ξίδι

Πλένουμε και κόβουμε τις μελιτζάνες σε ροδέλες.
Τις πασπαλίζουμε με λίγο αλάτι, τις αφήνουμε για 15 λεπτά, τις ξεπλένουμε καλά, τις αφήνουμε 15 λεπτά σε νερό, τις στραγγίζουμε καλά και τις τηγανίζουμε ή τις ψήνουμε στο γκριλ, καλά αλειμμένες με ελαιόλαδο, σε απόσταση, στο μεσαίο διάζωμα του φούρνου, αραδιασμένες τη μια δίπλα στην άλλη.
Στις μελιτζάνες μόλις απορροφήσουν το πρώτο στρώμα λαδιού ρίχνουμε από 1 κ.γ ελαιόλαδο, το απορροφούν αμέσως και πάλι.
Το ίδιο θα κάνουμε και με την άλλη πλευρά των μελιτζανών.
Ανάλογα με το μέγεθος των κομματιών ίσως χρειαστούν λίγο λάδι ακόμη.
Ψήνουμε και από τις δυό πλευρές να ροδίσουν ελαφρά.



Σύβραση

Σοτάρουμε το κρεμμύδι χωρίς λάδι, προσθέτουμε 1/3 ποτηριού λάδι, προσθέτουμε το πράσο, τις πιπεριές, και τα αφήνουμε να μαραθούν, το σκόρδο στο τέλος. Προσθέτουμε τον πελτέ, την ντομάτα, το πιπέρι, την πάπρικα και την καυτερή πιπερίτσα, προσέχοντας να μην ανοίξει, διότι τότε το φαγητό θα γίνει πολύ καυτερό.


Ξεπλένουμε πολύ καλά τα ρεβίθια και τα φουσκώνουμε για 12-24 ώρες, όσο περισσότερο τόσο καλύτερα, με μια χούφτα αλάτι, που θα τα βοηθήσει να μαλακώσουν και να χυλώσουν κατά το βράσιμο.
Τα ξεπλένουμε και τα βάζουμε να βράσουν με νερό που πρέπει να είναι περίπου 3-4 δάκτυλα πάνω από την επιφάνεια των ρεβιθιών, σε χαμηλή φωτιά για 1 ώρα, αυτό εξαρτάται από το πόσο βραστερά είναι τα ρεβίθια, προσθέτοντας από την αρχή 1 κ.γ αλάτι.
Χρειάζονται περίπου μια ώρα ώστε να τσιμπιούνται και σχεδόν να μαλακώσουν.
Τώρα μπορούμε να ρίξουμε τη σύβραση και να τα αφήσουμε να ψηθούν όλα μαζί.
Βάζουμε τα ρεβίθια σε πήλινο ταψί, βάζουμε μια στρώση μελιτζάνες και από πάνω ρίχνουμε τη σύβραση.
Ψήνουμε στους 180° για 45 περίπου λεπτά.


Υ.Γ: ξέχασα να αναφέρω ότι πρόκειται για συνταγή που έμαθα από τη γιαγιά μου τη Σερραία, με αυτήν με ξεγελούσε να τρώω στραγάλια που μου άρεσαν και όχι ρεβίθια που τα απεχθανόμουν, το κόλπο έπιανε αρκετά, όχι τόσο επειδή πίστευα στη θεωρία των στραγαλιών, αλλά επειδή ο τρόπος μαγειρέματος ξέφευγε, από την κλασσική σούπα ρεβιθιών που απεχθανόμουν. Τώρα ήρθε η δική μου σειρά να τη μεταδώσω στα παιδιά μου και σε όλους εσάς που έτυχε να μην τη γνωρίζετε ή που δεν έτυχε ποτέ να τη δοκιμάσετε.

ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

δοκιμάστε και λικεράκι ρόδι, της εποχής

Μπεκρή μεζέ

Ένα νόστιμο μεζεδάκι για κρασάκι, ουζάκι ή μπύρα,
αλλά και ένα αγαπημένο φαγάκι που συνοδεύει υπέροχα ένα πιλάφι,
έναν σπιτικό πουρέ
(με αληθινές πατάτες που έλεγαν οι κόρες μου όταν ήταν μικρούλες)
ή μια μακαρονάδα με χονδρό μακαρονάκι.

1 κιλό μοσχαράκι σπάλα σε κυβάκια

½ ποτηριού ελαιόλαδο

1 μέτριο ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο

3-4 σκελίδες σκόρδο (μέτριες)

1 ποτήρι κρασιού κόκκινο ξηρό κρασί με έντονη γεύση

1 κ.σ μπαλσάμικο ξίδι

λίγη καυτερή πιπεριά σε ροδέλες
μισή πιπεριά κέρατο ψιλοκομμένη

1 ποτήρι ντοματάκια ρόμα πολτοποιημένα

2-3 κ.σ πελτέ

2 κ.γ πάπρικα (γλυκιά και καυτερή για όσους την αντέχουν)

1/2 κ.γ κύμινο σπόρο
5-6 κόκκους πιπέρι μαύρο κι από
2-3 καρφάκια γαρίφαλου
1 ξυλάκι κανέλας
2 φύλλα δάφνης, αλάτι, πιπέρι

Σε αντικολλητικό τηγάνι ζεσταίνουμε λίγο τους σπόρους κύμινου, τους αφαιρούμε και τους χτυπάμε στο γουδί να βγάλουν τα αρώματα τους.
Στο ίδιο τηγάνι, ζεσταίνουμε ελαφρά και τους κόκκους πιπεριού, τα γαρίφαλα, την κανέλα, το μπαχάρι.
Τα αφαιρούμε και τα δένουμε σε πανάκι ή τούλι μαζί με τη δάφνη.

Σωτάρουμε ελαφρά τα κυβάκια κρέατος με λίγο ελαιόλαδο, προσθέτουμε το κρεμμύδι και την πιπεριά να σωταριστούν κι αυτά ελαφρά, προσθέτουμε το σκόρδο και σβήνουμε με το κόκκινο κρασί. Μόλις εξατμιστεί το κρασί, προσθέτουμε το ξίδι και τα μπαχαρικά, και καλύπτουμε το κρέας με βραστό νερό και τις πολτοποιημένες ντομάτες.
Βράζουμε σε μέτρια προς χαμηλή θερμοκρασία για 1 περίπου ώρα, ανάλογα με το πόσο βραστερό είναι το κρέας.
Όταν το κρέας κοντεύει να ψηθεί, προσθέτουμε τον πελτέ διαλυμένο σε ζεστό νερό, το αλάτι και αφήνουμε μέχρι να μαλακώσει τελείως το κρέας.
Προσθέτουμε αν χρειαστεί βραστό νερό.

Σερβίρουμε μέσα σε πράσινες πιπεριές για γεμιστά, κομμένες στη μέση κατά μήκος, ελαφρά ψημένες στο γκριλ ή σε αντικολλητικό τηγάνι.
Πασπαλίζουμε με γραβιέρα Κρήτης και με πράσινο κρεμμυδάκι σε ροδέλες.

Ζελέ φρούτων με κρέμα τυριού

Η πρώτη απόπειρα της Ναταλίας να φτιάξει ολομόναχη ένα γλυκάκι, πέτυχε απόλυτα.
Ένα γλυκάκι για αρχάριους και όχι μόνο.
Ελαφρύ και απολαυστικό.
Έχει φτιάξει πολλά γλυκάκια και γενικά ανακατεύετε στην κουζίνα, αλλά πάντα μαζί με εμένα, την αδελφή της, τη γιαγιά.
Έχει γίνει εξπέρ στο τηγάνισμα λουκουμάδων, σβίγγων και στο ψήσιμο φυλλωτών στο σάτζ, αλλά ποτέ δεν επιχείρησε κάτι ολομόναχη, έτσι τώρα ήταν καιρός να μας κάνει την έκπληξη και έτσι το Σάββατο χάθηκε στην κουζίνα και έφτιαξε το ζελέ.
Χτύπησε και την κρέμα τυριού, οπότε την Κυριακή στήθηκε το γλυκάκι.

Για το γλυκάκι χρειάστηκε:

4 φακελάκια ζελέ με γεύση της προτίμησης μας
4 ποτήρια νερό
4 ποτήρια παγωμένο νερό

Για την κρέμα τυριού

220 κρέμα γάλακτος ή φυτική σαντιγί
200 γρ τυρί κρέμα
3-4 κ.σ άχνη

Για το στόλισμα

καβουρντισμένο φιλέ αμυγδάλου
σιρόπι φρούτων (ανάλογο με τη γεύση του ζελέ)

Χτυπάμε την κρέμα γάλακτος με την άχνη ζάχαρη, προσθέτουμε το τυρί και συνεχίζουμε το χτύπημα να ενωθούν τα υλικά.
Κρυώνουμε στο ψυγείο για 1-2 ώρες.
Αν χρησιμοποιήσετε φυτική σαντιγί ίσως να μη χρειαστεί η άχνη ζάχαρη.

Βράζουμε τα 4 ποτήρια νερού και διαλύουμε στο βραστό νερό το ζελέ.
Όταν διαλυθεί καλά το ζελέ, προσθέτουμε το παγωμένο νερό.
Βάζουμε σε φόρμα και αφού κρυώσει το βάζουμε στο ψυγείο να πήξει για 6-8 ώρες περίπου.
Για να βγει εύκολα από τη φόρμα, βουτάμε μια πετσέτα σε βραστό νερό και καλύπτουμε την φόρμα για 10 περίπου δευτερόλεπτα.
Αναποδογυρίζουμε την φόρμα σε μια πιατέλα.
Στολίζουμε με ροζέτες κρέμας τυριού.
Προαιρετικά πασπαλίζουμε με αμύγδαλο και περιχύνουμε σιρόπι.


Φτιάξτε σιρόπι ροδιού τώρα που είναι εποχή των ροδιών.

Κεμπάπ με φιστίκι Αιγίνης

Ο Ναντίμ παλιός φίλος και πελάτης, από το Λίβανο, μου εμφύσησε την ιδέα αυτής της συνταγής.
Στη δική του συνταγή το κρεμμύδι ήταν ωμό και δεν υπήρχε καθόλου φρυγανιά και κρασί. Γινόταν όμως αρκετά σφικτά τα κεμπάπ και δεν ικανοποιούσαν ιδιαίτερα τα μέλη της οικογένειας, είμαστε καλομαθημένοι.
Τροποποιήθηκε η συνταγή λοιπόν και θα αρέσει σε όσους αγαπούν το πράσινο φιστίκι και τις ανατολίτικες γεύσεις.

750 γρ μοσχαρίσιο κιμά
250 γρ αρνίσιο κιμά ή ζυγούρι
1 μέτριο τριμμένο κρεμμύδι
1 κ.γ πιπερόριζα
1 κ.σ πάπρικα γλυκιά (και λίγη καυτερή για τους λάτρεις)
2 κ.γ αλάτι, πιπέρι μαύρο, σουμάκι, μπαχάρι, λίγο κύμινο
150 γρ φιστίκι Αιγίνης χονδοαλεσμένο
2 σκελίδες σκόρδο πολτοποιημένες (προαιρετικά)
50 γρ φρυγανιά τριμμένη
3-4 κ.σ κρασί λευκό ξηρό
3-4 κ.σ ελαιόλαδο

Σοτάρουμε ελαφρά το κρεμμύδι, προσθέτουμε το σκόρδο και αφήνουμε να χλιάνουν.
Τα προσθέτουμε στον κιμά και ζυμώνουμε καλά όλα τα υλικά μαζί.


Αφήνουμε στο ψυγείο τουλάχιστον 4 ώρες πριν ψήσουμε.
Τυλίγουμε τον κιμά γύρω από χονδρά καλαμάκια και ψήνουμε, να ροδίσει από όλες τις πλευρές.

Αχλαδόμηλα με σαντιγί

Για τη συνταγή αυτή θα χρειαστούμε μήλα στάρκεν ή πράσινα Σμίθ,
αχλάδια ή αχλαδόμηλα που το σχήμα τους είναι στρογγυλό σα μικρά μήλα,
η φλούδα τους είναι κίτρινη σκούρη σαν αχλάδι, η γεύση τους μοιάζει περίπου σαν αχλάδι με την υφή και την σκληρότητα των μήλων.

8 αχλαδόμηλα
8 κ.σ ζάχαρη
1 κ.γ κανέλα
8-16 γαρίφαλα καρφάκια

για το γαρνίρισμα

300 γρ κρέμα γάλακτος
2-4 κ.σ άχνη ζάχαρη
σταγόνες βανίλιας ή αμυγδάλου για άρωμα

Διαλέγουμε σκληρά φρούτα.
Καθαρίζουμε την φλούδα και αφαιρούμε τα κουκούτσια σκάβοντας τα φρούτα με το ειδικό εργαλείο. Αν θέλουμε κρατάμε το κοτσάνι των φρούτων.
Ανακατεύουμε τη ζάχαρη με την κανέλα.
Γεμίζουμε με τη ζάχαρη το άδειο μέρος των φρούτων και τα τοποθετούμε σε ταψί.
Προσθέτουμε 1 φλιτζάνι νερό και ψήνουμε για 35-45 λεπτά στους 180 βαθμούς, μέχρι να μαλακώσουν ελαφρά τα φρούτα, να κρατάνε και να μη διαλύονται.
Όταν αρχίσει να δένει ελαφρά το σιρόπι, ανοίγετε το φούρνο 1-2 φορές και περιχύνετε τα αχλαδόμηλα με σιρόπι.
Βάζουμε να κρυώσουν καλά το μπολ και τα χτυπητήρια του μίξερ για μια ώρα τουλάχιστον.
Η κρέμα γάλακτος θα πρέπει να έχει μείνει για 4 ώρες τουλάχιστον στο ψυγείο.
Χτυπάμε την κρέμα γάλακτος με την άχνη και τις σταγόνες βανίλιας.
Κρυώνουμε την σαντιγί για 2 ώρες.
Αφήνουμε να κρυώσουν τα μήλα και τα σερβίρουμε με σαντιγί, φιλέ αμυγδάλου (καβουρντισμένο ελαφρά) ή τριμμένα καρύδια.
Περιχύνουμε με το σιρόπι των φρούτων.

Εναλλακτικά αντί για κανέλα σε σκόνη βάζετε σε κάθε μήλο ένα κομμάτι ξύλο κανέλας.
Αντικαθιστούμε την κρέμα γάλακτος με φυτική σαντιγί, δίχως να προσθέσουμε άχνη, διότι είναι γλυκιά από μόνη της και το γλυκάκι πρέπει να γίνει σχετικά άγλυκο, για να αναδεικνύεται η γεύση και το άρωμα των φρούτων.




περάστε να σας κεράσω λικέρ από κράνα

Σαλάτα κους-κους με λαχανικά

1,5 φλιτζάνι κους-κους σιμιγδαλένιο
1,5 ποτήρι βραστό νερό
λίγο αλάτι, φρεσκοτριμμένο λευκό, ροζ και πράσινο πιπέρι
2 μικρά τρυφερά κολοκυθάκια σε λεπτές ροδέλες
2 μικρά κρεμμυδάκια σε λεπτές ροδέλες
2 φρέσκα κρεμμυδάκια το λευκό μέρος τους
από 2 κόκκινες και πράσινες πιπεριές σε ροδέλες,
2 μικρές ντομάτες σε κυβάκια (δίχως τους σπόρους)
ένα βαθύ πιάτο φρεσκοκομμένο ψιλοκομμένο μαϊντανό
3 κ.σ φρέσκο δυόσμο ψιλοκομμένο
χυμό μισού λεμονιού
εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο

Κόβουμε τις πιπεριές, τα κρεμμύδια και τα κολοκυθάκια.
Τα ραντίζουμε με το χυμό λεμονιού, λίγο αλάτι και φρεσκοτριμμένα πιπέρια, τα κλείνουμε σε δοχείο με καπάκι και τα αφήνουμε για μια ώρα τουλάχιστον στο ψυγείο.
Βάζουμε σε βαθύ μπωλ το κους-κους με λίγο αλάτι, το περιχύνουμε με βραστό νερό που κοχλάζει, το καπακώνουμε με ένα καπάκι ή πιάτο και το αφήνουμε για μισή ώρα.
Ρίχνουμε 2 κ.σ ελαιόλαδο και ανακατεύουμε.
Μόλις βγάλουμε τα λαχανικά από το ψυγείο, τα ανακατεύουμε με ελαιόλαδο -με το κρύο πια κους-κους- την κομμένη ντομάτα και το μαϊντανό, το δυόσμο.
Αφήνουμε τη σαλάτα, ερμητικά κλειστή στο ψυγείο για μια ώρα να δέσει η γεύση της και να αρωματιστεί το κους-κους.
Μια πολύ νόστιμη δροσερή και αρωματική σαλάτα, που άριστα τρώγεται και ως ελαφρύ γεύμα.


δοκιμάστε:

ομελέτα γκρέκα

κρεατόπιτα

½ κιλό φύλλο κρούστας
1 κιλό μοσχαράκι σε μικρά κυβάκια
2 μέτρια κρεμμύδια σε κύβους
150 γρ φέτα χονδροτριμμένη
100 γρ γραβιέρα τριμμένη
2 καρότα σε ροδέλες λεπτές
1 πατάτα σε κυβάκια
2 πιπεριές κέρατο σε ροδέλες
1 πιπεριά Φλωρίνης σε κυβάκια ή φέτες
2 αυγά (προαιρετικά)
1 φλιτζανάκι του καφέ αρακά (προαιρετικά)
Ελαιόλαδο, πιπέρι, κλαδάκια σέλινου

Σοτάρουμε το κρέας με λίγο λάδι προσθέτουμε και ένα κρεμμύδι να σοταριστεί ελαφρά και αφήνουμε να βράσει μέχρι να μαλακώσει το κρέας, αφού το καλύψουμε με ζεστό νερό. Προσθέτουμε και τα κλαδάκια σέλινου και φροντίζουμε να πιει το νερό του το κρέας μέχρι να βράσει.
Αφού βράσει το κρέας, σοτάρουμε ελαφρά και το άλλο κρεμμύδι, το καρότο, τον αρακά, τις πιπεριές και τις πατάτες και ανακατεύουμε με το κρέας.
Αφού χλιάνει λίγο το μίγμα προσθέτουμε τα τριμμένα τυριά κι αν θέλουμε και τα αυγά.
Αλάτι δε βάζουμε διότι έχουν τα τυριά ή βάζουμε ελάχιστο.
Λαδώνουμε ελαφρά 2 φύλλα κρούστας και στην άκρη των φύλλων κατά πλάτος
(στενή πλευρά) βάζουμε λίγη γέμιση.
Αφού γυρίσουμε προς τα μέσα τις πλαϊνές πλευρές των φύλλων, τυλίγουμε σε ρολό.
Επαναλαμβάνουμε μέχρι να τελειώσουν όλα τα φύλλα.
Λαδώνουμε ελαφρά και από πάνω τα φύλλα, τα ψεκάζουμε με λίγο νερό και ψήνουμε στους 170 βαθμούς για μισή ώρα περίπου, ή μέχρι να ξανθίνουν ελαφρά.
(όχι πολύ ροδαλά όπως μου ξέφυγαν το καλοκαίρι, μιλώντας στο τηλέφωνο… με την αχτιδούλα, οι πολυλογούδες αυτά παθαίνουν…!!!! δε θέλω σχόλια!!!... αυτόν τον καιρό κι οι δυό τρέχουμε και δε φτάνουμε στα νοσοκομεία...ούτε να τηλεφωνηθούμε δε προλαβαίνουμε)


μάθετε να φτιάχνετε ψευτογαλοτύρι

Κέικ αμυγδάλου

Ένα γλυκάκι, για να σας κεράσω να σας γλυκάνω το Σαββατοκύριακο, με το πρωινό ή απογευματινό καφεδάκι σας.

150 γρ αλεύρι αυτοδιογκούμενο κοσκινισμένο
100 γρ σκόνη αμυγδάλου
2 κ.γ μπέικιν
250 γρ βούτυρο φρέσκο ή μαργαρίνη
200 γρ ζάχαρη
4 αυγά
4-5 σταγόνες εσάνς αμυγδάλου
χυμό ενός λεμονιού
ξύσμα ενός λεμονιού

Χτυπάμε τα ασπράδια μαρέγκα ελαφριά, όχι πολύ σφικτή με 3-4 σταγόνες λεμονιού.
Χτυπάμε πολύ καλά το βούτυρο με μια μικρή πρέζα αλάτι να ασπρίσει καλά. Προσθέτουμε τη ζάχαρη και συνεχίζουμε έντονα το χτύπημα.
Προσθέτουμε ένα-ένα τα κροκάδια και τη βανίλια χτυπώντας ελαφρά.
Προσθέτουμε το χυμό και το αλεύρι (κοσκινισμένο) σταδιακά, εναλλάξ με τα ασπράδια.
Αν το μίγμα γίνει πολύ πηκτό ρίχνουμε λίγη σόδα αναψυκτικό, ανακατεύοντας προσεκτικά με μια σπάτουλα ή με ένα κουτάλι.
(Επιθυμία της Ναταλίας αυτήν την φορά, ήταν να το κάνουμε μάρμπλ, και έτσι ένα μέρος του μίγματος το ανακατέψαμε με 3 κ.σ κακάο ανακατεμένο με λίγο νερό και μια πρέζα σκόνη μαγειρική σόδας.)
Βουτυρώνουμε πολύ καλά μια φόρμα για κέικ, παγώνουμε τη φόρμα στην κατάψυξη για λίγο, (αν θέλουμε πασπαλίζουμε με αλεύρι και τινάζουμε να φύγει το περίσσιο αλεύρι) και βάζουμε τη μισή στρώση μίγματος.
Βάζουμε και το σοκολατένιο μίγμα και καλύπτουμε με το υπόλοιπο λευκό μίγμα.
Ψήνουμε στους 170º για 45-60 λεπτά.
Δοκιμάζουμε αν ψήθηκε με ένα ξύλινο καλαμάκι.
Αφήνουμε να κρυώσει καλά το κέικ μέσα στην φόρμα και μόνο τότε το αναποδογυρίζουμε.
Είτε το περιχύνουμε με λευκή λιωμένη σοκολάτα,
είτε το πασπαλίζουμε με άχνη ζάχαρη.

Γεμιστά με χταπόδι

Μια συνταγή της παλιάς γειτόνισσας Δεσπούλας από το νησί της Λέσβου, που την δοκίμασα στο σπίτι της (προ αμνημονεύτων χρόνων) και ξετρελάθηκα.
Έτσι μου την εκμηστυρεύτηκε και την φτιάχνω, από τότε που ήμουν αρραβωνιασμένη, κοριτσάκι 16 ετών τότε, είμαι και μικροσκλαβωμένο βλέπετε.
Ήμουν νιά και γέρασα, δε λέω πριν πόσα χρόνια, από την εποχή των δεινοσαύρων που λένε και τα παιδιά μου ή από την παλαιοντολογική εποχή, από τότε που βγήκαν οι λάσπες κλπ !!!.....
όπως συνηθίζουν πιστεύω να πειράζουν κι εσάς τα παιδιά σας, αν υποψιαστώ ότι είμαι η μοναδική μούμια της παρέας, θα πεθάνω!!!!!

Στη Δεσπούλα το έφαγα με μελιτζάνες, μου είπε ότι το φτιάχνουν και με ντομάτες, εγώ αυτή τη φορά έβαλα και ντομάτες και μια πιπεριά Φλωρίνης, η γλυκιά γεύση της πιπεριάς μου άρεσε με τη γέμιση, δεν είναι απαραίτητη όμως στη συνταγή, που είναι και νηστίσιμη.

Ας το φτιάξουμε λοιπόν, θα χρειαστούμε:

1 μικρό χταπόδι ελαφρώς βρασμένο και ψιλοκομμένο
(καθαρισμένο να ζυγίζει περίπου 600-700 γρ)

1 μικρό φλιτζανάκι (του καφέ) κουκουνάρι (προαιρετικά)

4 ντομάτες ώριμες μετρίου μεγέθους
4 μέτριες μακρουλές μελιτζάνες

2 μέτρια ξερά κρεμμύδια τριμμένα
1 φλυτζ. τσαγιού ελαιόλαδο
1/2 φλιτζάνι ρύζι καρολίνα
3 (μέτριες) πολύ ώριμες ντομάτες τριμμένες
1 κ.γ ζάχαρη
2-3 κ.σ μαϊντανό ψιλοκομμένο
2 κ.σ πιπεριά γλυκιά ή καυτερή ψιλοκομμένη (προαιρετικά)

πιπέρι 1 κ.γ αλάτι
μια πρέζα κύμινο, λίγο μπαχάρι, ελάχιστη κανέλα

Βράζουμε ελαφρά το χταπόδι με 1 φλιτζάνι νερό σε πολύ σιγανή φωτιά.
Μισή ώρα από την ώρα βρασμού είναι αρκετή.
Το νερό του (αν περισσέψει) το φυλάμε.
Ετοιμάζουμε τις ντομάτες όπως για τα κλασσικά γεμιστά.
Την ψίχα τους την προσθέτουμε στη γέμιση.
Αν γεμίσουμε μόνο μελιτζάνες τότε θα χρειαστούμε 5 μέτριες ντομάτες στη γέμιση.
Χαράζουμε κάθε μελιτζάνα την αλείφουμε πολύ καλά με ελαιόλαδο και μόλις το απορροφήσει την αλείφουμε και πάλι, επαναλαμβάνουμε 2-3 φορές.
Γεμίζουμε και την χαρακιά με λάδι και ψήνουμε στο γκριλ αλλά σε απόσταση, στο μεσαίο διάζωμα του φούρνου. Μόλις μαλακώσει από τη μια μεριά γυρίζουμε και από την άλλη.
Αν χρειαστεί προσθέτουμε λίγο ελαιόλαδο.
Αν προτιμάμε τα τηγανιτά τις τηγανίζουμε όπως κάνουμε για τα παπουτσάκια.
Μόλις ψηθούν και μαλακώσουν αρκετά τις βγάζουμε και με ένα κουτάλι πιέζουμε την ψίχα της μελιτζάνας ώστε να σχηματιστεί μια βαρκούλα.
Σοτάρουμε το κουκουνάρι με μια κ.σ ελαιόλαδο και το κρατάμε σε ένα πιατάκι.
Σοτάρουμε το χταπόδι με τα κρεμμύδια με το 1/4 φλυτζ. λάδι και τα αφήνουμε να μαλακώσουν για 5 λεπτά σε σιγανή φωτιά με το καπάκι κλειστό.
Προσθέτουμε τις ντομάτες, το ζωμό του χταποδιού και αφήνουμε να πάρουν μια βράση. Κρατάμε 2 κ.σ ελαιόλαδο για να αλείψουμε τα γεμιστά και το υπόλοιπο το προσθέτουμε στη γέμιση. Προσθέτουμε το ρύζι, το κουκουνάρι και τα υπόλοιπα υλικά και βράζουμε για 5 λεπτά.
Γεμίζουμε με το μίγμα τις μελιτζάνες και αν θέλουμε τις σκεπάζουμε με ροδέλες ντομάτας.
Αν μας αρέσουν με ξεροψημένη κρούστα καλύπτουμε τις μελιτζάνες με βρεγμένη λαδόκολλα πριν τις ψήσουμε δίχως να βάλουμε τις ροδέλες ντομάτας.
Γεμίζουμε και τις ντομάτες όπως συνήθως για τα γεμιστά, βάζουμε τα καπάκια τους.
Αλείφουμε με λίγο λάδι.
Ψήνουμε στο φούρνο για 45-60 περίπου λεπτά.

ορεκτικό δοκιμάσατε;

χταπόδι λαδοριγανολεμονάτο

Μπουγιουρντί της μαμάς

Έπεσε απότομα η θερμοκρασία, γι' αυτό πιάστε το ουζάκι και το τσιπουράκι παραμάσχαλα κι ελάτε για μεζεδάκι της μανούλας μου, που πάντοτε ακολουθώ τα χνάρια που εκείνη χάραξε, στις μαγειρικές αναζητήσεις....
Πουθενά δεν έχω φάει πιο νόστιμο μπουγιουρντί, αυτός μάλλον είναι και ο λόγος που όλοι ζητούν αυτήν τη συνταγή. Συνήθως όπου δοκίμασα μπουγιουρντί, μάλλον κάτι προς σούπα ερχόταν και το έλεγα προς γνώση και συμμόρφωση των υπευθύνων. Σε κανα δυό μαγαζιά την επόμενη φορά που δοκίμασα είχαν κάνει κάποιες προσπάθειες για αλλαγή αλλά
"μάπα το καρπούζι" που λέει και ο μπαμπάς μου.
Πάμε για τα νόστιμα λοιπόν κι αφήνουμε τα ετοιματζίδικα και τη σούπα-μπουγιουρντί σε όσους δεν ασχολούνται και δεν ψάχνουν για το καλύτερο.

1 μεγάλη σφικτή ώριμη κατακόκκινη ντομάτα σε κύβους
1 πιπεριά κέρατο σε ροδέλες
λίγη καυτερή πιπεριά ή πικάντικα πιπεράκια
λίγο αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι
1 φέτα (30 γρ) παραδοσιακό αιγοπρόβειο κασέρι
1 φέτα (30 γρ) αγελαδινό κασέρι (γλυκό)
100-150 γρ τυρί φέτα
λίγη τριμμένη γραβιέρα και κεφαλοτύρι
2-3 κ.σ ελαιόλαδο

Βάζουμε σε κατσαρολάκι ή μικρό τηγάνι με καπάκι τη ντομάτα, κομένη σε χονδρούς κύβους να βράσει με τα υγρά της σε χαμηλή θερμοκρασία, αφού προσθέσουμε ελάχιστη ζάχαρη και λίγο αλάτι. Μόλις χαθούν τα υγρά της ντομάτας την σοτάρουμε ελαφρά με το ελαιόλαδο, και την πιπεριά, πασπαλίζουμε με φρεσκοτριμμένο πιπέρι.
Ρίχνουμε χονδροκομμένα τα τυριά, κλείνουμε το καπάκι και αφήνουμε να λιώσουν τα τυριά.
Αν θέλουμε τα βάζουμε σε πήλινο σε στρώσεις, κάτω λίγη ντομάτα με πιπεριά, μια στρώση φέτα-κίτρινο τυρί πάλι ντομάτα και τελειώνουμε με πιπεριές και τυριά.
Ψήνουμε για 5 λεπτά στο γκριλ ή για μερικά δευτερόλεπτα στα μικροκύματα, να λιώσουν τα τυριά.


Για τους λάτρεις της μελιτζάνας άλειμμα:

μελιτζανοσαλάτα με τυριά

Λιβανέζικο κεμπάπ κοτόπουλου

Την ιδέα για αυτό το νόστιμο φαγάκι μου την έδωσε εδώ και πάρα πολλά χρόνια ένας πελάτης μου, αραβικής καταγωγής, Λιβανέζος από τη Βηρυτό, ο Ναντίμ.
Για να με ευχαριστήσει για τις υπηρεσίες που του παρείχα μου έφερνε παναπίθανα γλυκάκια Βηρυτού, σιροπιαστά, ιδιαίτερα με πράσινο φιστίκι που τα λατρεύω, αλλά και πεντανόστιμες καραμέλες και άλλες λιχουδιές.
Μιλώντας για την κουζίνα του τόπου του μου είπε τα υλικά για μια πεντανόστιμη σάλτσα, που κυρίως μαρινάρει το κοτόπουλο, είτε ως κεμπάπ, είτε ως σουβλάκι.
Η συνταγή δοκιμάστηκε σχεδόν άμεσα και μας άρεσε ιδιαίτερα, οπότε έγινε μια από τις αγαπημένες της οικογένειας. Το μόνο που αλλάξαμε είναι η καυτερή πάπρικα καθώς κανένας μας δεν τρώει καυτερά. Την αντικαταστήσαμε με γλυκιά και κάθε φορά την συνοδεύουμε με πολλές σαλάτες και φυσικά με γιαούρτι, ιδιαίτερα με τζατζίκι.
Έχω χρόνια να τον δω, χαθήκαμε, όπου κι αν βρίσκεται καλή του ώρα, κάθε φορά που τρώμε το φαγάκι τον θυμάμαι.

για 2-3 άτομα

Για τη σάλτσα

350 γρ στραγγιστό γιαούρτι
φρεσκοτριμμένο πιπέρι
2 κ.σ πάπρικα γλυκιά και καυτερή (αν σας αρέσουν τα πικάντικα)
2 κ.γ κουρκουμά (κιτρινόριζα, τούρμερικ)
1 κ.γ σουμάκι
Αλάτι, 2 κ.σ ελαιόλαδο

2-3 μεγάλα φιλέτα κοτόπουλου
4-5 μέτριες πατάτες

Ανακατεύουμε πολύ καλά όλα τα υλικά της σάλτσας.
Κόβουμε το κοτόπουλο σε κύβους 3 εκατοστών ή μεγαλύτερους και το ανακατεύουμε με τη σάλτσα. Αφήνουμε να μαριναριστεί στη σάλτσα 12-24 ώρες.
Το περνάμε σε σούβλα και κάτω στο ταψάκι βάζουμε πατάτες που τις αλατίζουμε ελαφρά, ρίχνουμε λίγο ελαιόλαδο και τις αλείφουμε με όση σάλτσα περίσσεψε στο μπωλ του κοτόπουλου.


Ψήνουμε πρώτα τις πατάτες για μισή ώρα και στη συνέχεια προσθέτουμε στη σούβλα το κεμπάπ, ψήνουμε μέχρι να ροδίσει περίπου μισή ώρα, ανάλογα με το πόσο χονδρά κόψαμε τα κομμάτια. αν είναι πολύ χονδρά τα κομμάτια κοτόπουλου τα ψήνουμε από την αρχή μαζί με τις πατάτες, διότι θέλουν περισσότερο χρόνο.
Με την ίδια σάλτσα μαρινάρουμε σουβλάκια κοτόπουλου.

Σερβίρουμε με ψημένες πιτούλες, τις ψητές πατατούλες, τζατζίκι, ντοματούλες και κρεμμύδι ψιλοκομμένο.

Τούρτα νουαζέτα (φουντουκιού)

1 δόση σοκολατένιο κέικ*
300 γρ μαύρη σοκολάτα (70% κακάο)
αν το θέλετε πιο γλυκό διαλέξτε σοκολάτα με λιγότερο κακάο
300 γρ κρέμα γάλακτος
150 γρ γάλα εβαπορέ πλήρες
4-5 σταγόνες φουντουκέλαιο (προαιρετικά)
1 φλιτζάνι φουντούκια καβουρντισμένα καλοαλεσμένα
1 φλιτζάνι φουντούκια καβουρντισμένα ολόκληρα
άχνη ζάχαρη, σοκολατένιες σταγόνες

(τα φουντούκια πρέπει να είναι ανάλατα)

Λιώνουμε τη σοκολάτα σε μπεν-μαρί μαζί με το εβαπορέ και την κρέμα γάλακτος.
Μόλις λιώσουν όλα τα υλικά και ομογενοποιηθούν προσθέτουμε το φουντουκέλαιο.
Αν δεν έχουμε φουντουκέλαιο, προσθέτουμε κρέμα πραλίνας
(τη γνωστή μάρκα που μεγάλωσαν γενιές, αλείφοντας την στο ψωμί),
ή κάποια σοκολάτα με έντονη γεύση νουαζέτας 60 γρ.
Μπορείτε να αντικαταστήσετε ένα μέρος της μαύρης σοκολάτας με σοκολάτα με γεύση νουαζέτα, αλλά θα γίνει πιο γλυκιά η τούρτα.
Αφήνουμε να κρυώσει και χτυπάμε στο μίξερ να αφρατέψει πολύ.
Ανακατεύουμε με τα αλεσμένα φουντούκια και το σοκολατένιο κέικ που το τρίβουμε καλά με τα δάκτυλα.
Ντύνουμε μια φόρμα με σούστα με μεμβράνη τροφίμων την πασπαλίζουμε με άχνη ζάχαρη, ή αλείφουμε με καλαμποκέλαιο και στρώνουμε την κρέμα νουαζέτας.
Βάζουμε από πάνω τα ολόκληρα φουντούκια.
Βάζουμε στο ψυγείο να κρυώσει καλά η κρέμα.
Θέλει 5-12 ώρες.
Απελευθερώνουμε τον γύρο της φόρμας κρατάμε το δισκάκι με την τούρτα και πασπαλίζουμε το γύρο της τούρτας με σοκολατένιες σταγόνες.
Πασπαλίζουμε το επάνω μέρος με άχνη ζάχαρη, ή το στολίζουμε με ροζέτες σαντιγί.
Στολίζουμε και το επάνω μέρος με σοκολατένιες σταγόνες.

*Κέικ σοκολατένιο

200 γρ βούτυρο
200 γρ ζάχαρη
200 γρ αλεύρι που φουσκώνει
3 αυγά
3 κ.γ κακάο διαλυμμένο με νερό και
μια πρέζα σόδα φαγητού (με τα δυο δάκτυλα)

Χτυπάμε το βούτυρο ή τη μαργαρίνη με τη ζάχαρη να ασπρίσει.
Προσθέτουμε το κακάο διαλυμένο σε λίγο νερό μαζί με τη σόδα, τα αυγά και σιγά-σιγά το αλεύρι.
Λαδώνουμε καλά μια μακρόστενη φόρμα, στρώνουμε μόνο στον πάτο της μια λαδόκολλα, την λαδώνουμε και ρίχνουμε το μίγμα.
Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 40-55 λεπτά ανάλογα με το φούρνο.
Αφού κρυώσει αναποδογυρίζουμε την φόρμα, η λαδόκολλα βοηθά ιδιαίτερα να μην κολλήσει ο πάτος.

πιάτο ημέρας:
δοκιμάστε
ψάρι με γλιστρίδα στο φούρνο

Πίτσα τυριών

Πεθυμήσαμε μια πίτσα, δεν μπορέσαμε να αντισταθούμε στην ιδέα, ότι μια μεγάλη ποικιλία τυριών καθόταν φρόνιμα στο ψυγείο. Τα φανταστήκαμε να λιώνουν στο φούρνο και λιγωθήκαμε και μόνο με την ιδέα, κοινώς μας έτρεχαν τα σάλια, τους κοιλιόδουλους!!!...
Οι μπύρες από την συντήρηση, μετακόμισαν στην κατάψυξη, τα τυράκια βγήκαν ακαριαία από το ψυγείο και στα γρήγορα μια βάση πίτσας φούσκωνε στο μπωλ.
Μια σάλτσα ντομάτας έβρασε στα γρήγορα και....
Η βάση είναι ζύμη Ναπολιτάνας αλλά επειδή όλοι μας αγαπάμε τις πιπεριές, τις βάλαμε μαζί με τα τυράκια στη γέμιση.
Πολύ ζέστη έχει ακόμη οπότε μέσα σε μισή ώρα η πίτσα ψηνόταν.

Για τους νέους φίλους θα περιγράψω την παρασκευή, διότι δελεαστική όπως είναι, πολλοί θα μπουν σε πειρασμό!!!

ΥΛΙΚΑ ΒΆΣΗΣ

1 ποτήρι γάλα χλιαρό (250ml)

15 γραμμάρια μαγιά φρέσκια ή 1/2 φακελάκι ξερή

3 κ.σ λιωμένο βούτυρο

αλεύρι δυνατό σκληρό (περίπου 300-400 γρ, δηλαδή 2-3 φλιτζάνια)

1/2 κ.γ κοφτό, αλάτι, 1 κ.γ ζάχαρη


Για τη γέμιση

Διάφορα τυριά λευκά και κίτρινα της αρεσκείας μας
(πιπεριές κέρατο σε ροδέλες προαιρετικά)



σάλτσα

3 ώριμες σφικτές κατακόκκινες ντομάτες τριμμένες
1 μικρό κρεμμύδι χαραγμένο ελαφρά
1 σκελίδα σκόρδο χαραγμένη
1 φύλλο δάφνης
1 κ.γ ζάχαρη
1 κ.γ ξίδι
λίγο αλάτι
3 κ.σ ελαιόλαδο

Βάζετε όλα τα υλικά να βράσουν μέχρι να πιούν όλα τα υγρά, σε σιγανή φωτιά.
Στο τέλος προσθέτετε το λάδι και φροντίζετε η σάλτσα να μην έχει καθόλου υγρά, την αφήνετε να πάρει μια βράση σε σιγανή φωτιά με το ελαιόλαδο.
Αφαιρείτε τη δάφνη, το σκόρδο και το κρεμμύδι και αφήνετε να κρυώσει.

Εκτέλεση ζύμης

Το γάλα πρέπει να έχει θερμοκρασία 40 βαθμών Κελσίου.
Διαλύετε τη μαγιά στο γάλα και τη ζάχαρη,
με λίγο αλεύρι και αφήνετε να φουσκώσει λίγο.
Προσθέτετε και το βούτυρο.
Σιγά-σιγά προσθέτετε το αλεύρι.

Κάνετε μια ζύμη που να κολλάει αρκετά στα χέρια.

Αφήνετε να διπλασιαστεί σε όγκο.


Βρέχοντας τα χέρια με νερό ή λάδι,
αδειάζετε τη ζύμη και την απλώνετε σε καλά λαδωμένο ταψί.
Η ζύμη πρέπει μόλις να καλύπτει το ταψί, εκτός κι αν σας αρέσει ψωμωμένη.
Πασπαλίζετε φρεσκοτριμμένα πιπέρια πάνω στη ζύμη και την αφήνετε να φουσκώσει για 15-20 λεπτά.


Στρώνετε σάλτσα στη ζύμη, πασπαλίζετε διάφορα τυριά της αρεσκείας σας τριμμένα, πιπεριά σε ροδέλες, ενδιάμεσα στα τυριά ρίχνετε λίγη σάλτσα και ψήνετε στους 180º για 15-20 λεπτά να ροδίσει η ζύμη και τα τυριά.
Μόλις βγάλετε την πίτσα από τον φούρνο πασπαλίζετε με φρέσκια μαντζουράνα ή φρέσκια ρίγανη ή φρέσκο ψιλοκομμένο βασιλικό.

Όσοι δεν υποκύπτεται στον θερμιδικό πειρασμό, διαλέξτε την πεντανόστιμη
πράσινη σαλάτα με πιπεριές

Κοτόπουλο της γαστερόπληγος με ρύζι

Ποιός δεν αγαπά αυτό το φαγάκι;

Τα παιδιά μου τρελαίνονται και ήταν από τα πρώτα φαγάκια που έμαθαν να μαγειρεύουν μόνα τους από την ηλικία των δέκα ετών, μιας και η μανούλα τους ήταν σκληρά εργαζόμενη και έλειπε από το σπίτι 18-20 ώρες.
Ένα φαγάκι που και ο άνδρας μου που ούτε ψωμάκι δεν καταδέχεται να κόψει, στα ζόρια το μαγείρεψε για τα παιδιά και έτσι έχει μαγειρέψει έστω και μόνο για καναδυό φορές στη ζωή του και έχει να το λέει, ότι το πετυχαίνει!!!!!

χαχαχά, έτσι και δει τί γράφω την ΕΒΑΨΑ....!!!!

Το ιδιαίτερο σε αυτό το φαγάκι είναι ότι μουλιάζουμε το κοτόπουλο σε γάλα.
Μια τεχνική που έμαθα από τη γιαγιά και τη μαμά μου, που ήταν άριστες τεχνίτρες της μαγειρικής, ενώ για αυτήν την τεχνική δέχτηκα επιπλήξεις ως σπάταλη κι ανοικοκύρευτη νύφη, από τη γιαγιά του άνδρα μου....αν είναι ματζίρης (τσιγκούνης) ο άνθρωπος ούτε να φάει δε νιώθει!!!!! σημειωτέον τα υλικά τα είχα αγοράσει όλα εγώ και δεν τους επιβάρυνα οικονομικά όταν το μαγείρεψα.
Καμιά σπατάλη δεν υπάρχει βέβαια στην τεχνική, μόνο στενόμυαλοι άνθρωποι.
Ας δούμε πως γίνεται το φαγάκι, γιατί άρχισα να ανάβω που θυμήθηκα τη σκηνή με το
γιαγιο-πεθερικό!!!...

Την εποχή που ήμουν παιδί πουλιόταν ολόκληρο το κοτόπουλο κι όχι σε κομμάτια όπως τώρα, ώστε όσοι αγαπάμε τα μπουτάκια να βρίσκουμε όσα θέλουμε.

Επειδή τα μπούτια συνήθως ήταν το αγαπημένο κομμάτι του μπαμπά και ο άνδρας της οικογένειας, παραδοσιακά έτρωγε την αγαπημένη του μερίδα οι υπόλοιποι έπρεπε να βολευτούμε με ένα μπούτι και το στήθος, οι φτερούγες δεν πιάνονται για φαγητό!!!
και αυτή η κότα δε μπορούσε να έχει παραπάνω ποδαράκια, τέσσερα ας πούμε σαν τα αρνάκια;

Το γάλα έφτιαχνε το θαύμα του και μετά όλοι κυνηγούσαμε να φάμε το στήθος, διότι γινόταν πολύ πολύ τρυφερό.

ΥΛΙΚΑ για 3-4 μερίδες


2 στήθη (ή 4 φιλέτα) ή 4 μπούτια κοτόπουλου ή ένα ολόκληρο
φρέσκο γάλα όσο χρειαστεί
2 ποτήρια ρύζι Καρολίνα (προτιμήστε το για αυτό το φαγητό)
4 ποτήρια βραστό νερό (5 αν σας αρέσει πολύ βρασμένο)
ελάχιστο ελαιόλαδο 1 κ.σ για κάθε μερίδα
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι ή καρυκεύματα για πουλερικά

Πλένετε και στεγνώνετε με απορροφητική πετσέτα το κοτόπουλο.
Αραδιάζετε τα κομμάτια σε πλατύ σκεύος με καπάκι που να τα χωράει και τα σκεπάζετε με φρέσκο γάλα.
Φροντίστε το σκεύος να χωρά τα κομμάτια κοτόπουλου ακριβώς ώστε να μην σπαταλήσετε γάλα.
Τα αφήνετε 12-24 ώρες και όταν πρόκειται να τα μαγειρέψετε, τα αφαιρείτε από όσο γάλα δεν απορροφήθηκε και τα σκουπίζετε καλά.
(αν έχετε επιλέξει κατάλληλο σκεύος, απορροφούν σχεδόν όλο το γάλα).
Βγάζετε τα κομμάτια κοτόπουλου από το ψυγείο τουλάχιστον μισή ώρα πριν τα μαγειρέψετε να πάρουν θερμοκρασία δωματίου.
Τα αλείφετε με ελαιόλαδο, τα τοποθετείτε στο ταψί, τα αλατίζετε τα πιπερώνεται και τα ψήνετε στους 200 βαθμούς για 15-20 λεπτά.
(η ώρα εξαρτάται από το μέγεθος των κομματιών)*

Ρίχνετε στο ταψί 4 ποτήρια βραστό νερό και το ρύζι
(πολύ καλά πλυμένο), αλάτι, πιπέρι.
Τοποθετείτε τα κομμάτια κοτόπουλου και ψήνετε το φαγητό για 15-20 λεπτά ακόμη.
Σβήνετε το φούρνο και αφήνετε το ρύζι να φουσκώσει για 15 λεπτά, χωρίς να ανοίξετε την πόρτα του φούρνου.

*Αν αφαιρέσετε την πέτσα από το κοτόπουλο τότε το
βάζετε στο φούρνο με μισό ποτήρι νερό
(για να υπάρχει υγρασία να μη στεγνώσει, διότι δεν έχει πέτσα να το προφυλάξει)
και μόλις αρχίσει να ψήνετε θέλει περίπου 15 λεπτά, προσθέτετε το βραστό νερό και το ρύζι να ψηθούν για 20 λεπτά περίπου στους 180 βαθμούς.
Σβήνετε το φούρνο και αφήνετε το ρύζι να φουσκώσει για 15 λεπτά,
χωρίς να ανοίξετε την πόρτα του φούρνου.

Το γάλα που απορρόφησε το κοτόπουλο θα το κάνει ιδιαίτερα τρυφερό,
ιδιαίτερα τα στήθη, θα παραμείνουν ζουμερά και το ρύζι θα γίνει ακόμη πιο νόστιμο.


Η τεχνική αυτή θα ικανοποιήσει ιδιαίτερα όσους αφαιρούν την πέτσα πριν το μαγείρεμα, διότι το γάλα που έχει απορροφήσει το κρέας του πουλερικού δεν το αφήνει να στεγνώσει, ιδιαίτερα τα κομμάτια του στήθους που στεγνώνουν πολύ εύκολα, επίσης έτσι χάνεται και η μυρωδιά που ορισμένοι απεχθάνονται. ΕΛΕΝΗ (από Εύβοια) σου την αφιερώνω, μιας και συνεχώς διαμαρτύρεσαι ότι δεν αντέχεις τη μυρωδιά της πέτσας.
Έτσι θα μένει τρυφερό αφού την αφαιρείς και δε θα σου μυρίζει.

χυλοπίτες σπιτικές (συνέχεια)

Σας είχα υποσχεθεί φωτογραφίες για την παρασκευή της χυλοπίτας, τη συνταγή θα βρείτε εδώ, χωρίς πολύ αλεύρι στο άνοιγμα του φύλλου, αλλά μια οι διακοπές, μια οι αναποδιές των τελευταίων ημερών, βοήθησαν να ξεχαστώ.
Τώρα βρήκα λίγο χρόνο, έβαλα μερικές φωτογραφίες σε τάξη και πιστεύω να βοηθήσουν όσες νοικοκυρές θέλετε να ασχοληθείτε, αλλά δεν γνωρίζετε τον τρόπο.
Δεν είναι ανάγκη να ανοίξετε φύλλα μεγάλα με τον λεπτό πλάστη,
(αν σας φαίνεται βουνό) αφήστε τον κατά μέρος.
Φτιάξτε μικρά φύλλα με μπαλάκια ζύμης μικρά σαν μανταρίνια, με τον χονδρό πλάστη.
Το φύλλο θα είναι πάχους 1,5-2 χιλιοστών.
Τα φύλλα θα τα ανοίξετε πασπαλίζοντας το φύλλο και το τραπέζι είτε με λίγο αλεύρι, είτε με λίγο νισεστέ.
Απλώστε τα φύλλα σε καθαρά τραπεζομάντηλα ή σεντόνια να στεγνώσουν, ώστε να μην κολλάνε μεταξύ τους, βοηθάει να τα βάλετε σε δωμάτια που να υπάρχει ρεύμα αέρος.
Βάλτε τα φύλλα το ένα πάνω στο άλλο και κόψτε τα σε λωρίδες στο μέγεθος που θέλετε.
Αραδιάστε τα κομμένα κομμάτια σε τραπεζομάντηλα καθαρά, πάνω σε τραπέζια και κρεβάτια και αφήστε τα να στεγνώσουν.
Αν δεν έχετε χώρο να περιμένετε για μέρες, σφήστε τα μια μέρα μέχρι το βράδυ και μετά βάλτε τα στις λαμαρίνες του φούρνου, πάνω σε λαδόκολλες.
Σιγοψήστε τα στους 50 βαθμούς για 3-4 ώρες, αν έχετε και αέρα χρησιμοποιήστε τον, επιβλέποντας τα συχνά.
(όλη τη δόση μαζί στο φούρνο, με λαδόκολλες ανάμεσα στις στρώσεις)
Την τελευταία μισή ώρα βάλτε στους 70 βαθμούς.
Μην αφήσετε να πάρουν χρώμα, θέλουμε απλά να στεγνώσουν καλά.
Φυλάξτε τα καλύτερα μέσα σε πάνινα σακκουλάκια ή καθαρές μαξιλαροθήκες.
Αν έχετε μικρά παιδιά φτιάξτε φιογκάκια και πεταλούδες, αφού κόψετε σε κομμάτια 6 x 3 θα πιέζετε το κέντρο και θα κολλάνε μεταξύ τους.
Με τις στρογγυλεμένες άκρες των φύλλων γίνονται άλλου είδους φιογκάκια.
Αν κόψετε τα κομμάτια των 6 εκ. από τις δυο πλευρές για 2 εκ. και ενώσετε το κέντρο τους πιέζοντας στη μέση, θα έχετε τους διπλούς φιόγκους.
Βάλτε τα παιδιά να κάνουν αυτή τη δουλειά, θα το θυμούνται σε όλη τους τη ζωή, όπως το θυμάμαι κι εγώ και τα δικά μου παιδιά.

Λαβράκι με λαχανικά στο φούρνο

Υλικά για 3-4 περίπου άτομα

1 λαβράκι 1,5 κιλό περίπου ή λευκό ψάρι της αρεσκείας σας
2-3 κολοκυθάκια
2 λεπτά πράσα σε ροδέλες
2 μικρά λευκά ξερά κρεμμύδια σε ροδέλες
2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
πράσινη, κόκκινη, πορτοκαλί και κίτρινη πιπεριά σε φέτες
20 πικάντικα πιπεράκια ή 10 μικρές γλυκές πιπεριές κέρατο
2 μέτριες πατάτες σε κύβους
2-3 καρότα σε ροδέλες
1 φλιτζάνι μπάμιες τρυφερές
1 κατακόκκινη ώριμη ντομάτα σε λεπτά φετάκια
½ ποτήρι ελαιόλαδο
Αλάτι, πιπέρι, μαϊντανό ψιλοκομμένο

Ανακατεύετε καλά όλα τα λαχανικά με το λάδι, αλατοπιπερώνετε και τα αφήνετε στο φούρνο σκεπασμένα με μια βρεγμένη λαδόκολλα να ψηθούν στους 180 βαθμούς για 35-40 λεπτά. Νερό δεν χρειάζεται θα βγάλουν τα λαχανικά.
(προσοχή στο αλάτι, διότι θα αλατίσετε και το ψάρι)


Πλένετε στραγγίζετε καλά το λαβράκι και το τρίβετε παντού με το χυμό λεμονιού.
Γεμίζετε την κοιλιά του με ψιλοκομμένο μαϊντανό, σκόρδο και φρέσκο κρεμμυδάκι.
Το λαδώνετε καλά μέσα έξω και το αλατίζετε, πασπαλίζετε με φρεσκοτριμμένο πράσινο πιπέρι.
Μόλις περάσουν τα 35-40 λεπτά ανοίγετε χώρο στη μέση του ταψιού και τοποθετείτε το λαβράκι, αφήνετε να ψηθεί σκεπασμένο με τη λαδόκολλα για 30 λεπτά ακόμη.
Τα τελευταία 10 λεπτά αφαιρείτε τη λαδόκολλα και αφήνετε να πάρει χρώμα το ψάρι.


Είναι ένα από τα νοστιμότερα φαγητά με ψάρι και όλοι το λατρεύουμε στο σπίτι, γίνεται με όλα τα λευκά ψάρια.
Αποφεύγουμε να μαγειρεύουμε με αυτόν τον τρόπο τα ιδιαίτερα λιπαρά και βαριά ψάρια.

Έδεσσα η διαδρομή του καταρράκτη Κάρανου

Στο διάστημα που έλειψα για διακοπές νέα μέλη επισκεφθήκατε το blog.
Οι ατυχίες της προηγούμενης εβδομάδας δε μου έδωσαν την ευκαιρία να σας καλωσορίσω.
Σας "καλωσορίζω " λοιπόν όλους-ες.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους εσάς που με στηρίξατε αυτήν την εβδομάδα, ώστε να ξεπεράσω με μεγαλύτερη ευκολία τις αναποδιές.

Μοιράζομαι μαζί σας λίγες στιγμές γαλήνης, στην Έδεσσα την πόλη των νερών, στον καταρράκτη Κάρανο.

ΤΣΟΜΠΛΕΚΙ ΤΟΥ ΧΟΡΤΟΦΑΓΟΥ

Στο νομό Πέλλης το τσομπλέκι παραδοσιακά γίνεται με κρέας, λαχανικά και τυριά μέσα σε πήλινο σκεύος όπως έχω περιγράψει αρκετές φορές στα ιστολόγια μου.
Αγαπημένο μας φαγάκι και αρκετές φορές για να αποφύγουμε το κρέας το απολαμβάνουμε σκέτο, μόνο με τα λαχανικά και τα τυράκια του, μια εναλλακτική πρόταση για όσους είναι χορτοφάγοι, γίνεται τόσο νόστιμο που ούτε το παίρνει κανείς είδηση ότι του λείπει το κρέας.
Όσο υπάρχουν ακόμη άφθονα λαχανικά το απολαμβάνουμε με όλες τις συνταγές, διαλέγουμε και παίρνουμε!!!
τσομπλέκι Εδέσσης σύγχρονη εκδοχή
τσομπλέκι χειμωνιάτικο

Χορτοφαγικό τσομπλέκι

2 μελιτζάνες φλάσκες σε χονδρές ροδέλες

2 κολοκύθια κομμένα σε λεπτές φέτες κατά μήκος

3 πιπεριές Φλωρίνης ψημένες και χωρισμένες στη μέση

3 πιπεριές κέρατο ψημένες και χωρισμένες στη μέση

2 ντομάτες σε λεπτές ροδέλες

6 χονδρές μεγάλες ροδέλες πατάτας

1/3 ποτηριού ελαιόλαδο


Για τη σάλτσα ντομάτας

3-4 μέτριες ώριμες σφικτές ντομάτες τριμμένες
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
2-3 σκελίδες σκόρδο πολτοποιημένο
1 κ.σ πελτέ
2 φύλλα δάφνης
3-4 κόκκους μπαχάρι
3-4 κόκκους μαύρο πιπέρι

100 γρ. φέτα 100 γρ. παραδοσιακό κασέρι
λίγο τριμμένο τυρί μπάτζο ή κεφαλοτύρι
λίγη τριμμένη κεφαλογραβιέρα

αλάτι - πιπέρι
μαϊντανό ψιλοκομμένο (για το σερβίρισμα)

Κόβουμε και αλατίζουμε ελαφρά τα λαχανικά.

Για πιο υγιεινή εκδοχή λαδώνουμε καλά τις φέτες λαχανικών, τις τοποθετούμε σε λαδόκολλα και ψήνουμε στο γκριλ σε απόσταση, τοποθετώντας το ταψί στο μεσαίο διάζωμα της ηλ. κουζίνας. Αν θέλουμε τα τηγανίζουμε.
Προσοχή να ροδίσουν ελαφρά και να είναι σχεδόν ψημένα.

Σοτάρουμε το κρεμμύδι σε 2-3 κ.σ ελαιόλαδο, προσθέτουμε το σκόρδο και τις ντομάτες, τη δάφνη και τα μπαχαρικά, ελάχιστο αλάτι. Αφήνουμε να πιει όλα τα υγρά της η σάλτσα.


Σε πήλινο ταψάκι με καπάκι, βάζουμε για κάθε άτομο τα υλικά με τη σειρά.
Ανάμεσα σε κάθε στρώση λαχανικών, βάζουμε και μια κουταλιά από τη σάλτσα ντομάτας.

μια μεγάλη ροδέλα πατάτας
μια ροδέλα μελιτζάνας
2 φέτες κολοκυθάκια χιαστί ή δίπλα-δίπλα
μισή κόκκινη και πράσινη πιπεριά
μια ροδέλα τυρί φέτα
μια ροδέλα ντομάτας
και από πάνω τριμμένο το μπάτζο
και την κεφαλογραβιέρα

Βάζουμε και την σάλτσα που τυχόν περίσσεψε στο ταψί,
κλείνουμε με το καπάκι το πήλινο και
ψήνουμε για μισή περίπου ώρα στους 200 βαθμούς,
ίσως και 45 λεπτά ανάλογα με το πάχος του πήλινου.
Καλύτερα όμως είναι αν έχουμε χρόνο, να το βάλουμε
για 5-10 λεπτά στους 200 και μετά να το αφήσουμε
στους 130 βαθμούς για 30 λεπτά περίπου,
ώστε να μαλακώσουν όλα τα υλικά
και να δέσουν μεταξύ τους.

Αν το ψήσουμε σε πυρέξ ή μεταλικό ταψί με ελαφρύ καπάκι
ή λαδόκολλα θα χρειαστούμε λιγότερο χρόνο,
περίπου 15-20 λεπτά.

Για ευκολία μπορούμε να βάλουμε όλα τα υλικά του φαγητού
ωμά σε στρώσεις μέσα σε πήλινο σκεύος (λακφίτσα ή τσομπλέκι) και να το ψήσουμε
με το καπάκι σφραγισμένο με ζυμάρι ώστε το φαγητό να ψηθεί με τα υγρά του.
Χρειάζονται 2- 3 ώρες περίπου στους 180 βαθμούς.


Σε κτιστό φούρνο με ξύλα γίνεται ακόμη πιο νόστιμο.



Ένα νόστιμο φαγάκι για την Κυριακή "μοσχαράκι με κρέμα μανιταριών", για όσους προτιμούν το κρέας.

Nαταλία μου, χρόνια σου πολλά με την αγαπημένη σου φανουρόπιτα

Μικρό μου σήμερα γιορτάζεις.
Να είσαι πάντοτε γερή και όσα ονειρεύεσαι να πραγματοποιηθούν.

Το όνομα σου που σημαίνει λαμπερή, φωτεινή σαν την ανατολή του ήλιου, αυτή που φέρει το φως είναι μια αναστροφή της λέξης ανατολή, όνομα ιδιαίτερα αγαπητό στους ελληνικούς πληθυσμούς της Μ.Ασίας και ιδιαίτερα των Ποντίων. Με τους Ρωμαίους να επικρατούν για χρόνια επικράτησε το Ναταλία. Το όνομα σου είναι η γέννηση του φωτός, είναι ο οίκος του φωτός είναι το φως του ήλιου που χαρίζει ζωή. Γι' αυτό άλλωστε το διαλέξαμε για σένα μικρό μου αστεράκι, που λάμπεις κι ομορφαίνεις τη ζωή μας.

Η ενάρετη ζωή της Αγίας Ναταλίας, υποδειγματική συμπεριφορά ανθρώπου που βάδισε ολόλαμπρη σαν το φως του ήλιου, προς τον Δημιουργό, δίχως να φοβηθεί να μαρτυρήσει την πίστη της.
Αντίθετα με ιδιαίτερο ζήλο συμπαραστάθηκε στο σύζυγο της Αδριανό που μαρτύρησε μαζί με τους 23 Μάρτυρες της Χριστιανικής πίστης, δίχως να λυγίσει ή να φοβηθεί.

Το καλό μου, το μικρό μου, για μένα εδώ και 16 χρόνια είσαι το μικρό μου και πάντα το μικρό μου θα παραμείνεις.


Εσύ το απολαμβάνεις, άλλωστε πάντοτε σου άρεσε να είσαι το μικρό μας γατάκι.



Φυσικά χωρίς γλυκάκι γιορτή δε γίνεται αν και εσύ δεν είσαι και ιδιαίτερα γλυκατζού.
Ένα γλυκάκι όμως είναι το αγαπημένο σου από τότε που ήσουν μικρούλα.
Η Φανουρόπιτα, τυχαίνει να είναι γλυκάκι της εποχής, εφόσον η γιορτή του Αγίου Φανουρίου εορτάζεται την επόμενη μέρα της δικής σου γιορτής, ήταν και παραμένει ένα από τα λίγα γλυκάκια που αγαπάς και που δεν τους αντιστέκεσαι.

ΥΛΙΚΑ ΦΑΝΟΥΡΟΠΙΤΑΣ

3 φλιτζάνια αλεύρι αυτοδιογκούμενο
1 κοφτό κ.γ μπέικιν
1 κ.γ κανέλα
1 κ.σ κονιάκ
2/3 φλιτζανιού ελαιόλαδο ή καλαμποκέλαιο
1 φλιτζάνι ζάχαρη
½ φλιτζάνι χυμό πορτοκαλιού
ξύσμα ενός πορτοκαλιού
½ φλιτζάνι σταφίδα ξανθή
1/2 φλιτζάνι σταφίδα μαύρη
½ φλιτζάνι καρύδια χονδροκομμένα
Ζάχαρη άχνη (για το πασπάλισμα-προαιρετικά)

Φουσκώνουμε τις σταφίδες σε νερό που μόλις να τις καλύπτει με μια κ.σ κονιάκ, για 3-4 ώρες.
Τις στραγγίζουμε σε απορροφητική πετσέτα ή χαρτί κουζίνας και τις πασπαλίζουμε με μπόλικο αλεύρι (από αυτό της συνταγής) τις κοσκινίζουμε να φύγει το περίσσιο αλεύρι τις βγάζουμε στην άκρη.
Ανακατεύουμε με το σύρμα ή ελαφρά με το μίξερ, το χυμό, το λάδι και τη ζάχαρη, προσθέτουμε το κονιάκ, το ξύσμα.
Προσθέτουμε στα υλικά μας το αλεύρι κοσκινισμένο.
Το μίγμα θα πρέπει να είναι παχύρευστο περίπου σαν του κέικ, αν το αλεύρι τραβάει υγρά θα προσθέσουμε λίγο νερό ή σόδα αναψυκτικό μέχρι να πάρει τη σωστή σύσταση.
Προσθέτουμε τις σταφίδες και τα καρύδια.
Το μίγμα πρέπει να είναι παχύρευστό περίπου σαν αυτό του κέικ ή και λίγο πιο παχύ.
Λαδώνουμε ένα ταψάκι και στρώνουμε τη ζύμη να ψηθεί στους 180 βαθμούς για μισή ώρα, χαμηλώνουμε στους 150 και ψήνουμε για μισή-μια ώρα ακόμη. Δοκιμάζουμε αν ψήθηκε με μια οδοντογλυφίδα.
Αφήνουμε να κρυώσει και κόβουμε σε κομμάτια.

Λούσιο (κέικ σοκολάτας που λούζεται)-Ας πάνε κάτω τα φαρμάκια

Κερνάω γλυκάκι, αν και είμαι απόλυτα ταλαιπωρημένη, μετά από μια ατελείωτη νύχτα στα επείγοντα στο ΑΧΕΠΑ αυτή τη φορά, τα αποτελέσματα όμως ήταν καλά, τόσες εξετάσεις σε όλη της τη ζωή δεν είχε κάνει η έρημη.
Από το πολύ οξυγόνο και τα αντιαλλεργικά ένιωθε μια "μαστούρα",
"αστροναύτης αισθάνομαι μάνα" μου έλεγε και γελούσε διασκεδάζοντας τον πόνο της.
Ο κίνδυνος πέρασε, τα φάρμακα στο φουλ, οι ευχές όλων σας έπιασαν τόπο.
Σας ευχαριστώ όλους από καρδιάς.
Χθες μετά από επιπλοκή στην υγεία της, την μετέφεραν εσπευσμένα στο ΑΧΕΠΑ, κι έτρεχα η δόλια η μάνα να προλάβω τα ασυμμάζευτα άλλων.
Τέλος καλό όλα καλά.
Μόλις τελειώσαμε και τα αποτελέσματα έδειχναν σαφή βελτίωση, έπιασε και μια μπόρα.
Μπόρα από τις λίγες, μέσα σε 2 λεπτά πλημμύρισε ολόκληρη η πόλη, πλημμύρισε και η υποδοχή και τα γραφεία στο ΑΧΕΠΑ, μέχρι και πάνω στους υπολογιστές έβρεχε.
Θαρρείς και τόσο νερό ήρθε να ξεπλύνει την κακιά ενέργεια των ημερών, ήρθε να ξεπλύνει τόσο κακό, θαρρείς και ήρθε να ξεπλύνει τις ψυχές μας, το μυαλό και τις καρδιές μας, να καθαρίσουν από τις κακές σκέψεις που μας ταλαιπώρησαν.

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΣΕ ΌΛΟΥΣ ΣΑΣ
που αφήσατε μια καλή κουβέντα στο μπλογκ ή στο e-mail μου.

Ο Θεός όπως πάντοτε δεν άφησε να πάθουμε κάτι ανεπανόρθωτο, περάσαμε μεγάλη δοκιμασία, αλλά ως συνήθως δεν το βάλαμε κάτω, είμαστε σκληρά καρύδια!!!
πέρασε κι αυτό!!!

Ας πάνε κάτω τα φαρμάκια με ένα αγαπημένο γλυκάκι της Άννας μου, που ούτε να φάει δε μπορεί αυτές τις μέρες.

ΥΛΙΚΑ

250 γρ βούτυρο ή βιτάμ
6 κ.σ κακάο
60 ml κονιάκ ή ρούμι
1,5-2 ποτήρια ζάχαρη
2 ποτήρια αυτοδιογκούμενο αλεύρι
4 αυγά, βανιλέτα

Λιώνουμε το βούτυρο με το κονιάκ, τη ζάχαρη και το κακάο.
Αποσύρουμε από τη φωτιά και κρατάμε 1 φλιτζάνι από το μείγμα
Μόλις χλιάνει λίγο ανακατεύουμε το υπόλοιπο μείγμα με το αλεύρι, διαδοχικά με τα αυγά.
Βάζουμε το μείγμα σε καλά βουτυρωμένη φόρμα ή ταψάκι.
Ψήνουμε στους 150º για 45-60 λεπτά.
Δοκιμάζουμε αν ψήθηκε με μια φουρκέτα, δεν ανοίγουμε το φούρνο πριν περάσουν 35-40 λεπτά.
Μόλις βγει από το φούρνο το περιλούζουμε με το λιωμένο βούτυρο που έχουμε κρατήσει.
Το μείγμα βουτύρου που κρατήσαμε το διατηρούμε σκεπασμένο, κάπου ζεστά
(π.χ επάνω στο φούρνο).

Δροσερή καλοκαιρινή σαλάτα ζυμαρικών-λαχανικών της γαστερόπληγος

250 γρ (½ πακέτο) μακαρόνια καμπανούλες ή βίδες
(επιλέγουμε ζυμαρικό με εσοχές για να απορροφήσει τη σάλτσα)

από ½ πράσινη, κόκκινη, κίτρινη και πορτοκαλί πιπεριά σε λεπτές μακρόστενες φέτες
2 μικρά λευκά ξερά κρεμμύδια σε ροδέλες
3 φρέσκα κρεμμυδάκια το λευκό τους σε ροδέλες
2 μέτριες ντομάτες χωρίς σπόρους σε κύβους
½ τρυφερό αγγουράκι σε λοξές ροδέλες
½ ποτηράκι (κρασιού) εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο
¼ ποτηράκι (κρασιού) λευκό μπαλσάμικο ξίδι
φρεσκοτριμμένα πιπέρια (πολύχρωμα)
μαϊντανό ψιλοκομμένο
αλάτι

Κόβουμε τις πιπεριές και τα κρεμμύδια 6-8 ώρες νωρίτερα και τα περιχύνουμε με το λάδι και το ξίδι καλά χτυπημένα μεταξύ τους, αλατίζουμε ελαφρά και πασπαλίζουμε με φρεσκοτριμμένα πιπέρια.
Αφήνουμε να μαριναριστούν στο ψυγείο, κλεισμένα ερμητικά σε δοχείο τροφίμων.
Την επόμενη μέρα 2-3 ώρες πριν χρειαστούμε τη σαλάτα, βράζουμε τα μακαρόνια
al-dente, τα ξεπλένουμε με κρύο νερό και μόλις στραγγίσουν καλά τα ρίχνουμε μέσα σε μεγάλο δοχείο που έχει και καπάκι.
Τα περιχύνουμε με τη σάλτσα και τις πιπεριές-κρεμμύδια.
Κόβουμε τις ντομάτες, το αγγουράκι και το φρέσκο μαϊντανό και τα προσθέτουμε στη σαλάτα.
Κλείνουμε το καπάκι του δοχείου, ανακινούμε καλά τη σαλάτα μακαρονιών-λαχανικών και αφήνουμε στο ψυγείο για 2 περίπου ώρες να ενωθούν οι γεύσεις των υλικών.
Απολαμβάνουμε τη δροσερή σαλάτα μας, που αν την συνοδεύσουμε με λίγη φέτα τυράκι ή ένα μικρό κομμάτι κρέατος ή κοτόπουλου γίνεται ένα πλήρες γεύμα, δροσερό και υγιεινό.
Εγώ δε χαλάω τη γεύση της με συνοδευτικό, μια χαρά χορταστική είναι και από μόνη της με τόσα λαχανικά.

ΕΚΤΟΝΩΣΗ ΚΑΙ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ; ή απόγνωση και παράνοια;

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΕΛΟΣ, καλές, αλλά για μικρό χρονικό διάστημα, όμως αναζωογονητικές, γέμισαν τα πνευμόνια μας καθαρό αέρα, αντίθετα η κόρη μου στην κουζίνα του ξενοδοχείου κόντεψε να αφήσει την τελευταία της πνοή, εκεί ο αέρας παρόλο που βρίσκεται ανάμεσα σε βουνό και θάλασσα ήταν δηλητηριώδης.
Το δυσάρεστο-κερασάκι στην τούρτα- το εργατικό ατύχημα που είχε η κόρη μου στο ξενοδοχείο. Τελευταία ημέρα διακοπών, καθώς επιστρέφαμε γεμάτοι χαρά στο σπίτι μας, μας ειδοποίησε ότι πέρασε την νύχτα στο νοσοκομείο, μετά από αλλεπάλληλες σειρές εξετάσεων, με αναπνευστήρα, οξυγόνο και μια ισχυρή αγωγή φαρμάκων, αποτέλεσμα της ανεγκέφαλης απόπειρας συναδέλφων να καθαρίσουν τις ζεστές σχάρες ψησίματος με ισχυρά καθαριστικά, δίχως να έχουν ληφθεί οι απαιτούμενες προφυλάξεις, πρώτα για δική τους ασφάλεια και φυσικά και για τους υπόλοιπους εργαζομένους. Αποτέλεσμα ήταν να γεμίσει ο χώρος επικίνδυνα δηλητηριώδη αέρια, η κόρη μου βρέθηκε περισσότερο εκτεθειμένη, εφόσον ήταν σε κοντινή απόσταση, και πριν προλάβει να απομακρυνθεί εγκαίρως από το χώρο, έπαθε ασφυξία από τα δηλητηριώδη αέρια, σχεδόν πνίγηκε.
Πόσο χαζός μπορεί να είναι κανείς, αγνοώντας τους κινδύνους για τον ίδιο του τον εαυτό και κατ' επέκταση και για τους γύρω του!!!
ΈΛΕΟΣ!!!
24 ώρες μετά, δε μπορεί καλά-καλά να μιλήσει και ακόμη ζαλίζεται.
Προσπαθώ να συνέλθω από το σοκ, ο πατέρας της την ώρα που το παιδί έπαθε ότι έπαθε, είχε μια ανησυχία, είχε την έννοια της, και ενώ μιλούσαμε για άσχετα θέματα, θέλησε να πάρει τηλέφωνο να της μιλήσει. Εγώ τον απέτρεψα, γνωρίζοντας ότι αυτήν την εποχή έχουν πολλούς γάμους, βαπτίσεις και αρραβώνες και του συνέστησα να μην της τηλεφωνήσει εκείνη την ώρα.
Πρώτη φορά που με ξεγέλασε το ένστικτο μου, συνήθως εγώ είμαι εκείνη που μυρίζομαι το κακό από μακρυά, αλλά μάλλον χαλάρωσα πολύ και δεν ήθελα να βάλω κακό με το νου μου.
Προς το παρόν την αφήνω να ξεκουραστεί για μια μέρα ακόμη και μάλλον θα την πάω και για άλλες εξετάσεις, διότι ο λαιμός της εσωτερικά είναι γεμάτος εγκαύματα και δεν είμαι και βέβαιη αν της έγιναν οι απαιτούμενες εξετάσεις για τα πνευμόνια.
Στα καλά καθούμενα έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου.
Μου έρχεται να τσιρίζω σαν ΤΡΕΛΗ !!!
Αλλά επειδή από τη φύση μου είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξη,
(έτσι έχω καταφέρει να ξεπεράσω τεράστιες δυσκολίες και αναποδιές στη ζωή μου που δεν ήταν και λίγες),
το προσπερνάω, ελπίζοντας πάντοτε στο καλύτερο, έτσι είπα να μη βγω από το πρόγραμμα μου και να ανεβάσω την ανάρτηση μιας συνταγής, έτσι για εκτόνωση, για ψυχοθεραπεία, προσπαθώντας να διατηρήσω την ψυχραιμία μου, πριν ορμήσω και δαγκώσω τους ανεγκέφαλους υπεύθυνους για όσα ταλαιπωρούν το παιδί μου.
ΟΧΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΕΒΕΙ ΜΠΟΥΚΙΑ, αλλά έτσι, για να έχω την ψευδαίσθηση, ότι η καθημερινότητα μου δεν άλλαξε και όλα θα πάνε καλά, αναζητώντας διέξοδο στα δύσκολα.
Αννούλα μου περαστικά σου.
Κοντεύω να τρελαθώ, αλλά ΚΡΑΤΙΈΜΑΙ!!!!!!